Sugunasri Maddala's Reflections

Before I forget once again ...

2011-03-09T23:24:00.000-08:00

I am posting a link to another agricultural graduate turned farmer.
A bachelor of agriculture science from Bapatla develops ‘Brindavanam' by Ramesh Susarla

Excerpts from the article:
Mallina Ravindra Prasad, a resident of Boddavara in S. Kota mandal of Vizianagaram district, who produces several vegetables and fruits at less production cost...

A bachelor of agriculture science from Bapatla, he chose not to take up some lucrative jobs in banks, but give back to society the knowledge he has acquired by cultivating his 70 acres at his ‘Brindavanam' orchard at Boddavara.
He uses bio-waste like copra, teak leaves, ‘tunga' grass from his own garden to preserve moisture content in the soil.

This allows decomposition of the material and sustains several life forms that help maintain porosity and restoring organic carbon, he explains.

Happy Birthday Wikipedia!

2011-01-12T20:32:00.000-08:00

On January 15, 2011, Wikipedia will turn 10! I am planning to attend the celebrations at Hyderabad.

Venue:Honeypot IT Consulting Private Limited,
6-2-46, Moin Court, Advocates Colony,
AC Guards, Hyderabad.

Date: January 23, 2011

Time: Forenoon Session: 10:00 AM – 12:00 PM
Afternoon Session: 02:00 PM – 04:00 PM
Program
1. Forenoon Session
a) Invocation – A short video talk by Jimmy Wales (Founder of Wikipedia)
b) Cake cutting and distribution of Wikipedia merchandise
c) Telugu Wikipedia (te-wiki)
i) FAQs - Why wiki? What is it? How to contribute? (approx. 20 mins for session; 10 mins for Q&A)
ii) How to edit wikipedia articles (approx. 20 mins for demo; 10 mins for Q&A)
iii) Hands-on session (30 mins)

2. Afternoon Session
a) Wikimedia Foundation – Introduction to Wikipedia, Wiktionary, Wikisource, Wikiquote, Wikibooks, Wikisource, Wikimedia Commons, etc.
b) English Wikipedia (en-wiki)
i) How to edit articles? (approx. 20 min for demo; 10 min for Q&A)
ii) Hands-on session (30 mins)
c) Introduction to Wikipedia Academy

I am indebted to Wikepedia and it is my duty to spread the word...

Revised script Submitted for the AIR New Year Programme

2011-01-07T21:31:00.000-08:00

This is the second draft - with quick corrections - not to miss the deadline - Dr. Vijaya would have fine tuned it during the recording exercise.

ఈ రూపకం నా 2010 కి కొసమెరుపు 2011 కి తోలి పలుకు...
అమ్మ కడుపు చల్లగా...

సాలమ్మ: నరసమ్మత్తా...ఓ నరసమ్మత్తా.. ...నరసమ్మత్త..ఇంకా ఊర్నించి రానట్టుగా ఉందే.
నరసమ్మ: ఎవరూ సాలమ్మా…రా...
సాలమ్మ: ఇంకా ఊర్నించి వచ్చినావో ..లేదో అనుకుంటుండా ...ఇదిగో నరసమ్మత్తా...నువ్వు ఊరిలో లేకపోతివి గానీ ...ఆ ఎంకటేశు లేడూ ..కూతురి పెళ్లి ఎంత బాగా చేసినాడనుకున్నావ్..
నరసమ్మ: అవునా... మంచిది..
సాలమ్మ: ఈ సంవత్సరం ఆ ఎంకటేశుకి పత్తిలో బాగా కలిసొచ్చినాదంట...దెబ్బకి ..దశ తిరిగిపోయిందనుకో..
నరసింహం: తిరిగిపోద్ది..తిరిగిపోద్ది...ఆడికేం...ఆడు యాపారస్తుడూ...పెట్టుబడి పెట్టాగలడు...అదును, పదునూ చూసి సరుకు అమ్మాగలడు..
సాలమ్మ: నరసింహం మామా..నువ్వాపకుండా ..ఉంటే మేమూ..పత్తే ఏసేటోల్లం. ఎంకటేశు కూతురి పెళ్ళికి బంగారు నాంతాడు...ఏస్కోని పోయేదాన్ని...ఆ..
నరసింహం: బంగారు నాంతాడు...ఏస్కోని పొయ్యేదానివో...లేదో ...ఎవురికి ఎరుక?
నరసమ్మ:.. ఏందయ్యా...ఆ మాటలు....మనం ఏం సెప్పినా ..దాని మంచి కోసమే కందా...
నరసింహం: అది అట్టనుకుంటే కదా...మనవల్ల నష్టపోయినామంటే ..నాకు సిర్రెత్తుకొచ్చినాది.

సాలమ్మ: మాకున్నది ఈ పోలమే గందా మావా..ఎదుగూ..బొదుగూ..లేక...ఆ..జొన్నలూ, శెనగలే ఏసుకోవాలంటావా ..
నరసింహం: మీకు ఆధారం ఈ పొలమొక్కటే కందా.. అందుకే ఇంకా జాగ్రత్తగా ఉండాల.. ఎటు పోయి ఎటొచ్చినా.. .మనకు లాభం రాకున్నా సరే నష్టం మాత్రం రాకుండా చూసుకోవాల..అప్పు చేసి ఎవసాయం చేస్తే ...పంట మునిగితే ..ఆ వడ్డీలు పెరిగి మనమూ మునిగినట్టే. అందుకే అంత పెట్టుబడి అవసరం లేని పంటలే ఏసుకోవాల.
నరసమ్మ: అయినా….జొన్నలూ, శనగలూ ఏసుకుంటే తప్పేటంట...ఒక్క జొన్నలూ, శెనగ లేందీ..రాగులూ ..కందులూ గూడ..ఏసుకో..నాలుగు..కోళ్ళూ ..నాలుగు మేకలూ కూడ పెంచుకో...ఇయ్యన్నీ ఇంటికీ..వంటికీ మంచియి.
సాలమ్మ: ఇంటికీ ..వంటికీ మంచిదైతే సరిపోద్దేటి. ఇయ్యాల రేపు నాలుగు రాళ్ళు సంపాదించకపోతే ఎట్టాగా ...
నరసమ్మ: సాలమ్మా లక్షల గురించి ఆలోచించకుండా ..లక్షణంగా ఉన్నంతలో పిల్లల్ని సక్కంగా సాక్కో ..
సాలమ్మ: అవును నరసమ్మత్తా ...నా ఆశలన్నీ పిల్లలమీన్నే ..ఎట్టాగైనా.. ఈళ్ళని పెద్ద పెద్ద సదువులు సదివించి మంచి కొలువుల్లో సూడాల

నరసమ్మ: ఇదిగో సాలమ్మా..ఎంతసేపూ సదువూ..సదువూ అని ఆళ్ళని సతాయించమాక. అస్తమానూ సదవమంటే ఆల్లకి సదువంటేనే ఇసుగు పుడతాది..ఏదైనా..పనీ పాటా కూడా నేర్పించు..కుట్లో ..అల్లికలో.. వడియాలో, ఒరుగులో ఏదో ఒకటి..నేర్చుకుంటే నీకు సహాయంగా ఉంటారు కదా. మీరందురూ కలిసి ఏ పని చేసుకున్నా అంతో ఇంతో వస్తాది.. ఏన్నీల్లకు చన్నీళ్ళుగా ఆళ్ళ ఫీజులకీ, పుస్తకాలకీ అయినా కలిసోస్తాది.
నరసింహం: ఈ రోజుల్లో సదువంటే మాటలా...ఆళ్ళ సిన్నప్పుడే తాహతుకి మించి సదువుల మీన పైసలు పెట్టి అప్పుల పాలు గావద్దు..అయినా..ఆ ఉద్యోగాలూ అట్టనే ఉండాయి. అంతలో వస్తున్నాయి..అంతలో పోతున్నాయి..మనం పిల్లలకి ముందు ధైర్యం నేర్పించాల, కష్టపడే అలవాటు చేయాల..
సాలమ్మ: అంతేలే మనం చేసేది చెయ్యాల…ఆపైన...ఆ సామి దయ..
నరసింహం: అద్గదీ.. పంటలైనా అంతే ..మనం చెయ్యవలసినదంతా ..సెయ్యాల..ఆ పైన..ఓ సంవత్సరం మంచిగుంటాది.. ఓ సంవత్సరం ముంచుతాది. మనం ధైర్యంగా నిలబడాల...అంతేగానీ ..బెంబేలు పడి ...ఉసురు తీసుకుంటే ఆ భార్యా బిడ్డలకి దిక్కెవరు..
నరసమ్మ: పంట పొతే పాయె ..మడుసులన్నా దక్కాల కదా..బతికుంటే ...బలుసాకుతినచ్చు అంటారు..కాలమెప్పుడూ ఒక లాగ ఉండదు కందా..
సాలమ్మ: అంతేలే ఓర్పుతో ఉంటే మంచి రోజులు రాక పోతాయా

నరసింహం: ఓర్పు ఒకటీ సరిపోదు సాలమ్మా...నేర్పు కూడా కావాల. మన పంట విషయమే తీసుకో..ముందు మన వాతావరణానికి ఏ పంటలు సరిపోతాయో తెలుసుకోవాల. ఏదో …ఒకటో ..రెండో పంటలు యేసి దేవుడా ..నీదే భారం అని సేతులు ముడుసుకుని కూచోరాదు...వీలైనన్ని రకాల పంటలు వెయ్యాల. ఒకటి ముంచినా వేరొకటి వస్తాది.
సాలమ్మ: ఒక రకం విత్తనాలు కొనడానికే పైసల్లేకపాయే..ఇంక ..ఇన్ని రాకాలేడ్నుంచి తేవాలా..
నరసింహం:..యాడ్నుంచో కాదు సాలమ్మా ..నీ పొలంనుంచే..కాకపొతే ఇంకోరి పొలం లోంచి..నువ్వు దాచిన విత్తనాలు వాల్లకిస్తే ..వాల్ల విత్తనాలు నీకిస్తారు... ఎనకటికి మన పెద్దోళ్ళు అట్టాగే సేసే వాళ్ళు కందా..
సాలమ్మ: మరి మన పొలాల్లో విత్తనాలు పనికొస్తయంటావా?
నరసమ్మ: మన తాత ముత్తాతలంతా అయ్యే ఏసేవారుగా...
సాలమ్మ: ఆ రోజులు వేరు...ఈ రోజులు వేరు...నరసమ్మత్తా.. ఇప్పుడేమో ఐబ్రీడ్లు వచ్చినాయ్ కందా
నరసమ్మ:..అదీ నిజమే అనుకో ..కాకపొతే నువ్వు దాచుకున్న విత్తనాలైతే నీ సేతిలోనే ఉంటాయి..అదను తప్పకుండా పంట ఎసుకోవచ్చు....పైగా..విత్తనాలు కొనే ఖర్చు కూడా ఉండదు.

నరసింహం:..అంతే కాదు..మోసపోయి ..పంట మొత్తం పోగొట్టుకునే పెమాదం ఉండదు. అట్టాగే ఎరువులు కూడా అవసరమైన మేరకే ఏసుకోవాల ...పచ్చి రొట్ట పైర్లతో, ఆకెరువుతో, వానపాము ఎరువుతో భూసారాన్ని పెంచుకునే ప్రయత్నం చేయాల కానీ, అప్పు చేసి ఎరువులు కొనరాదు..
సాలమ్మ: ఎరువులగన్నా కూడా...ఈ పురుగు మందులు కొట్టడానికే చానా పైసలు పోతున్నాయి మామా
నరసింహం:..అంతే కదా మరి..ఎవరో చెప్పారనో..లేదా పంట పోతుందేమోనన్న భయంతోనో ...అవసరమున్నా లేకున్నా..పిచికారీలు చేస్తే ఖర్చు పెరుగుద్ది ...విత్తనం వేసే ముందు తప్పనిసరిగా విత్తన శుద్ది చేసుకుంటే ..చాలా వరకూ మనం పంటను కాపాడు కోవచ్చు.. తరువాత కూడా.. పైరును జాగ్రత్తగా గమనించుకుంటూ ఉంటే - గుడ్డు దశలోనూ, పిల్ల పురుగుల దశలోనూ చేతితో ఏరి పారేసి కొంత వరకూ పంటను కాపాడుకోవచ్చు...పిచికారీ అవసరమైనప్పుడు కూడా.. రసాయనిక పురుగు మందులు కాకుండా... యాప మందులు… మొక్కల కాషాయాలూ వాడాల
సాలమ్మ: అట్టాగే నరిసిమ్మావా..ఈ పాలి మా పొలాన్నీ, పంటలను కూడా ..మా పిల్లల్లాగే ..సక్కగ..సాక్కుంటాలే...కానీ నరిసిమ్మావా..ఎంకటేశుని చూసి మా ఇంటాయన కూడా పత్తి, మిరప పెట్టాలని చూస్తున్నాడు...మనకీ ఆడపిల్లలున్నారు..మనమూ ఆళ్ళ పెళ్ళిళ్ళు ఘనంగా చెయ్యాలని ఒకటే ఇదైపోతున్నాడు..
నరసింహం: కూతుళ్ళకి ఘనంగా పెళ్లి చెయ్యాలన్నఆశ తండ్రికి ఆమాత్రం ఉండదేటి?.. కానీ ఆ ఆశే ..నిరాశగా మారితే .. కట్టం కదా..
సాలమ్మ: మరి నేను పత్తి జోలికి పోవద్దయ్యా అంటే ఇంటాడో లేదో...
నరసమ్మ: ఈ మొగాళ్ళ మాట ఇంటూ కూర్చుంటే అయినట్టే. ముందంతా ..నీకేం తెల్దు...నీకేం తెల్దంటూ...ఎవసాయం అని, యాపారం అని ఉన్నదంతా తగలేసి ...ఆ తర్వాత యాదో ఒకటి సేసుకోవడం.. ఆడికేదైనా అయితే అయితే ఆ ఉన్న అండ కూడా పోయి ఎటూ కాని పిల్లలతో అప్పుడు ఈ ఆడోల్లే అవస్థ పడాల..
సాలమ్మ: హమ్మో ఇనదానికే భయమేస్తావుందత్తా ...
నరసింహం:..ఇదిగో మీరిట్టా .. బయపడతారనే..ఆళ్ళు మీకు ఏ సంగతీ చెప్పరు..

నరసమ్మ: ఆ..ఆ… ఏమీ సెప్పా పెట్టకుండా… సేస్తే మాత్రం బాగుంటాదా అని ..
నరసింహం: అదేందే ..ఉరుమురిమి మంగలం మీద పడినట్టు..అది ఆడి గురించి సెప్తే.. నువ్వు అందరినీ అంటుడావు. నీతో సెప్పకుండా నేనేదైనా సేశానేటి. ఇంట్లో అందరితో మాటాడి, ముక్కెంగా ఆడోల్లతో అది ఇట్టా, ఇది ఇట్టా అని అనుకోని సేసినప్పుడే మంచిగుంటాది.
సాలమ్మ: మంచి మాట సెప్పినావ్ మామా … ఇక నే పొయ్యొస్తా ..నరసమ్మత్తా. వస్తా…
నరసమ్మ: ఉండు సాలమ్మా..మా ఊరు నుంచి కూరగాయల విత్తనాలు తెచ్చినా.
సాలమ్మ: అట్టాగా..ఊర్లో అంతా బాగుండారా

నరసమ్మ: ఏం బాగులే సాలమ్మా .. ఆమద్దెనొచ్చిన వచ్చిన వరదలకి మావోల్లంతా బాగా దెబ్బతిన్నారు...ఎవసాయం ఎర్రోని చేతిలో రాయిలాగైపోయినాది….ఎటుపోతుందో తెలియదు .. ఏమైతాదో తెలియదు …అతివృష్టి ..అనావృష్టి.....అనావృష్టికైనా ..ఉపాయాలున్నాయేమో కానీ ..ఈ అతివృష్టి తో అంతా ..తుడిచిపెట్టుకుపోయినాది … ...ఆల్లకేదో ధైర్యం సెప్పాను కానీ ...ఆళ్ళ పరిస్థితి తల్సుకుంటే నాకే గుబులుగా ఉంది...
సాలమ్మ: ఊరుకో నరసమ్మత్తా ...అంతా సర్దుకుంటాదిలే.. ఇది.. .మీ వోల్లొక్కరికే వచ్చిన పరిస్థితి కాదు....శానామంది పరిస్థితి ఇట్టానే ఉంది… యాదో విధంగా ప్రభుత్వం ఆదుకుంటాదిలే
నరసమ్మ: మారాజుల్లాగా ఉండే టోళ్ళు ...మా రైతులే రాజులం ...మాకు కొలువు లెందుకనేవోళ్ళం... దేనికీ ఎవురినీ దేబిరించే పనే లేకపాయే..ఇత్తనాలు మనవే..పాడి మస్తుగుండె ..ఎరువుకి ఇబ్బందనేదే లేకపాయే..ఒక పాడేనా..కోళ్ళు, మేకలు, .ఒకతనేమి లేదు..అన్నీ మనవేనాయె… ఇప్పుడు రోజులే మారిపోయినాయ్..
నరసింహం: రోజులంటా వేటి.…కాలాలే మారిపోతే..అప్పుట్లో ఏ కాలానికి ఆ కాలం ఉండేది.ఏ కాలంలో పెట్టే పంటలు అప్పటియి. ఇప్పుడో .. అన్ని కాలాలూ.. కల్సిపోయినాయ్
నరసమ్మ: వానలెప్పుడుస్తాయో తెలవదు.. పంట ఎప్పుడు పెట్టాలో తెలవదు.. ఎట్టాగో పంట పండిచ్చినా, పంట కోతకోచ్చేతాలికి వానలు కుమ్మరిస్తుండాయ్… ఏందో కలికాలం. ఈ కష్టాలన్నీ మనకే వస్తుండాయ్

నరసింహం: ఇది ఇప్పుడు మన ఒక్కరికే వచ్చిన కట్టం కాదే. దేశం మొత్తం మీద పరిస్థితి ఇట్టాగే ఉంది…ఒక్క మనదేశంలోనే కాదు..అన్ని దేశాలలో ప్రజలూ ఇట్టాంటి వరదల వలన, కరువుల వలన అనేక రకాల క ట్టాల పాలౌతున్నారు...మనుషులే కాదు…ఈ వాతావరణంలో వచ్చే పెద్ద పెద్ద మార్పులకు కొన్ని జాతుల మొక్కలూ, జంతువులూ కూడా కానరాకుండా పోతున్నాయ్
సాలమ్మ: అట్టాగా...ఈ ఇపరీతమైన ఎండలకీ ..వానలకీ మడుసులే బతకట్లేదు…ఇంక మొక్కలేం బతుకుతాయ్ ..
నరసింహం: అందుకే మనం ఇట్టాంటి ఇపత్తులను ఎదుర్కోడానికి సిద్ధంగా ఉండాల...జీవిత భీమాలు, పంట భీమాలు సేయించుకోవాల, దిగుబడి బాగా వచ్చినప్పుడు మంచి ధర చూసి అమ్ముకోవాల ...సరుకు పాడవకుండా ...మంచి గిడ్డంగులను అందురూ కలిసి ఏర్పాటు చేసుకోవాల…
నరసమ్మ: ముఖ్యంగా లాభాలొచ్చినప్పుడు ఆ డబ్బును అవసరానికి అందివచ్చేలాగా జాగ్రత్త చేసుకోవాల… మళ్ళీ పంట ఏసుకోవటానికి పైసలుంటాయ్ ...ఎట్టైనా నేలను నమ్ముకున్నోల్లమైతిమి… మల్ల మల్ల పంటలు పెడ్తుండాల ..మంచి దిగుబడి తెచ్చుకోవాల..
నరసింహం:... అద్గదీ యాది పోయినా ..మనం ధైర్యాన్ని మాత్రం అస్సలు పోగొట్టుకోకూడదు… అయినా కష్టాలు లేనిదెవరికీ.. ఎన్ని కష్టాలుండా నిబ్బరంగా ఎదుర్కోని పోరాడాల ..అప్పుడే మనకు మంచి జరుగుతాది.
చంద్రయ్య: తధాస్తూ…బాబాయ్ ఇలాగే ఎప్పుడూ మంచే జరగాలనీ, జరుగుతుందనీ మనం అనుకుంటూ ఉండాల. ఎందుకంటే మన ఆలోచనల బట్టే మన మాటలు, మన మాటల్ని బట్టే చేతలూ ...
సాలమ్మ: చేతలని బట్టే రాతలూ …
చంద్రయ్య: అదీ.. బాగా సెప్పావ్ సాలమ్మా
నరసమ్మ: ఈ చంద్రయ్య వచ్చినాడంటే యాడాడి ముచ్చట్లూ సెప్తాడు ...చంద్రయ్యా నీ ముచ్చట్లిని చాల దినాలాయె ...ఏందీ ఈ మద్దిన అగుపడట్లేదూ..పట్నం పోయా?
చంద్రయ్య: ఏం పిన్నీ ...ఎప్పుడూ పట్నాలేనా ..మన పల్లెల్లో కూడా ..తెలుసుకోవలసిన విశేషాలు శానా ఉండాయ్
నరసింహం: యాడికి పోయినావేంటి..
చంద్రయ్య: వరంగల్లు జిల్లాలో జనగాం కాడ.. పల్లెటూళ్ళన్నీ చూసొచ్చినా .ఆడ చాలా మంది రైతులు శ్రీ వరి పద్ధతిలో వరి ఎంత బాగా సాగు చేస్తుండారనుకుండావ్..సుగుణమ్మని .. శ్రీ వరి సాగు మంచిగ చేస్తోందని చెప్పుకుంటుంటే...నేనూ పోయి ఆ ముచ్చట్లన్నీ రాసుకోనొచ్చా..
నరసింహం: అట్టనా
చంద్రయ్య: ఆమె మామూలుగాన్నా కూడా తక్కువ నీరు వాడినాదంట. అయినా .. .దిగుబడి తగ్గలేదు సరి కదా… దిగిబడి మామూలు కన్నా ఎక్కువే వచ్చినాదంట.. అందురూ మెచ్చుకుంటుండారు
నరసమ్మ: మరి ఆడ కూతురు అంత మంచిగ చేస్తే మెచ్చుకోరూ…
చంద్రయ్య: ఆమె అమెరికా కూడా పోయోచ్చినాదంట
సాలమ్మ: అట్టాగా..అదురుష్టమే!
చంద్రయ్య: నిజమే సాలమ్మా ..మనకిట్ట అయ్యిందే ..ఎట్టాగా..అని దిగులు పడకుండా...కష్టపడతా ఉంటే ...ఏదో ఒక రోజు...ఏదో రూపంలో.. అదృష్టం కలిసోస్తాది.. . ఆ నోటా ..ఈ..నోటా మన గురించి ఇన్నోళ్ళు..మన సరుకు కొనడానికి రావచ్చు..లేదా..ఇంకేదైనా మంచి జరగచ్చు..
చంద్రయ్య: ఇట్టాంటి మంచి విషయాలు, కొత్త విషయాలూ తెలుసుకుంటూ ఉండాలి సాలమ్మా...అట్టాంటియన్నీ ..ఇంటా ఉంటే ...ఆళ్ళు చేశారు మనమూ చెయ్యగలమూ..అని నమ్మకం వస్తాది..
సాలమ్మ: అంతేలే
చంద్రయ్య: మనకు సమస్య ఏదైనా వస్తే ...ఇట్టాంటి సమస్య వచ్చినప్పుడు ..వాల్లిట్టా చేశారు.. మరి..నేను ఎం చెయ్యాల అని యోచన చేసుకోవాల. ఒక్కోసారి పెద్ద సమస్యకు కూడా.. చిన్న చిన్న ఉపాయాలు ఉంటాయి.. నువ్వే ప్రయత్నం చేసి చూడాల
సాలమ్మ: నేనా?!
చంద్రయ్య: ఇప్పుడు పెద్దగా సదువు కోపోయినా ..పల్లెల్లోవోళ్ళు..కూడా..ఎన్నో విషయాలు కనిపెడుతున్నారు..అవసరం మడిసికి ఎన్నో నేర్పిస్తాది.. నీకు ఏది అవసరమో నీకే బాగా తెలుస్తాది..

సాలమ్మ: అంతే గదూ
చంద్రయ్య: మరి ఒకవేళ నువ్వు ఏదైనా .కనిపెట్టావనుకో..ఆహా..అనుకో...చిన్నదైనా..మా పొలంలో ఫలానా పురుగోచ్చినాది..ఫలానా ..ఆకు కషాయం ..మంచిగా పని చేసినాది..ఆ విషయం ..నువ్వు మొహమాటం లేకుండా..నలుగురికీ చెప్పచ్చు..
నరసమ్మ: నాలుగ్గోడల మద్దా ఉండేది..ఇది నలుగురికీ ఎట్టా సేప్తాది..
చంద్రయ్య: మనసుంటే మార్గమదే ఉంటాది..కొద్దో ..గొప్పో సదువుకుందికదా .. అది దాని పొలంలో తెలుసుకున్న విషయాలు ఒక పుస్తకంలో రాసి పెట్టుకోవచ్చు.. ఈ రోజే డైరీలోనో లేదా పుస్తకంలోనో రాసుకోవచ్చు..
నరసింహం: మనూర్లో ఏ మీటింగులప్పుడో .. అందరూ.. ..వచ్చినప్పుడు .. కలిసినప్పుడు ..వాటి గురించి మాట్లాడుకోవచ్చు..
చంద్రయ్య: ఇప్పుడు కంప్యూటర్లు కూడా వచ్చినాయ్ గా బాబాయ్ ..ఎక్కడెక్కడ వాళ్ళూ ..వాళ్ళ ..వాళ్ళ ..అనుభవాలు ఎందరితోనో పంచుకోవచ్చు.. మనం ఏ పనైనా..ఆ..ఇదేం జరుగుద్దిలే అని వదిలెయ కూడదు బాబాయ్..ఇది..జరగాల..దానికి.. నేనేం చెయ్యాల..అని ఆలోచించాల
నరసింహం: ఈ ముచ్చట్లు..సెప్పుకోడానికి బాగుంటాయి కానీ ...సెయ్యాలంటేనే ఇబ్బంది...అయినా ఇట్టాంటియన్నీ గోరంతలు ..కొండంతలు ..చేస్తారులే చంద్రయ్యా…
చంద్రయ్య: మంచి విషయాలు గోరంతలు కొండంత చేసినా మంచిదే బాబాయ్ ...కానీ ఇదిగో పులి..అంటే ..అదిగో తోక… అనే చెడ్డ మాటలే ...రైతులను మరింత దిగతీసేది..ఆశ ఉండాలి బాబాయ్ ...ఆ ఆశే మనిషిని బతికిస్తుంది..

సాలమ్మ: నిజమే చంద్రయ్యా ..ఆశే మడిషిని బతికిస్తుంది…మన సమస్యలే మనకు పాఠాలు నే ర్పిత్తాయ్
నరసింహం: మొత్తానికి రెండువేల పది మనకు పాఠాలూ, గుణపాఠాలూ సాలానే నేర్పినాది...ఇక రాబోయే సంవచ్చరం మనందరకూ బాగుండాల..
నరసమ్మ: కొత్త సంవత్సరం మనందరం బాగుండాల. పాడీ, పంటా మంచిగుండాల ..
చంద్రయ్య: అందరికీ తిండి పెట్టే అన్నదాతులు సంతోషంగా ఉన్నప్పుడే లోకానికంతా సంతోషం
సాలమ్మ: మనందరం ..ఇట్టా ధైర్నేంగా ..ముందుకు పోతుంటే ..ముందున్న కాలమంతా మంచిదే ..

Motorcycle Made to do Many things

2010-12-28T20:25:00.000-08:00

Following is an extract/abstract from an article in Hindu dated February 11 2010. I got the link through my linkedin updates from Venkat.
Mr. Mansukhbhai Jagani an ordinary, not well educated farmer (a school dropout), in Mota Devaliya village, Amreli district, in Gujarat developed a machine system called Bullet Santi for small farm holdings, with attachments for tilling, sowing, inter-culturing and spraying. The motorcycle’s engine was converted to a 5.5 HP diesel engine and the rear wheel replaced with an attachment with two wheels.
Several farmers in the district have caught on to the idea, and there are now close to 40 Santis in the district. It costs between Rs. 14,000-18,000, making it much cheaper than other mechanical ploughs and it performs several functions such as weeding, ploughing and sowing for an acre. The bullet tractor ploughs an acre of land in just half an hour with only two litres of diesel.
With the help of National Innovation Foundation (NIF), Ahmedabad, Mr. Jagani got a patent in India and in the U.S. for this device. Mr. Jagani’s innovation was also displayed at the Indian Science Congress at Pune and at the Swadeshi Vigyan Mela at IIT, Delhi where he got an excellent response. He also got the opportunity to display his innovation in South Africa in an exhibition organized by the Department of Small, Medium & Micro Enterprises (SMME) of the Northern Provinces jointly with Commonwealth Science Council (CSC), London.

పువ్వు ..పువ్వు ..ఏమి పువ్వు ..

2010-12-26T22:19:00.000-08:00

అంకం 1
సిరి: అమ్మా.... అమ్మా....
విజయ: ఎంటమ్మా
సిరి: అమ్మా ...నిద్రొస్తోంది
విజయ: వెళ్ళి పడుకోమ్మా ..మా బంగారు కొండ కదూ ...
సిరి: మరైతే ... ఆ బంగారు కొండ పాట పాడాలి ..
విజయ: మరి నువ్వు ఆ పాట వింటూ పడుకోవాలి సరేనా ..
పువ్వు పువ్వు - ఏమి పువ్వు
మల్లె పువ్వు - ఏమి మల్లె
కొండ మల్లె - ఏమి కొండ
సిరి :బంగారు కొండ ..
ఇద్దరూ (సిరి-విజయ) : మా పాప .. బంగారు కొండ
సిరి:అమ్మా అంత్యాక్షరి ఆడదాం ..
విజయ: ఈ సారి సినిమా పాటలతో కాదు వెరైటీగా పువ్వుల పేర్లతో ఆడదాం . ఈ పాటలో మల్లె ఉంది కదా ...ఇప్పుడునువ్వు చెప్పు .
సిరి: మల్లె ..ల ..లోటస్..
విజయ:లోటస్ ..ఇది ఇంగ్లీష్ పేరుకదా ! సరేలే ఇప్పుడు స ..కదా ..సంపంగి
సిరి:గ ..గులాబీ ..
విజయ: బ ..బంతి ..
సిరి: తీ..త ..ఊ...ఈ ఆట వద్దు. నాకు రావట్లేదు
విజయ: సరే అయితే ఏదో ఒక పువ్వు పేరు చెప్పు
సిరి :సన్ ఫ్లవర్ ..అమ్మా తెలుగులో సన్ ఫ్లవర్ ని ఏమంటారు ?
విజయ :సన్ ఫ్లవర్ ని తెలుగులో పొద్దు తిరుగుడు అంటారు .దీని గింజల నుంచి నూనె తీస్తారు .
సిరి: అమ్మా .. ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పాలి . నేను సన్ ఫ్లవర్ చెప్పాను
విజయ : ఇప్పుడు నేను చెప్పాలా సరే.. సాఫ్లవర్...
సిరి: అంటే
విజయ: కుసుమ
సిరి: అంటే
విజయ: అంటే... ఇది కూడా సన్ ఫ్లవర్ లాగే ఒక నూనె గింజల పంట. అప్పుడు తాతయ్యకు మంచిదని డాక్టర్ చెప్పారే అది. సరే ఇంక పడుకో ..కుసుమ గురించి తరువాత చెప్పుకుందాం .. .

అంకం 2 పేదరాసి పెద్దమ్మ కుంకుమెండబోసే...

విజయ: ఎవరూ?!..
హాయ్ రమ్యా ! ఎన్నాళ్లైంది నువ్వు మా ఇంటికి వచ్చి.రా..రా ..
రమ్య: ఇక్కడికి దగ్గరలో డాక్టరును కలవాలని వచ్చాను. ఈ మధ్య కొద్దిగా మెడ మీద ఎలర్జీ లాగ వచ్చింది. సరే ఓ అరగంట టైం ఉంది కదా అని వచ్చాను
విజయ: రా..కూర్చో ..ఈ ఫోటోలు చూస్తూ ఉండు . ఇప్పుడే ఒక్క క్షణంలో వస్తా

sound - pouring of tea
రమ్య:విజయా చాల బావున్నాయి ఫోటోలు. మీ అమ్మాయి డ్రెస్ రంగు భలే బాగుంది . అన్నయ్యగారు వేసుకున్న డ్రస్ కూడా చాలా బాగుంది.
విజయ:అదంతా కుసుమ మహిమ. ఇంద టీ తీసుకో ....
రమ్య: నువ్వు కూడా మునుపటి గన్నా చెలాకీగా కనిపిస్తున్నావు ..
విజయ: అది కూడా కుసుమ మహిమే ..
రమ్య:ఈ టీ ఏంటి ఏదో కొత్త రకంగా ఉంది. ఫారిన్ దా
విజయ: సీమ సరుకు కాదు మన సరుకే ...
రమ్య:టీ బంతిపూ రంగులో చాలా అందంగా ఉంది .అందులోనూ ఈ తెల్లటి కప్పులో మరింత ఆకర్షణీయంగా ఉంది.
విజయ: కప్పులకి కూడా అందం ,ఆకర్షణ ఏమిటి ?

రమ్య: అందాన్ని తక్కువ అంచనా వెయ్యకోయ్ మన కళ్ళు కూడా తినడంలో ముఖ్య పాత్ర వహిస్తాయి. మనం ఇష్టంగా , ప్రీతిగా , ప్రశాంతంగా తిన్నదే వంటపడుతుందని మా అమ్మమ్మ అనేది .
విజయ:మరి అలాగైతే ఇది కూడా చూడు.
రమ్య:ఓ స్వీటా..చాలా అందంగా ఆకర్షణీయంగా అమర్చావు . నీకు కళాషోషణ బాగా అబ్బిందే. కానీ ఈ మధ్యన డాక్టర్లు ఎలాంటి రంగులు వాడద్దంటున్నారు
కదా!
విజయ:అవుననుకో ,కానీ అస్సలు రంగు వెయ్యక పొతే పిల్లలు చూడగానే మా కొద్దు అనేస్తారు . కృత్రిమ రంగులైతే మంచిది కాదు . కానీ ఈ కుసుమ
రంగు సహజమైనదే కదా.
రమ్య: ఏమిటి తల్లీ, వచ్చిన దగ్గర నుండీ ఈ కుసుమ జపం మొదలుపెట్టావు! సరే ఇంక నేను వెళ్లొస్తాను.
విజయ: ఒక్క క్షణం ఆగవే ఇప్పుడే వస్తున్నాను.

రమ్య: ఇప్పుడెందుకే ఇవన్నీ
విజయ: మొన్న మా అమ్మాయి పుట్టిన రోజుకి నువ్వు రాలేదుగా. వచ్చిన వాళ్ళందరికీ ఈ జుబ్బాలు పెట్టాము. పుట్టిన రోజుకి వచ్చిన వాళ్లకి జాకెట్టు బట్టో, చీరో కాకుండా ఇదేంటి అనుకుంటున్నావా. ఇవి కుసుమ నుంచి తీసిన రంగుతో డై చేయబడ్డాయి. ఈ బట్ట రాత్రి పూట ధరించే దుస్తులకీ, దుప్పటీలకీ, గలీబులకీ కూడా మంచిది. ఎందుకంటే ఇది ...
రమ్య: సహజమైంది కదా ... మళ్ళీ ఈ చిన్న పాకెట్ ఏమిటి?
విజయ: అవి కుసుమ విత్తనాలు. మీ పెరట్లో చల్లేయ్. మీ పెళ్లి రోజు నాటికి పూలు పూస్తాయి.
రమ్య: మంచిది. మరి మా పెళ్లి రోజుకి నువ్వు తప్పకుండా రావాలి సుమా. సరే మరి నే వస్తానూ..

అంకం 3

విజయ: రమ్యా ..రమ్యా ..పెళ్లిరోజు శుభాకాంక్షలు. అన్నయ్యగారేరి?
రమ్య: ఇప్పుడే అలా బయటకు వెళ్ళారు.
విజయ: అయ్యో ఇంకా ముందే రావలసింది. సరైన టైంకి రాలేకపోయాను.
రమ్య: నువ్వు రాలేకపోయినా నువ్విచ్చిన కుసుమ పూలు సరైన సమయానికే వచ్చాయి. ఈ బోకే చూడు. స్నేహ తయారు చేసింది. కుసుమ పూలతో..
విజయ: అవునా! చాలా బాగా చేసింది. పసుపు, ఎరుపు, తెలుపు, నారింజ రంగు పూలతో అందంగా ఉంది. ఇలా రకరకాల రంగుల పూలు రావాలనే నీకు నాలుగైదు కుసుమ రకాల విత్తనాలు కలగలిపి ఇచ్చాను.
రమ్య: అవును విజయా, మీ అన్నయ్య గారికి కూడా చాలా నచ్చింది. ఇంత బాగుంటే మా ఆఫీసులో కూడా పెట్టుకోవచ్చు కదా అన్నారు. ఇవి ఎక్కడ ఆర్డర్ చెయ్యాలి అని అడిగారు కూడా.
విజయ: ఎక్కడో ఎందుకు. మీ పొలంలోనే వేసుకోవచ్చు.
రమ్య: మా పొలం లోనా. అక్కడంతా వర్షాలు లేక ఏమీ
పండటం లేదు.
మా భూములు కౌలుకి తీసుకున్న వాళ్ళు కూడా చాలా ఇబ్బంది పడుతున్నారు. పట్నంలో ఏదైనా ఉద్యోగం చూపిస్తే వచ్చేస్తామంటున్నారు.
విజయ: ఈ కుసుమ పంట విశేషమేమిటో తెలుసా రమ్యా! ఇది వర్షాభావ పరిస్థితులలో కూడా బాగా వస్తుంది. నువ్వు మీ రైతులతో ఈ పంట పండించి, ఆ పూలను మీరు కొంటే వారిని ఆదుకున్నట్లు ఉంటుంది. బోకేల రూపంలో నలుగురికీ పంపిస్తే కట్ ఫ్లవర్ గా కుసుమ ప్రాచుర్యం పొందే అవకాశం ఉంది. అలాగే కనుక జరిగితే ఆ ప్రాంతంలోని ఎన్నో కుటుంబాలకు ఉపాధి చూపించిన వారౌతారు.
రమ్య: మరి ఇది సీజనల్ వ్యాపారం కదా. దీన్ని నమ్ముకుని వాళ్ళు ఆ ఊరిలోనే ఎలా ఉండి పోతారు?
విజయ: అలాగని అందరూ పల్లెటూళ్ళు వదిలి పెట్టి వచ్చేస్తే ఎలాగా? అక్కడే వారికి మంచి ఉపాధి చూపించే బాధ్యత పట్నం వారికి కూడా ఉంది. ఇప్పుడందరూ కార్పోరేట్ సామాజిక బాధ్యత అంటున్నారు కదా! అందులో భాగంగా ఆఫీసుల్లోనూ, ఇంట్లో జరిగే ఫంక్షన్స్ లోనూ అలంకరణకి ఈ కుసుమ పూలు వాడుకోవచ్చు. ఈ పూలు ఎక్కువ సేపు తాజాగా ఉండడమే కాకుండా డ్రై ఫ్లవర్ గా కూడా తయారు చేయ వచ్చు. దానికి సీజన్ లేదు కదా!
రమ్య: కానీ అంత ఉపయోగం కూడా లేదు కదా!
విజయ: నిజమే! డ్రై ఫ్లవర్స్ అందరూ విరివిగా వాడరన్నది వాస్తవమే. అయితే మనం నిత్యం ఉపయోగించే విజిటింగ్ కార్డులకూ, పుస్తకాలకీ, ఇంకా అలాంటి ఇతర ఉపయోగాలకీ కుసుమ కాండాల నుంచి తయారు చేసే కాగితాన్ని ఉపయోగించ వచ్చు. ఆ కాగితం తయారు చేసే గుజ్జులో కుసుమ పూరేకులు వేస్తె అందంగా కూడా ఉంటుంది.
రమ్య: అవునులే. మనసుంటే మార్గాలెన్నో ...మనం పట్టుదలతో పట్టించు కోవాలి కానీ..
విజయ: బాగా చెప్పావు రమ్యా. ఇది మనం పట్టుదలతో సాధించ వలసిన విషయమే. ఎందుకంటే కుసుమ పంట గురించి జరిగే ప్రతి చిన్న అభివృధ్ధీ కరువు ప్రాంతాలలోని రైతులను ఆదుకుంటుంది.

అంకం 4

శ్రీరాం: చెల్లాయ్, మొన్న నువ్వేదో టీ ఇచ్చావుట. ఆరోగ్యానికి చాలా మంచిదట. అదేదో కాస్త మా రమ్యకి కూడా చెప్పు.
విజయ: ఇందులో రహస్యమేమీ లేదు అన్నయ్యగారూ, ఆరోజుల్లో చాలామంది ఉదయం పూట, ఇంకా భోజనం తరువాత గ్రీన్ టీ అని చెప్పి తీసుకుంటున్నారు కదా. సాధారణంగా ఇందులో తేనె, నిమ్మకాయ, అల్లం, తేయాకులు ఉపయోగిస్తూ ఉంటారు. అయితే ఒక్క తేయాకులే కాకుండా ఇంకా ఇతర ఆకులు, బెరల్లతో కూడా ఈ టీ ని తయారు చేస్తారు. మల్లె ఆకులతో, పువ్వులతో కూడా టీ చేస్తారంటే నమ్మండి. అలాగే కుసుమ పూరేకులతో కూడా టీ తయారు చేసుకోవచ్చు.
రమ్య: ఈ కుసుమ టీ గుండెకు కూడా మేలు చేస్తుందిటండీ. కొలెస్ట్రాల్ ను తగ్గిస్తుందిట. ఆస్థ్మా వాళ్ళకీ, కీళ్ళ నొప్పుల వాళ్లకి కూడా ఈ టీ మంచిదట.

శ్రీరాం: ఇదేదో బాగానే ఉంది కదా. మన వాడొకడు అమెరికా నుంచి వచ్చేసి టీ బార్ పెట్టుకున్నాడు. ఈ కుసుమ టీ ని అందులో పెట్టిస్తే మంచి లాభసాటిగా ఉండచ్చు.
విజయ: అన్నయ్యగారూ ఈ కుసుమ పూరేకులను టీ బాగ్స్ లాగ కూడా చేసి సూపర్ మార్కెట్లలో అమ్మకానికి పెట్టచ్చు. ఇది పూర్తిగా మహిళలే నిర్వహించి స్వాలంబన పొంద వచ్చు. మన ఊర్లో దీని గురించి ఒక శిక్షణా కార్యక్రమం నిర్వహిస్తే ఎలా వుంటుందంటారు?
శ్రీరాం: బానే ఉంటుంది. చేసి చూద్దాం. మంచి పనేగా...
రమ్య: మరైతే ఆలస్యం ఎందుకు? శుభస్య శీఘ్రం!

అంకం 5

అంజయ్య: రాఘవయ్యా బాగున్నావా? ఈ మధ్యన చేను కాడ కనిపించకపోతేనూ ఓ పాలి చూసెల్దామని వచ్చా.

రాఘవయ్య: నేనే నీ కాడికి ఓ సారొద్దామనుకుంటున్నా అంజయ్యా. అంతా బాగుండారా?
అంజయ్య: ఆ.. అంతా బాగానే ఉండారు. అవునూ ఈ పాలి నువ్వు ధనియాలు వెయ్యలేదా? ఏదో కొత్త మొక్కలు కనిపిస్తున్నాయి చేలో!
రాఘవయ్య: అయ్యా! ఏదో మీ పెద్దమ్మ ఎద్దామంటే, సరే .. సూద్దాంలే అని యేశాను. ఏదో కుసుమంట. మన పొద్దు తిరుగుడు లాగే అదో నూనె గింజల పంట. మొన్న పట్నం నుండి మన విజయమ్మ ఆ ఇత్తనాలు ఇచ్చి పోయింది. దసరా అప్పుడు, అంటే సెప్టెంబర్, అక్టోబర్ అప్పుడు ఇత్తితే శివరాత్రి వరకు, అంటే ఫిబ్రవరి మార్చిలో పంట చేతికొస్తదంట. అంతగా నీరు పెట్టే పనీ లేదు. పురుగు మందులు చల్లే పనీ లేదు. వర్షాలు బాగా పడినట్లయితే నీరు పెట్టే అవసరమే లేదు.
అంజయ్య: మరి అంత మంచి పంటైతే అందరూ ఏసేయచ్చు కదా!
రాఘవయ్య: అవుననుకో. అయితే ఒకటుండాది. ఈ మొక్కకు ముళ్లుంటాయి. అందుకని కొత్తవారు ఈ పంటను వెయ్యడానికి ఇష్ట పడరు. ఇప్పుడు ముళ్ళు లేని రకాలు కూడా వస్తున్నాయంట. అయితే ఇంకా చాలా మందికి కుసుమ పంట గురించి, ఆ ముళ్ళు లేని రకాల గురించి తెలియదు.
అంజయ్య: మరి ఇప్పుడు మనం ఈ పంట పండిస్తే కొనే వారుంటారా?
రాఘవయ్య: ముందు మనం వేసి చూద్దాం. మనం పండించినంత వరకూ మనమే పట్నం తీసుకుని పోయి అమ్మవచ్చు. ఇది ఆకుకూరగా కూడా పని చేస్తుందంట. నువ్వూ వేసి చూడు.
అంజయ్య: సరే, ఆనాక లచ్చమ్మని అంపిస్తా ..విత్తనాల కొరకు.

అంకం 6 ఆకేసి..పప్పేసి..బువ్వేసి..నెయ్యేసి..

లచ్చమ్మ: ఎల్లమ్మత్తా...ఎల్లమ్మత్తా...
ఎల్లమ్మ: ఎవరూ .. లచ్చమ్మా ..రా ..రా...
లచ్చమ్మ: భోజనాలైనాయా ...ఈరోజు ఏం కూరేంటి?
ఎల్లమ్మ: అవుతున్నాయి కానీ, ఇదుగో ఇది కొంచొం నోట్లో ఏసుకో . యా కూరో ..నువ్వే చెప్పుకో!

లచ్చమ్మ: ఇదేం కూరబ్బా, పూండి కూరా...అబ్బే జిగురు లేదే ...దొగ్గలి కూరా?! ఏమో అత్తా నువ్వే చెప్పు. సరే కానీ, ఏవో కొత్తరకం ఇత్తనాలంట. మా ఇంటాయన నీ కాడ్నుంచి తెమ్మన్నాడు.
ఎల్లమ్మ: ఇంతకీ ఈ కూర ఏందో తెలియలేదా! నువ్వడిగావే, ఆ కుసుమ కూరే ఇది. లేత మొక్కలను పప్పులో ఏసుకోవచ్చు, పచ్చడి చేసుకోవచ్చు. కూరగా కూడా వండుకోవచ్చు.
లచ్చమ్మ: బాగుంటుందా?
ఎల్లమ్మ: అలవాటు లేనోల్లకి కొత్తగా ఉండచ్చు. ఏ పల్లీల పోడో, నూ పప్పో దంచి ఎస్టే అదే రుచిగా ఉంటుంది. అయినా ఏ ఆకు కూరైనా కంటికి, వంటికి మంచిదాయే, అందునా ఇది మరీ మంచిదంట. మనము మనకు నచ్చినట్టు వండుకుని తింటూ ఉంటే, నెమ్మదిగా పిల్లలకి కూడా అదే అలవాటు అవుతుంది.
ముందు మనమే ఛీ, ధూ, అంటే ఇంక పిల్లలేం తింటారు?
లచ్చమ్మ: సరే అత్తా. అట్టాగేలే. నువ్వు చేసిన కూర ఇయ్యి. నువ్వు చేసినావంటే పిల్లలు ఇష్టంగా తింటరు.
ఎల్లమ్మ:అట్టాగేలే...పొరుగింటి పుల్ల కూరని ఊరికే అన్నారా!

అంకం 7

చంద్రయ్య: అమ్మా, విజయమ్మా...విజయమ్మా...
విజయ: ఆ..చంద్రయ్యా.. బాగున్నావా? ఏంటి ఈ ఊరు ఎప్పుడొచ్చావు. రా..రా..
చంద్రయ్య: నిన్ననే వచ్చానమ్మా. మీరు పంపిన కుసుమ పూరేకులతో బట్టలు డై చేసి తీసుకుని వచ్చాను. ఇక్కడి సోసైటీలకీ, షాపులకీ, సాంపిళ్ళు ఇవ్వడానికి వచ్చానమ్మా. బానే పోతున్నాయి. అంతా తమరి దయ. ఇదుగోండమ్మా, ఈ చీర మీ కోసం మా రంగమ్మ స్వయంగా నేసింది.

విజయ: చాలా థాంక్స్ చంద్రయ్యా. మేము ఇలా చెప్తే అలా అల్లుకుపోయి ఇంతవరకూ ఎదిగారంటే దానికి మీ పట్టుదల, శ్రధ్దే కారణం. వీటిలో కొన్ని మా స్నేహితురాళ్ళ బాతిక్స్ లో పెట్టిస్తాను.
స్నేహ: అత్తా...అత్తా..
విజయ: ఓ స్నేహా..ఏంటీ విశేషం. ఏదో విశేషంగా తయారయ్యావు. చేతిలో ఆ కార్డెంటి?
స్నేహ: చూడండి. మీకే తెలుస్తుంది.
విజయ: పెళ్లి కార్డు.. చాలా అందంగా ఉంది. అక్కడక్కాడా ఎరుపు రంగు పూరేకులతో మంగళకరంగా ఉంది.
స్నేహ: అత్తా ఆ పూరేకుల్ని గుర్తు పట్టారా? మీరిచ్చిన కుసుమ మొక్క పూలు. మా స్నేహితురాలికి కాగితం తయారీ వచ్చు. తను తయారు చేసి ఇచ్చింది.
విజయ: చంద్రయ్యా నువ్వు తెచ్చిన చీరల్లో మంచి చీర తియ్యి. కాబోయే పెళ్లికూతురుకి పెట్టడానికి.
చంద్రయ్య: ఈ చెంగావి రంగు చీర అమ్మాయిగారికి ఎంతో బాగుంటుంది.
స్నేహ: అత్తా అయితే నా పెళ్ళికి ఇదే మొదటి బహుమతి.
విజయ: మంచిదే. ఈ చీరలు చంద్రయ్య ఇప్పుడే తెచ్చాడు. నీతోనే శుభారంభం!
స్నేహ: అత్తా పెళ్ళికి వచ్చిన వాళ్లకి ఈ చీరలు పెడ్తే బాగుంటుంది కదా. వీటికి ప్రాచుర్యం కల్పించినట్టూ ఉంటుంది. కదా!
విజయ, చంద్రయ్య:శుభం!!

అంకం 8

రాఘవయ్య: అంజయ్యా ! బాగుండావా? నిన్న విజయమ్మ ఫోను చేసింది. వాళ్ళ పట్నం వాళ్ళంతా మనూరు చూడ్డానికొస్తారంట. ఈ ఊరు, వ్యవసాయం ఇంకా మన కుసుమ పంట అన్నీ చూసి ఫోటోలు తీసుకుని పోతరంట. అన్నట్టు మీ తమ్ముడి వాటా ఖాళీగానే ఉంది గందా. ఓ పాలి శుబ్బరం చేయించు. కొంత మందిని ఆడికి పంపిస్తాను. మా ఇళ్ళలో మీ పట్నం వాళ్ళు ఎట్టా ఉంటారమ్మా, అంటే విజయమ్మ వినలేదు. మీతో ఉంటేనే మాకూ మీ పద్ధతులు, అలవాట్లూ తెలుస్తాయి అంది.

అంజయ్య: అంతేలే రాఘవయ్యా, పట్నం వాళ్లకి మన కష్టాలు కూడా తెలుస్తాయిలే. ఏమంటావ్?
రాఘవయ్య: వాళ్ళ కష్టాలు వాళ్ళవి. ఆ ఉరుకులు...పరుగులు..ఎం జీవితం..ఆ రోడ్లు..కాలుష్యం ..ఆ..కాలుష్యం అంటే గుర్తుకొచ్చింది. ఈ మధ్యన పట్నం వాళ్ళు, విదేశీయులు పాలు, తేనె, వనమూలికలు వంటి వాటితో చేసిన సబ్బులను ఉపయోగిస్తున్నారంట. ఈ సబ్బులకు మంచి గిరాకితో బాటు, మంచి ధర కూడా పలుకుతుందట. ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేమితంటే మన కుసుమతో కూడా అలాంటి సబ్బులు చేయవచ్చంట.

అంజయ్య: అన్నట్టూ రాఘవయ్యా ఆ కుసుమ పంటలో ఏదో తెగులొచ్చినాది.

రాఘవయ్య: విత్తన శుద్ది చేసావా. అదేదో జీవ నియంత్రణ మందంట. ఏందదీ,...ఆ.. ట్రైఖోడెర్మా విరిడీ. దానితో కూడా విత్తన శుద్ది చెయ్యాలంట.
అంజయ్య: అబ్బో రాఘవయ్యా...బాగానే చెప్పావే
రాఘవయ్య: ఏందనుకున్నావ్? నేను, మీ పెద్దమ్మ ఒప్పచేప్పుకుని మరీ నేర్చుకున్నాం. మన చుట్టు పక్కల గ్రామాలలో రైతులకి కుసుమ పంట సాగులో శిక్షణ మనమే ఇవ్వాలంట.

అంజయ్య: ఇంకా నయ్యం. చుట్టు పక్కల దేశాల వాళ్ళు వస్తారనలేదు.

రాఘవయ్య: ఏమో నీ నోటి వాక్యాన అలా కూడా అవుతుందేమో చూద్దాం. ఇప్పుడిప్పుడే కుసుమ గింజలలో మధుమేహానికి, గుండె జబ్బులకీ పనికి వచ్చే మందులు ఉత్పత్తి అయ్యేలాగ పరిశోధనలు జరుగుతున్నాయట. అప్పుడు మన దేశంలో కూడా కుసుమ పంటకు మహర్దశ పట్టవచ్చు. ఏమో!

కప్పలు అప్పాలైపోవచ్చు...అన్నం ..సున్నాలైపోవచ్చు.. ఏమో!గుర్రం ఎగరావచ్చు నువ్వే స్వారీ చేయ్యావచ్చు..

అమ్మ కడుపు చల్లగా...

2010-12-26T20:22:00.000-08:00

Following is a short play focusing on farmer deaths and farmer suicides. It intends to instill a sense of boldness to face adverse situations and take necessary precautions..

This is how the play goes...

A young woman farmer, Saalamma goes to see her friend Narasamma on her return from her native place. Saalamma narrates with enthusiasm how Venkatesh performed the wedding of his daughter with great pomp after he reaped good benefits from his cotton crop. Saalamma feels bad that she had not gone for cotton crop that year because Narasimham, Narasamma's husband has advised them not to venture for any cash intensive crops.

Narasimham reiterates the need to avoid any possible risk and urges her to adopt low external input way of farming. He alerts Saalamma to the potential dangers of going in for capital intensive agriculture. Narasamma advises her to concentrate on the upbringing of her children, plant more diversity for family's nutrition. She asks Saalamma not to be over-concerned about the education of her children. She emphasizes the need for skill development and suggests that she, together with her children could start some income generation activities to support the income from their farm.

Saalamma is convinced about the ills of taking risks but is skeptical if her husband would heed her advice. Narasammaa retorts with ire saying that men are ignoring their words of caution and venturing into risky businesses; and taking to alcoholism and losing lives when their aspirations and dreams doom.

During the conversation Narasamma tells how her relatives lost everything they had, due to floods that year. Narasimham puts the problem in perspective, bringing in the larger picture of climatic change, species extinction and potential natural disasters. He warns them to be prepared to face any kind of situation, and make every effort, such as crop diversification, crop insurance, life insurance, to guard against risks. The play concludes with the three becoming poised to face the year 2011, wishing for happiness and peace.

సాలమ్మ: నరసమ్మత్తా...ఓ నరసమ్మత్తా.. ...నరసమ్మత్త..ఇంకా ఊర్నించి రానట్టుగా ఉందే.
నరసమ్మ: ఎవరూ సాలమ్మా…రా...
సాలమ్మ: ఇంకా ఊర్నించి వచ్చినావో ..లేదో అనుకుంటుండా ...ఇదిగో నరసమ్మత్తా...నువ్వు ఊరిలో లేకపోతివి గానీ ...ఆ ఎంకటేశు లేడూ ..కూతురి పెళ్లి ఎంత బాగా చేసినాడనుకున్నావ్..
నరసమ్మ: అవునా... మంచిది..
సాలమ్మ: ఈ సంవత్సరం ఆ ఎంకటేశుకి పత్తిలో బాగా కలిసొచ్చినాదంట...దెబ్బకి ..దశ తిరిగిపోయిందనుకో..
నరసింహం: తిరిగిపోద్ది..తిరిగిపోద్ది...ఆడికేం...ఆడు యాపారస్తుడూ...పెట్టుబడి పెట్టాగలడు...అదును, పదునూ చూసి సరుకు అమ్మాగలడు..
సాలమ్మ: నరిసిమ్మావా ..నువ్వాపకుండా ..ఉంటే మేమూ..పత్తే ఏసేటోల్లం. ఎంకటేశు కూతురి పెళ్ళికి బంగారు నాంతాడు...ఏస్కోని పోయేదాన్ని...ఆ..
నరసింహం: బంగారు నాంతాడు...ఏస్కోని నువ్వు పొయ్యేదానివో...లేక...ఆడే పోయి..నీ..తాడు..తెగేదో ...ఎవురికి ఎరుక?
నరసమ్మ:..ఏందయ్యా...ఆ మాటలు..అదేదో తెలియక అన్నాది...మనం ఏం సెప్పినా ..దాని మంచి కోసమే కందా...
నరసింహం: అది అట్టనుకుంటే కదా...మనవల్ల నష్టపోయినామంటే ..నాకు సిర్రెత్తుకొచ్చినాది.
సాలమ్మ: మాకున్నది ఈ పోలమే గందా మావా..ఎదుగూ..బొదుగూ..లేక...ఆ..జొన్నలూ, శెనగలే ఏసుకోవాలంటావా ..
నరసింహం: మీకు ఆధారం ఈ పొలమొక్కటే కందా.. అందుకే ఇంకా జాగ్రత్తగా ఉండాల.. ఎటు పోయి ఎటొచ్చినా.. .మనకు లాభం రాకున్నా సరే నష్టం మాత్రం రాకుండా చూసుకోవాల..అప్పు చేసి ఎవసాయం చేస్తే ...పంట మునిగితే ..ఆ వడ్డీలు పెరిగి మనమూ మునిగినట్టే. అందుకే అంత పెట్టుబడి అవసరం లేని పంటలే ఏసుకోవాల.
నరసమ్మ: అయినా….జొన్నలూ, శనగలూ ఏసుకుంటే తప్పేటంట...ఒక్క జొన్నలూ, శెనగ లేందీ..రాగులూ ..కందులూ గూడ..ఏసుకో..నాలుగు..కోళ్ళూ ..నాలుగు మేకలూ కూడ పెంచుకో...ఇయ్యన్నీ ఇంటికీ..వంటికీ మంచియి.
సాలమ్మ: ఇంటికీ ..వంటికీ మంచిదైతే సరిపోద్దేటి. ఇయ్యాల రేపు నాలుగు రాళ్ళు సంపాదించకపోతే ఎట్టాగా ...
నరసమ్మ: సాలమ్మా లక్షల గురించి ఆలోచించకుండా ..లక్షణంగా ఉన్నంతలో పిల్లల్ని సక్కంగా సాక్కో ..
సాలమ్మ: అవును నరసమ్మత్తా ...నా ఆశలన్నీ పిల్లలమీన్నే ..ఎట్టాగైనా.. ఈళ్ళని పెద్ద పెద్ద సదువులు సదివించి మంచి కొలువుల్లో సూడాల

నరసమ్మ: ఇదిగో సాలమ్మా..ఎంతసేపూ సదువూ..సదువూ అని ఆళ్ళని సతాయించమాక. అస్తమానూ సదవమంటే ఆల్లకి సదువంటేనే ఇసుగు పుడతాది..ఏదైనా..పనీ పాటా కూడా నేర్పించు..కుట్లో ..అల్లికలో.. వడియాలో, ఒరుగులో ఏదో ఒకటి..నేర్చుకుంటే నీకు సహాయంగా ఉంటారు. మీరందరూ కలిసి ఏ పని చేసుకున్నా అంతో ఇంతో వస్తాది.. ఏన్నీల్లకు చన్నీళ్ళుగా ఆళ్ళ ఫీజులకీ, పుస్తకాలకీ అయినా కలిసోస్తాది.
నరసింహం: ఈ రోజుల్లో సదువంటే మాటలా...ఆళ్ళ సిన్నప్పుడే తాహతుకి మించి సదువుల మీన పైసలు పెట్టి అప్పుల పాలు గావద్దు..అయినా..ఆ ఉద్యోగాలూ అట్టనే ఉండాయి. అంతలో వస్తున్నాయి..అంతలో పోతున్నాయి..మనం పిల్లలకి ముందు ధైర్యం నేర్పించాల, కష్టపడే అలవాటు చేయాల..
సాలమ్మ: అంతేలే మనం చేసేది చెయ్యాల…ఆపైన...ఆ సామి దయ..
నరసింహం: అద్గదీ.. పిల్లలైనా అంతే పంటలైనా అంతే ..మనం చెయ్యవలసినదంతా ..సెయ్యాల..ఆ పైన..ఓ సంవత్సరం మంచిగుంటాది.. ఓ సంవత్సరం ముంచుతాది. మనం ధైర్యంగా నిలబడాల...అంతేగానీ ..బెంబేలు పడి ...ఉసురు తీసుకుంటే ఆ భార్యా బిడ్డలకి దిక్కెవరు..
నరసమ్మ: పంట పొతే పాయె ..మడుసులన్నా దక్కాల కదా..బతికుంటే ...బలుసాకుతినచ్చు అంటారు..కాలమెప్పుడూ ఒక లాగ ఉండదు కందా..
సాలమ్మ: అంతేలే ఓర్పుతో ఉంటే మంచి రోజులు రాక పోతాయా

నరసింహం: ఓర్పు ఒకటీ సరిపోదు సాలమ్మా...నేర్పు కూడా కావాల. మన పంట విషయమే తీసుకో..ముందు మన వాతావరణానికి ఏ పంటలు సరిపోతాయో తెలుసుకోవాల. ఏదో …ఒకటో ..రెండో పంటలు యేసి దేవుడా ..నీదే భారం అని సేతులు ముడుసుకుని కూచోరాదు...వీలైనన్ని రకాల పంటలు వెయ్యాల. ఒకటి ముంచినా వేరొకటి వస్తాది.
సాలమ్మ: ఒక రకం విత్తనాలు కొనడానికే పైసల్లేకపాయే..ఇంక ..ఇన్ని రాకాలేడ్నుంచి తేవాలా..
నరసింహం:..యాడ్నుంచో కాదు సాలమ్మా ..నీ పొలంనుంచే..కాకపొతే ఇంకోరి పొలం లోంచి..నువ్వు దాచిన విత్తనాలు వాల్లకిస్తే ..వాల్ల విత్తనాలు నీకిస్తారు...
సాలమ్మ: మరి మన పొలాల్లో విత్తనాలు పనికొస్తయంటావా?
నరసమ్మ: మన తాత ముత్తాతలంతా అయ్యే ఏసేవారుగా...
సాలమ్మ: ఆ రోజులు వేరు...ఈ రోజులు వేరు.కదా.నరసమ్మత్తా
నరసమ్మ:..అదీ నిజమే అనుకో ..కాకపొతే నువ్వు దాచుకున్న విత్తనాలైతే వెంబడే ఏసుకోవచ్చు..పైగా..విత్తనాలు కొనే ఖర్చు కూడా ఉండదు.
నరసింహం:..అంతే కాదు..మోసపోయి ..పంట మొత్తం పోగొట్టుకునే పెమాదం ఉండదు. అట్టాగే ఎరువులు కూడా అవసరమైన మేరకే ఉపయోగించాల ...పచ్చి రొట్ట పైర్లతో, ఆకెరువుతో, వానపాము ఎరువుతో భూసారాన్ని పెంచుకునే ప్రయత్నం చేయాల కానీ, అప్పు చేసి ఎరువులను కొనరాదు..
సాలమ్మ: ఎరువులగన్నా కూడా...ఈ పురుగు మందులు కొట్టడానికే చానా పైసలు పోతున్నాయి మామా
నరసింహం:..అంతే కదా మరి..ఎవరో చెప్పారనో..లేదా పంట పోతుందేమోనన్న భయంతోనో ...అవసరమున్నా లేకున్నా..పిచికారీలు చేస్తే ఖర్చు పెరుగుద్ది ...విత్తనం వేసే ముందు తప్పనిసరిగా విత్తన శుద్ది చేసుకుంటే ..చాలా వరకూ మనం పంటను కాపాడు కోవచ్చు.. తరువాత కూడా.. పైరును జాగ్రత్తగా గమనించుకుంటూ ఉంటే - గుడ్డు దశలోనూ, పిల్ల పురుగుల దశలోనూ చేతితో ఏరి పారేసి కొంత వరకూ పంటను కాపాడుకోవచ్చు...పిచికారీ అవసరమైనప్పుడు కూడా.. రసాయనిక పురుగు మందులు కాకుండా...స్థానికంగా లభించే మొక్కల కాషాయాలని వాడుకోవాలి.
సాలమ్మ: అట్టాగే నరిసిమ్మావా..ఈ పాలి మా పొలాన్నీ, పంటలను కూడా ..మా పిల్లల్లాగే ..సక్కగ..సాక్కుంటాలే...కానీ నరిసిమ్మావా..ఎంకటేశుని చూసి మా ఇంటాయన కూడా పత్తి, మిరప పెట్టాలని చూస్తున్నాడు...మనకీ ఆడపిల్లలున్నారు..మనమూ ఆళ్ళ పెళ్ళిళ్ళు ఘనంగా చెయ్యాలని ఒకటే ఇదైపోతున్నాడు..
నరసింహం: కూతుళ్ళకి ఘనంగా పెళ్లి చెయ్యాలన్నఆశ తండ్రికి ఆమాత్రం ఉండదేటి?.. కానీ ఆ ఆశే ..నిరాశగా మారితే ..కష్టం కదా..అందుకే మనం అట్టాంటి పంటల జోలికి పోవడం మంచిది కాదు..
సాలమ్మ: మరి నేను వెయ్యద్దని సెప్తే ఇంటాడో లేదో...

నరసమ్మ: ఈ మొగాళ్ళ మాట ఇంటూ కూర్చుంటే అయినట్టే. ముందంతా ..నీకేం తెల్దు...నీకేం తెల్దంటూ...ఎవసాయం అని, యాపారం అని ఉన్నదంతా తగలేసి ...ఆ తర్వాత ఏదైనా ఎదురు దెబ్బతింటే ...సారా మత్తులో పడిపోతారు. ఆళ్ళ నుంచి సాయమందుతాది….ఈ డబ్బు చేతికొస్తాది అని ఎదురు చూసి చూసి..అది రాదు అని తెలిసినప్పుడు ..గుండాగి పోవడమో ...లేదా బలవంతంగా ప్రాణాలు తీసుకోవడమో జరుగుతుంది. అప్పుడు ఆ ఉన్న అండ కూడా పోయి ఎటూకాని పిల్లలతో మనమే అవస్థ పడాల.
సాలమ్మ: హమ్మో ఇనదానికే భయమేస్తావుందత్తా ... అట్టాగైతే నాకు నాపిల్లలకి దిక్కెవరు దేవుడో..
నరసింహం:..ఇదిగో మీరిట్టా ..బెంబేలు పడతారనే ..ఆళ్ళు మీకు ఏ సంగతీ చెప్పరు..
నరసమ్మ: ఆ..ఆ..సెప్పా పెట్టకుండా..సచ్చిపోవడం మాత్రం బాగుందేటి ... ఏం చేస్తాం సాలమ్మా చాదస్తం మొగుడు సెపితే ఇనడు అన్నట్టు...మనమే పిల్లలకి చెప్పినట్టు మెల్లగా నచ్చచెప్పుకుంటూ పోవాల. మన చేతిలో ఉన్నంతవరకూ కష్టపడి చేసుకుంటూ పొతే ..కొన్ని దినాలకు ఆల్లే అర్ధం చేసుకుంటారు..
సాలమ్మ: మంచి మాట సెప్పినావ్ నరసమ్మత్తా....అట్టాగే సేద్దాంలే ...ఊర్లో అంతా బాగున్నారా..
నరసమ్మ: ఏం బాగులే సాలమ్మా ..ఈ సంవచ్చరం వచ్చిన వరదలకి మావోల్లంతా బాగా దెబ్బతిన్నారు...ఎవసాయం ఎర్రోని చేతిలో రాయిలాగైపోయినాది….ఎటుపోతుందో తెలియదు .. ఏమైతాదో తెలియదు …అతివృష్టి ..అనావృష్టి.....అనావృష్టికైనా ..ఉపాయాలున్నాయేమో కానీ ..ఈ అతివృష్టి తో అంతా ..తుడిచిపెట్టుకుపోయినాది … ...ఆల్లకేదో ధైర్యం సెప్పాను కానీ ...ఆళ్ళ పరిస్థితి తల్సుకుంటే నాకే గుబులుగా ఉంది...(ఏడుపు)
సాలమ్మ: ఊరుకో నరసమ్మత్తా ...అంతా సర్దుకుంటాదిలే.. ఇది.. .మీ వోల్లొక్కరికే వచ్చిన పరిస్థితి కాదు...ఈ సంవచ్చరం..శానామంది పరిస్థితి ఇట్టానే ఉంది..గవర్నమెంటోల్లు ఏదో సాయం సెయ్యకపోరులే
నరసమ్మ: మారాజుల్లాగా ఉండేవోళ్ళు ...మా రైతులే రాజులం ..మాకు కొలువు లెందుకనేవారు...ఇప్పుడు ఎవసాయం పరిస్థితి చూస్తే ఎవసాయం సెయ్యలని ఎవ్వురూ అనుకోరు...
నరసింహం: ఎవ్వరూ ఎవసాయం సెయ్యకపోతే ..మరి మడుశిలేట్టా బతకాలా .. అందుకే ఇది ఇప్పుడు మన ఒక్కరి సమస్యా కాదు.. . దేశం మొత్తం మీద పరిస్థితి ఇట్టాగే ఉంది…ఒక్క మనదేశంలోనే కాదు..అన్ని దేశాలలో ప్రజలూ ఇట్టాంటి ప్రకృతి వైపరీత్యాల వలన అనేక రకాల కష్టాల పాలౌతున్నారు...మనుషులే కాదు…ఈ వాతావరణంలో వచ్చే పెద్ద పెద్ద మార్పులకు కొన్ని జాతుల మొక్కలూ, జంతువులూ కూడా అంతరిస్తుండాయ్.
సాలమ్మ: అట్టాగా...ఈ ఇపరీతమైన ఎండలకీ ..వానలకీ మడుసులే బతకట్లేదు…ఇంక మొక్కలేం బతుకుతాయ్ ..
నరసింహం: అందుకే మనం ఇట్టాంటి విపత్తులను ఎదుర్కోడానికి సిద్ధంగా ఉండాల...జీవిత భీమాలు, పంట భీమాలు సేయించుకోవాల, దిగుబడి బాగా వచ్చినప్పుడు మంచి ధర చూసి అమ్ముకోవాల ...సరుకు పాడవకుండా ...మంచి గిడ్డంగులను, శీతల రవాణా సౌకర్యాలనూ అందరూ కలిసి ఏర్పాటు చేసుకోవాల…
నరసమ్మ: ముఖ్యంగా లాభాలొచ్చినప్పుడు ఆ డబ్బును అవసరానికి అందివచ్చేలాగా జాగ్రత్త చేసుకోవాలి. అంతేగానీ ఏ వ్యాపారంలోనో ..అధిక వడ్డీకి ఆశపడో పోగొట్టుకోకూడదు. నరసింహం:... ఏది పోయినా ..మనం ధైర్యాన్ని మాత్రం అస్సలు పోగొట్టుకోకూడదు… అయినా కష్టాలు లేనిదెవరికీ..
సాలమ్మ: అంతేలే ...మన సమస్యలే మనకు పాఠాలు నే ర్పిత్తాయ్
నరసింహం: మొత్తానికి ఈ రెండువేల పది మనకు పాఠాలూ, గుణపాఠాలూ సాలానే నేర్పినాది...ఇక రాబోయే సంవచ్చరం మనందరకూ బాగుండాల..
నరసమ్మ: మనందరి కష్టాలూ తీరిపోవాలనీ…
సాలమ్మ: సంతోసంగా, శాంతిగా ఉండాలనీ కోరుకుందాం..

Rice on Roof tops (My news)

2010-12-07T02:16:00.000-08:00

A farm query that appeared in Hindu made me aware of this interesting farming feat.

Mr. S. Vishwanath from Bangalore has proved that paddy can be successfully grown on rooftops making use of grey water and wastewater. On a 400 sq. ft roof area one can raise 80 kg of rice in a year. For details you an contact Mr. S. Vishwanath at Rainwater Club, No. 1022, 6th Block, 1st Floor, HMT Layout, Vidyaranyapura Main Road, Vidyaranyapura, Bangalore - 560 097, phone080-41672790 , website: www.rainwaterclub.org, email: zenrainman@gmail.com , mobile: 9901992690.

Source: Growing rice on rooftop

You can watch the video at Rainwater-Rice on the roof

Employee-turned-Farmers

2010-12-07T01:18:00.000-08:00

We do come across people leaving secured jobs and taking up farming. It is a desirable trend. But like many others, I too consider it to be a very dangerous proposition in terms of having a secured income. (I am a proponent of mainstreaming agriculture. But I envisage people with high/regular income opting to invest in agriculture instead of investing in concrete or indulging in affluent lifestyles.)

But you can't help it. Some people dared to do that. I wish them stupendous success!

I would like to feature them on my blog as and when I come across...perhaps I may visit their farms ...

Mr. M.K. Kailash Murthy, of Doddinduvadi village of Kollegal taluk in Chamarajanagar district, is a banker who left his job to become a farmer. He calls this system of farming “zero farming method” and says, “reading the book The One-Straw Revolution written by Masanobu Fukuoka, a pioneer in natural farming in Japan, motivated me to follow this technique.”

Contact address: Mr. M.K. Kailash Murthy, Academy of Natural Farming, Doddinduvadi village, Kollegal, Chamarajanagar district, Karnataka, website: www.the-anf.org, email: kailashnatufarm@gmail.com, mobile: 9880185757 and 9845125808.

Source: Zero farming: no investment, yet guarantees good yield by M.J. PRABU in The Hindu Thursday, Jun 11, 2009

Farmers Innovate - Paddy Thresher (My News)

2010-12-07T00:57:00.000-08:00

Mr. Mohammed Fazlul Haque from Assam developed a paddy thresher that does not cut the paddy chaff into bits and pieces but throws them out whole. According to Mr. Fazlul, by using his machine the whole paddy stalk can be obtained instead of chopped pieces. The nutritional value is conserved in the whole stalk and fed to cattle or sold.

The machine, fitted with a spike tooth cylinder, and semi cylindrical concave can be adjusted by changing the length of each spike.There is no sieve or shaker and the grains fall directly from the concave gap and are cleaned by the blower just below the concave.

Till date Mr. Fazlul has sold more than 75 machines in different parts of the state. He delivers the machines based on order in a week's time.

The unit priced at Rs. 35,000 (excluding prime mover and cost of transportation) was exhibited the Rashtrapati Bhavan recently at the grassroot innovation exhibition organised by National Innovation Foundation (NIF) India, which is also supporting him under the Micro Venture Innovation Fund.

Excerpt from Indigenous paddy thresher may address labour shortage crisis by M. J. Prabu

Contact Address: Mr. Md. Fazlul Haque, Moirabari village, Morigaon district, Assam-782126, Mobile: 98648 67012.

Farmers Innovate - Cycle Dante (My News)

2010-12-07T00:39:00.000-08:00

Kotamla Krishna, a farmer hailing from Yeddumylaram village in Medak district invented a rotary weeder.

Finding farm labour has become a Herculean task after implementation of National Rural Employment Guarantee Scheme (NREGS). This had an adverse impact on Krishna's work to tend to his vegetable farm. Even clearing weed over an acre of land daily was costing him about Rs. 2,000.

He saw a model of a plough at a Rythu Sadassu in Zaheerabad and he came up with his innovation—the ‘cycle dante'.

The model features a triangular plate fixed on the sides of a cycle rim. A dante or a plough-like instrument is fixed to it.
Excerpt from Ryot creates ‘cycle dante' by R. Avadhani

Solar water purifier - My News

2010-12-07T00:18:00.000-08:00

Raqxa - ‘Solar Water Purifier with Integrated Storage and Automatic Supply' is the idea of Vemula Lakshmimnarayana(Ph: 9848391922) from Tadipatri town of Anantapur District, Andhra Pradesh, India.This is one among the 52 projects shortlisted for the ‘India Innovation Initiative-- i3 National Fair'.

Raqxa competed with 850 entries from all over India, and what makes it special is the innovator's non-technical educational background. For Mr. Lakshmimnarayana, a postgraduate in literature, innovation has been the second nature and Raqxa, the acme of it. He earlier designed a perpetual calendar, a rat-trap, and a solar water heating system.
Raqxa in fact uses the SODIS (Solar Water Disinfection) treatment approved by the World Health Organisation for affordable safe drinking water in small quantities by households. The method aims to treat water through solar radiation and involves filling water in Pet bottles and exposing them to the sun for five hours on a bright day or two days under cloudy sky.

In his device, Lakshminarayana used a number of glass purification cells to contain water for exposure upto 20 hours.

These will be fixed to a solar panel and kept at a suitable angle on the terrace. Untreated water will be pumped up from a water tank/can in the house, kept at a level higher than the discharge unit from where the treated water can be drawn. The whole system runs with gravitational pull and does not use power to build pressure, asserts Mr. Lakshminarayana.

Through check valves, he also made sure that the untreated water does not get mixed up with the treated water in the cells when water is drawn for consumption. The device is long-lasting, environment-friendly and requires zero maintenance, he says. He is on the lookout for patrons who can fund the commercial production without profit motive.

Excerpts from Remedy for water contamination by Swathi.V

Jatinga Bird Mystery [Misery?!]

2010-12-06T20:45:00.000-08:00

As fog comes on a moonless night......

When the wind blows in direction right....

Jatinga turns into an island of search light,& birds appear like ghosts from nowhere.
Jatinga , a village on a ridge, is located in the North Cachar Hills district, Assam State in India. It is 330km south of Guwahati. It is most famous for the phenomenon of birds “committing suicide”. This small place of beauty is mainly inhabited by about 2,500 Jaintia tribal people.At the end of monsoon months, mysterious behavior of birds takes place. During moonless and foggy dark nights between 6 p.m. and 9:30 p.m., flying birds come crashing to the ground with no prior warning whatsoever. This phenomenon is not confined to a single species, with Tiger Bittern, Black Bittern, Little Egret, Pond Heron, Indian Pitta and Kingfishers all being affected.
Conservation groups and wildlife officials in India have taken steps to prevent wanton killing of birds across India, creating awareness in the illiterate villagers. Since then, the amount of birds killed have decreased by about 40 percent.
(source: Wikipedia)
A similar light phenomenon occurs in the Philipines in about the same time and in similar climatic conditions i.e. on foggy, windy and moonless nights.
While most of the birds are trapped with what they call "Tawang" in the Philippines are supposed to be migrants, those at Jatinga are not necessarily so. (http://www.travelmasti.com/domestic/assam/jatinga.htm)
Jatinga girls perform the plate dance during the first International Jatinga Festival at Jatinga in Assam on Wednesday. (Source: The Hindu Thursday, Oct 28, 2010)

My Professions Meet in the Most Unexpected Way

2010-11-25T03:39:00.000-08:00

My professions (rather degrees) - Agriculture & Library & Information Science might seem to have no correlation. People thought that it was by chance that I migrated from the mainstream of agricultural education. But in reality it was a conscious decision! Information Science was my destination and Agriculture was the backdrop. Thanks to ICTs. I am able to work from home switching between roles and enjoying the best of both worlds. (It turns out to be worst of both worlds sometimes. But doesn't matter! For me this is the best...under the given circumstances of course!). Well ...I am combining both my professions to my advantage...and I believe to the advantage of my profession as well...although...there are still miles to go.

I stumbled upon this picture during one of my tea-time Internet surfing. At first I thought that it was some cover design with a 3-D effect. I took a closer look and I thought that I should start wearing glasses. My eyes fell on this line while I was just leaving the page...

"... recycle old hardback books. " and then this picture ... which is more self-explanatory

Both my professions met in the most unexpected way. Bot somehow I didn't like it much. Perhaps the librarian in me mourned because the book is dead and the Agriculturist groaned because the plant is stunted! But in one way I am convinced. Books, especially those fat ones are best as show pieces...then why can't they be planters? They serve a purpose!

I felt happy for some other reason also. There was a kind of a `tit-for-tat' feeling...

NB: The Caption Book Planters ...didn't convey sense to me at that point of time when I landed onto that page..In fact I perceived somewhat the opposite..planting ideas..through books ..or something like that because ...this sentence which I read a few second before persisted in my mind for a while..
“ My ultimate dream is to sow seeds in the desert. To revegetate the deserts is to sow seed in people's hearts.

The greening of the desert means sowing seeds in people's hearts and creating a green paradise of peace on earth.
”—Masanobu Fukuoka, The Road Back to Nature 1987 -page 360

నేల తల్లి నీల్లోసుకున్నాది

2010-11-01T00:50:00.000-07:00

భూమి: అమ్మా ...అమ్మా...నేను వనజక్క వాళ్ళింటికి వెళ్తున్నా ...
లచ్చమ్మ: అవునే భూమీ మర్చిపోయినా..ఈ రోజు దాని సీమంతం కందా
సావిత్రమ్మ: మన భూమి తల్లికే ఇంకా సీమంతం ముచ్చట లేదాయె
అంజయ్య: నువ్వూరుకోయే అమ్మా ...అది పట్నం నుంచి నిన్ననే వచ్చినాది...నువట్టా అంటుంటే రేపే ఎల్లి పోతుంది ..
అమ్మా బుజ్జమ్మా నువ్వు తొందరగెల్లి తొందరగొచ్చేయ్. అవునూ, ఏందదీ, ముఖానికీ, గొల్లకీ రంగులేసినా? మొన్న మొన్నటి వరకూ పొలంలోని పసుపూ, పెరట్లోని గోరింటాకుతో లచ్చిందేవిలాగ ఉండేదానివాయే.
సావిత్రమ్మ: మరదే పులిని జూసి నక్క వాత పెట్టుకోవడమంటే
లచ్చమ్మ: అల్లుడిది పెద్దుద్యోగం కందా.. వాళ్ళ ఆఫీసోళ్ళతో ఎల్లినప్పుడు ఎసుకోనుంటాది
అంజయ్య: అదేలే అప్పుడప్పుడు ఏదో అవసరానికి ఎసుకోవచ్చుకానీ ...అయిందానికీ కానిదానికీ అట్టాంటివి వాడకూడదు. అప్పటికి బాగానే అనిపిచ్చినా ... వంటికి మంచివి కాదు. సరేలే.. భూమి తల్లీ నువ్వెళ్ళి రా ..పొద్దు గుంకుతాంది.
లచ్చమ్మ: బుజ్జమ్మ వచ్చిన కాడ్నుంచి చూస్తుండా ...పైకి డాబుగా తిరుగుతున్నా మొఖంలో కళే లేదు.
సావిత్రమ్మ: విరిగిన కత్తి కమ్మరింటికి - మనువు చెడితే పుట్టినింటికి , అల్లుడిమీద అలిగొచ్చినట్టున్నాది ...యవ్వారం చూస్తే...ఇక్కడ సాన్నాళ్ళే ఉండేలాగ ఉంది..
లచ్చమ్మ: పోనీలే అత్తమ్మా ..అట్టాగైనా భూమి మన కాడ కొన్ని దినాలుంటే కాస్త దాని ఆరోగ్యం మళ్ళీ కుదురుకుంటాది...ఏదైనా చిన్న చిన్న గొడవలుంటే మెల్లిగా అల్లుడుకి నచ్చ చెప్పచ్చులే
సావిత్రమ్మ: అదీ నిజమేలే ..ఇదివరకు రోజుల్లో కూడా..పురుడనీ పున్నెమనీ పుట్టింటికి వచ్చి ..కాస్తంత బలం పుంజుకుని ..మళ్ళీ కాపరానికి పోయే టోళ్ళు * * * *
అంజయ్య: అమ్మా భూమీ .. పేరంటం బాగా జరిగినాదా.. మీ స్నేహితురాల్లను కలిసినావా..
భూమి: అందురూ కలిసినారు గానీ జ్యోతి మాత్రం కలవలే. వాళ్ళయనకు డిల్లీ బదిలీ అయ్యిందంట. వాళ్ళమ్మ చెప్పినాది. పాపం పెద్దమ్మని చూస్తే జాలేసినాది నాయనా. కొడుకులెవ్వరు ఆమెను సరిగా చూడటం లేదంట. ఆమె ఆలనా పాలనా చూసే వాళ్ళు లేరు. రోగమొస్తే బాగుచేసే వారు అంత కన్నా లేరు. పైపెచ్చు ఆ మిగిలిన మూడెకరాలూ కూడా అమ్మేసి డబ్బులిచ్చేయమంటున్నారంట.
సావిత్రమ్మ: కలి కాలం… తల్లి నుంచి తీసుకునే వారే కానీ ఆ తల్లికి తిరిగి ఇచ్చే వారు లేరు ఈ కాలంలో ...అందరికీ డబ్బు.. దయ్యం పట్టినాది.. ఒక్క డబ్బేనా.. ఎప్పటికీ ఉండే సంబంధ బంధాలు కూడా వద్దూ.. అయినా ఉన్న నాలుగు ఆస్తిపాస్తులు అన్నీ ఇప్పుడే వాడేసుకుంటే పుట్టబోయే మనుమలు ఏమి తింటారు.. వీల్లనేమి చూస్తారు..
లచ్చమ్మ: వాళ్ళు మాత్రం ఏం చేస్తారత్తమ్మా .. వాళ్ళ చదువులూ.. వాళ్ళ కొలువులూ.. వాళ్ళ పనులు వాళ్ళవి..
సావిత్రమ్మ: ఆ.. ఎన్ని పనులుంటే మాత్రం కన్నతల్లినీ, నేలతల్లినీ అలక్ష్యం చేసి బాగుపడేటోడే లేడు..ఆ..
అంజయ్య: అవునే అమ్మా.. నేను తల్లిని చూసుకుంటున్నాగానీ ..నువ్వు చెప్పినట్టు నేలతల్లి గురించి ఎప్పుడూ పట్టించుకోలేదే.. మన భూమి తల్లి పెళ్ళికి చేసిన అప్పుతీర్చాలన్న తాపత్రయంతో పంట తర్వాత పంట యేస్తున్నా, ఎరువులేస్తున్నా, మందుకొడుతున్నా ..ఫలితం మాత్రం సున్నా.. ఇట్టాగే యేసుకుంటూ పొతే అప్పు తీరడం కాదు కానీ ..ఈ పెట్టిన పెట్టుబడికి ..కొత్త అప్పులయ్యేటట్లున్నాది.
సావిత్రమ్మ: నిజమేరా అబ్బాయ్ నా మాటిని ఈ సారి ఏ పంట జోలికీ పోమాకు. చేనును బీడుగానే అట్టిపెట్టేయ్. అప్పుడే భూమికి సత్తువోస్తాది..
అంజయ్య: సరే అట్టాగే సేద్దాం..
భూమి: అవును నాయనా ఎక్కువ దిగుబడి సాధించాలన్న ప్రయత్నంలో మనం తక్కువ కాల పరిమితి కల సంకర జాతి వంగడాలనూ, ఎకరానికి 2 -3 పంటల్నీ పండిస్తున్నాం. అయితే సాధారణంగా అధిక దిగుబడి ఇచ్చే వంగడాలు భూమి నుండి పోషకాలు కూడా ఎక్కువ మొత్తంలో తీసుకోవడం వలన నేలకు ఆయా పంటలకు కావలసిన పోషకాలను సరఫరా చేసే సామర్ధ్యం క్రమేసి తగ్గిపోయి పోషక పదార్ధ లోపాలు తలెత్తుతున్నాయి.
అంజయ్య: అందుకేనేమో మనకి దిగుబడి సరిగా రావట్లేదు .. ముందు మన భూమిని బాగుచేసుకోవాలి...
భూమి: అయితే ఈ సీజను మన పొలానికీ నాకూ కూడా విశ్రాంతే
సావిత్రమ్మ: మనిషన్నాక కాస్తంత విశ్రాంతి ఉండాల... అయినా మనిషికీ మన్నుకీ తేడా ఏటుందీ
---------------------------------------------
రాఘవయ్య: అంజయ్యా .. అంజయ్యా ... బాగుండావా ..మన బుజ్జమ్మ వచ్చినాదంటకదా. ఎల్లమ్మ చెప్పినాది. సూసిపోదామని వచ్చా
అంజయ్య: రాఘవయ్యా.. రా ..రా.. ఇట్టా కూర్చో.. మంచి ఎండన పడి వచ్చినావ్...అమ్మా భూమీ ..రాఘవయ్య మామకు కాసింత మజ్జిగ తీసుకు రా..
రాఘవయ్య: ఈ ఎండదేముందిలే అంజయ్యా మనం యెవసాయదారులం ..ఈ ఎండకే…బెదిరిపోతామా…పోయిన ఎండా కాలం పడ్డ శ్రమకి ఇప్పుడు ఫలితం కనిపిస్తోంది. యేసంకాలంలో భూమి ఖాళీగా ఉంటది కదా లోతుగా ట్రాక్టరుతో దున్నించా.
సావిత్రమ్మ: ఎవరూ రాఘవయ్యా.. బాగుండావా ..ఏమిటీ ట్రాక్టరు..దున్నడం అంటున్నావు..
రాఘవయ్య: ఏం లేదు పెద్దమ్మా భూమిని బాగా గుల్లగా దున్నితే ...నీరు బాగా ఇంకుతుంది కదా..అదీ చెప్తున్నా
సావిత్రమ్మ: ఇందులో కొత్తేముందీ దున్నుతూ వుంటే నాగళ్ళు - పారుతూ ఉంటే నీళ్ళు అనే సామెత ఉండనే ఉంది కదా.
రాఘవయ్య: మట్టి నమూనాలు కూడా తీసి పంపించా .. ఆ ఫలితాల బట్టే ఆ పరీక్షా కేంద్రం వారు చెప్పిన మోతాదులో ఎరువులను వేసా. దీనివల్ల మంచేమిటంటే కేవలం అవసరమైన మేరకే ఎరువులను వాడతామన్నమాట. అంతేకాక ఏదో గుడ్డెద్దు చేలో పడ్డట్టు చేతికందిన ఎరువును బస్తాలు బస్తాలు ఎయ్యకుండా, మన భూమి సంగతేంటో సరిగ్గా తెలుసుకుని మరీ ఏస్తాం. అసలు మన మట్టి ఎలాటిది.. ఏదైనా.. ఎక్కువైనాదా…లేక మరేదైనా తక్కువైనాదా...అన్నీ ఇవరాలు తెలుస్తయంట.. ఆ పరీక్ష చేస్తే..
అంజయ్య: అంటే మన రక్త పరీక్షల్లాగానే ...
సావిత్రమ్మ: నే చెప్పలేదూ మనిషైనా మన్నైనా ఒకటేననీ..
రాఘవయ్య: అవును పెద్దమ్మా .. మన రక్త పరీక్ష రిపోర్టు లాగానే భూ ఆరోగ్య కార్డు అని ఉంటది..
భూమి: బాగున్నారా మామయ్యా... మజ్జిగ తీసుకోండి మామయ్యా
రాఘవయ్య: ఆ..ఆ..బాగుండావా భూమి తల్లీ... రా..కూర్చో ..నీ గురించే మాట్లాడుకుంటున్నాం..
భూమి: నా గురించా..
రాఘవయ్య: నీ గురించి అంటే ..అచ్చంగా నీ గురించి కాదనుకో.. పొతే మన భూమి గురించీ, భూసారం గురించీ..
ఇదుగో ఇది భూ పరీక్షలు జరపడానికి నమూనాలను ఎలా తియ్యాలో చెప్పే కర పత్రం.. ఓ సారి దీని గురించి మన స్కూల్లో పిల్లలకు చెప్పు...ఎప్పుడూ పుస్తకాల్లో చదువే కాదు .. కాస్త పొలాల గురించి కూడా తెలుసుకోవాలిగా..
భూమి: అవునవును... ఇదీ వాళ్ళకో సైన్సు పాఠం లా ఉంటుంది.. సరదాగానే సేకరిస్తారులే ఈ నమూనాలను…
రాఘవయ్య: నువ్వైతే ఇలా సరదాగా చెప్తావు... నువ్వెళ్ళే లోపు ఓసారి వాళ్లకు ఈ భూసార పరీక్షల గురించీ, వాటి అవసరం గురించీ, నమూనాలు ఎలా సేకరించాలి, ఈ మట్టి నమూనాల సేకరణలో తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలు ఏమిటీ అన్న విషయాలు మన పిల్లలకూ, రైతులకూ కూడా ఓసారి చెప్పు తల్లీ
భూమి: అట్టాగే పెద్దనాన్నా ..నువ్వంతగా చెప్తే నే కాదంటానా ...ఇంకా ఉంటాలే...ఇక్కడే ..సరే వస్తా పెదనాన్నా ఆమ్మకి వంటింట్లో సాయం చేస్తున్నా…
---------
రాఘవయ్య: అంజయ్యా ...అదేంటీ అమ్మాయ్ అదో రకంగా ఉంది.. కొంప తీసి ..అత్తోరితో పోట్లాడి కానీ వచ్చేయలేదు కదా...ఇదుగో నేను సేప్తున్నననీ ఏమీ అనుకోబాక .. ఎక్కడుండే వాళ్ళు అక్కడుండాల...
అంజయ్య: అదేం లేదు గానీ .. . అమ్మాయికి ఒంట్లో కొద్దిగా తేడా వచ్చినాది.. అదేదో అయోడిన్ అంట.. . దాని లోపం వల్ల కూడా ఆరోగ్యం దెబ్బ తింటాదంట. అందుకే కొద్ది దినాలు అమ్మాయిని మా కాడుంచుకుంటే మంచిదని..
రాఘవయ్య: అట్టైతే సరేలే అంజయ్యా ...ఒక ఇద్దరు పిల్లలు పుట్టాక మనకి అంత భయముండదు...ఒంటరి కాపరాలంటే ఇడిపోయే ప్రమాదం ఎక్కువ. ఇప్పుడు చూడు మన భూమి చెట్లతో, పొదలతో నిండి ఉన్నప్పుడు మనకు నేలకోత భయం ఉండదు.
అంజయ్య: నేలకోత అంటే ఏమిటి రాఘవయ్యా
రాఘవయ్య: నేలకోత అంటే ఏటంటే ... నేల అణువులు ఏదైనా కారణం వలన తమ స్వస్థానాల నుండి విడివడి పోయి వేరే చోటుకు కదిలిపోతే కోత ఏర్పడుతుంది. వాన చినుకులు నేలను తాకినప్పుడు భూఅణువులు నేల నుండి విడిపోయి పారే నీటిలో కొట్టుకు పోతాయి. ప్రవాహ మార్గంలో రాళ్ళ వంటివి లేకపోతే కోత మరింత అధికంగా ఉంటాది. వాన నీరు భూమి లోనికి ఇంకదు. భూమి పైనుంచి ఏ(వే)గంగా ప్రవహించి ఎ(వె)ల్లి పోతుంది. అలా చిన్న చిన్న కాలవల్లాగా ప్రవహి స్తూంటే కొన్ని రోజులకి నేలపై బొరియలు ఏర్పడతాయి. దీన్నే నేలకోత అంటారు. ఇలా నేలలోని సారవంతమైన అణువులు నదులలోకి, ఆకాడ్నుంచి సముద్రంలోకి కొట్టుకు పోతాయ్. అయితే పల్లం వైపు నీరు మరింత వేగంగా ప్రవహించడం వలన బొరియలు మరీ లోతుగా ఏర్పడతాయి
సావిత్రమ్మ: ఈ కధంతా సెప్పకపోయినా మన పెద్దోళ్ళు పల్లము దున్నిన వాడు పల్లకి ఎక్కుతాడు అని ఒక్క ముక్కలో చెప్పేశారు
రాఘవయ్య: మా సామెతల పెద్దమ్మ మాటకొక సామెత సెప్తాది
సావిత్రమ్మ: మాటకొక సామెత కాదు రాఘవయ్యా మాటకు మూడు నాలుగు చెప్తా ..సామెతలు..ఆ..
భూమి: నాయనమ్మా ఏదీ సూద్దాం దుక్కి మీద ఇంకో సామెత చెప్పు
సావిత్రమ్మ: నా మనమరాలికి కూడా సామెతలంటే ఇట్టవే. నా సామెతినగానే వంటింటిలోంచి వచ్చేసినాది. ఇంకో సామెత
సెప్పలేననుకున్నావా … ఇనుకో …దుక్కి లేని చేను తాలింపు లేని కూర; నాగలి ఉన్న వారిలో ఆకలి చేరదు, పేడ ఎరువు కంటే పిండి దుక్కు మేలు, చాలు పై చాలు దున్నితే చచ్చు నేలైనా పండుద్ది..
నాయనమ్మా నేను కూడా చెప్తా..వేసంగి భూమిని దున్నితే కాసులు ఇస్తుంది
సావిత్రమ్మ: ఈ సామెతెప్పుడూ ఇనలేదే ...నువ్వే కట్టుంటావ్ ..
రాఘవయ్య: పాతదైనా కొత్త దైనా సామెతలాగుంటే అది మనకు బాగా గుర్తుండి పోతుంది కదూ…
అంజయ్య: ఎహే …ఆపండర్రా మీ సామెతలు..మద్దిలోను.. ….అయితే వాన నీటి వల్ల కూడా ఇంత నష్టం ఉందన్న మాట …
రాఘవయ్య: ఒక్క నీటి వల్లే కాదు ..ఏగంగా వీచే గాలి కూడా పెమాదమే. ఈ గాలి తేలికగా ఉన్న నేల అణువులను ఎగరగొట్ట గలదు. ఈ నేలకోత అరికట్టడానికి సాధ్యమైనంత ఎక్కువగా నేలపై పచ్చదనం పైపొరను ఏర్పరచి వర్షాకాలంలో మల్చింగ్ చేయడం … అంటే..నేల మీద ఆకులూ అలాలూ లాంటివి కప్పడం వల్ల కూడా సారవంతమైన మట్టి కొట్టుకుని పోకుండా కాపాడ వచ్చు.
వాలు ఎక్కువ ఉన్నప్పుడు వాలుకు అడ్డంగా దున్నటం, వాలుకు అడ్డంగానే విత్తనాలు వేయడం, వాలుకు అడ్డంగానే అంతర కృషి చేయడం చేయాలి. కాంటూరు గట్లు నిర్మించాలి. లేకుంటే వట్టి వేరు లాంటి గడ్డి మొక్కలతో జీవ గట్లు పెంచాలి.
నీటి పెవాహం జోరుగా ఉంటే నట్టం ఎక్కువగా ఉంటాది. కనుక నీటి ప్రవాహ మార్గంలో ఎక్కువ నీటిని గ్రహించే మొక్కలను నాటడం వలన నీటి జోరు తగ్గడమే కాకుండా మరింత ఎక్కువగా నీరు భూమిలోకి పీల్చుకోబడేటట్లు చేయవచ్చు. గాలి వేగాన్ని తగ్గించడానికి గాలి వాలుకు అడ్డంగా కూడా వరుసలలో చెట్లను పెంచాలి.
సావిత్రమ్మ: అందుకే చెట్లుంటే క్షేమం - లేకుంటే క్షామం అన్నారు
రాఘవయ్య: సరే అంజయ్యా ఇంక నే వస్తా..పెద్దమ్మా ఎల్లొస్తా.. అమ్మా భూమీ రేపో మాపో ఓసారి ఇంటికిరా
----------------------------------------------------
భూమి: అత్తా ...ఎల్లమ్మత్తా
ఎల్లమ్మ: ఎవరూ భూమీ.. రా రా.. నాయనమ్మ అమ్మా బాగుండారా..
భూమి: ఆ. బానే ఉన్నారు.. అవునూ రాఘవయ్య మామ ఏరీ ..
ఎల్లమ్మ: సొసైటీలో ఎరువులేవో ఇస్తున్నారు.. ఆడికి పోయినారు..ఎరువులకి మంచి గిరాకీ కదా.
భూమి: అవును మరి. అందుకే ఎరువులేని పైరు - పరువులేని రైతు అంటారు
ఎల్లమ్మ: సామెతల పెద్దమ్మ మనుమరాలనిపించు కున్నావ్. అవునే భూమీ, నాకు తెలియక అడుగుతాను.. ఇప్పుడెందుకే అందరూ ఎరువులో అని ఎగబడతరు.. ఇంతకు ముందు ఈ ఎరువులున్నాయా ఏంది. మరి అప్పుటోల్లంతా ఏంచేసినారంటావ్
భూమి: కేవలం ఐదు దశాబ్దాల నుండి మాత్రమె మనం రసాయన ఎరువులు, పురుగు మందులు వాడుతున్నాం . అయితే వీటిని ఎలా పడితే అలా వాడడం వలన రసాయన మూలకాలు అవశేషాలుగా మిగిలి పోయి చివరికి తల్లి పాలలో కూడా చేరిపోయాయి. కాబట్టి రాసాయానికి ఎరువుల వాడకాన్ని కొంత తగ్గించి వాటి స్థానంలో సేంద్రీయ ఎరువులను వాడాలి.
ఎల్లమ్మ: సేంద్రీయ ఎరువులంటే ఏందే భూమీ
భూమి: సేంద్రీయ ఎరువులు అంటే జంతువులు మానవులు విసర్జించిన పదార్ధాలు, ఆకులు, వృక్ష సంబంధ పదార్ధాలతో ఏర్పడిన దాన్ని సేంద్రీయ పదార్ధం అంటారు. ఇది నేలకు జీవం వంటిది.
ఎల్లమ్మ: అవునా..అదెట్టాగా?
భూమి: సేంద్రీయ పదార్ధం మొక్కలకు నత్రజని, భాస్వరం, పోటాష్ లు అందిస్తుంది. వీటితో బాటు కాల్షియం, మెగ్నీషియం గంధకం వంటి సూక్ష్మ పోషకాలకు భూమిలో మార్పిడి చేసుకునే శక్తిని పెంచి, పోషకాలను నేలలోనే పట్టి ఉంచుతుంది. నేలలో నీటిని పట్టి ఉంచే శక్తి కూడా పెరుగుతుంది. నేలగుల్లబారి మొక్కల వేళ్ళు బాగా చొచ్చుకొని పోతాయి. ఆమ్లత్వం తగ్గుతుంది. సూక్ష్మ జీవుల క్రియలను ప్రోత్సహించి, సూక్ష్మ జీవుల మధ్య సయోధ్యను పెంచుతాయి.
ఎల్లమ్మ: మరి అంత మంచివైతే మనమూ అయ్యే వేసేయచ్చు కదా..
భూమి: మనమూ వేస్తూనే ఉన్నాం అత్తా ...పశువుల పెంట కూడా సేంద్రీయ ఎరువే. కాకపొతే మనం వాటి అవసరాన్ని అంతగా గుర్తించటం లేదు. పెంట కుప్ప పెరిగితే పేద రైతు పెద్దవాడవుతాడు అని మన పెద్దోళ్ళు చెప్పినా ఏదో పాత కాలం సామెతలే అని కొట్టి పదేస్తున్నాం.
రాఘవయ్య: మరి ఇప్పుడంత పశువుల పెంట యాడ్నుంచి తెవాల? రసాయనిక ఎరువులైతే …కొంటే దొరుకుతాయి.
భూమి: శతకోటి దరిద్రాలకి అనంత కోటి ఉపాయాలు. ఇప్పుడు ఇవి కూడా మార్కెట్లలో దొరుకుతున్నాయి మామా...
ఎల్లమ్మ: పశువుల పెంటకేం భాగ్గెం? పాడి ఉంటే పెంట అదే వస్తది.
భూమి: అవును అత్తా.. ముందరి రోజుల్లో ఇలా..ఒక్క పంటో రెండు పంటలో ఏసేటోళ్ళు కాదు. అన్ని రకాలూ పండించేటోళ్ళు ..ఒకదానిలో మిగిలినది మరొకదానికి ఉపయోగపడేది. అందుకే పంట పెంటలో ఉంది - పాడి పూరోలో ఉంది
రాఘవయ్య: అవునే భూమీ, మా సిన్నప్పుడు కొంత పాడి, కొన్ని కోళ్ళు, కొంత వరి, గట్ల మీద కంది, వరి పంట తీసేసాక పెసర, మినుము, చెట్లు, పాదులు అబ్బో...ఎన్ని కూరగాయలు...ఎన్ని రకాల పళ్ళు...సంవత్సరం పొడవునా యాదో ఒకటి కాస్తానే ఉండేది...మేము తింటానే ఉండేవాళ్ళం. .. ఆ రోజులే వేరు.
ఎల్లమ్మ: మళ్ళీ ఆ రోజులొత్తాయంటావా ?
భూమి: రావాలి అత్తా. అవి రావు. మనమే తీసుకురావాల. అట్టా తీసుకువస్తేనే మన భూమికీ మనకూ ఆరోగ్యం. మీరు అనుభవించిన ఆ కాలం .. మీ మనుమలూ, ముని మనుమలూ కూడా చూడాలి అత్తా..కాదంటావా…
ఎల్లమ్మ: అవునే భూమీ, ఆ కాయి..ఆ కసరు, ఆ మట్టి వాసన...అన్నీ తిరిగిరావాల.. అదే నిజమైన ఐశ్వర్యం.
రాఘవయ్య: సరే..సరే.. కబుర్లు.. బాగానే ఉన్నాయ్. అమ్మయికేదైనా తింటానికి పెట్టావా.. పోయి పని చూసుకో..
ఉ..ఉ.. అంతేలే.. మాకెంతసేపు వంటపని.. ఇంటి పనే.. పొలం మీద మా పెత్తనం ఏటైనా ఉందేటి? మా పెత్తనమైతేనా.. పెట్టుబడి..లాభాలు..మాటేమీటోగానీ , కాయీ కసరూ, పాలూ పండూ కి లోటు ఉండేది కాదు… ఆ..
రాఘవయ్య: దాని మాటలకేం గానీ, నువ్వు చెప్పు తల్లీ. ఇంకా ఏవో సేంద్రీయ ఎరువులున్నయన్నావు కదా...ఏందవి
భూమి: అవి చాలా వరకూ మనకు తెలిసినవే మామా.. నూనె చెక్కలు, పచ్చి రొట్ట పైర్లు… పిల్లి పెసర, జనుము, జీలుగ వంటి పచ్చి రొట్ట పైర్లు పండించడం ద్వారా, పచ్చి రొట్ట ఆకును పంట పొలాల్లో వర్షాలు పడే ముందు కలియడున్నడం వల్ల కూడా నేలకు తగినంత సేంద్రీయ పదార్ధం సమకూరుతుంది.
ఇంకా గొర్రెల పెంట, కోడి పెంట… పశువుల పెంట...అందుకే.. పెంట కుప్ప పెరిగితే పేద రైతు పెద్దవాడవుతాడు అంటారు. అబ్బో ఒకటేమిటి ఇంకా ఏవో చాలా రకాలు ఉన్నాయి.. చేపల ఎరువు, ఫిల్టరు మడ్డి…
ఎల్లమ్మ: ఆవు పేడ కూడా శానా మంచిదంటగా
భూమి: ఒక్క ఆవు పేడే కాదత్తా మూత్రాన్ని కూడా ఎరువుగా వినియోగించుకోవచ్చు. ఆవు మూత్రం సాధారణంగా వృధాగా పోతుంది. అలా వృధాగా పోకుండా అక్కడ ఒక తొట్టి కట్టాలి. ఆ తొట్టిలో ప్రతిరోజూ ఉదయం మట్టిని వేసి మరునాడు ఉదయం దానిని తీసివేయాలి. ఈ విధంగా తీసిన మట్టిని మొక్కకు ఒక తట్ట చొప్పున వేస్తె భూమికి మంచిది.
ఎల్లమ్మ: అట్టాగా! ఆవు పేడకి, ఆవు మూత్రానికి అంత ఇలువన్న మాట!
భూమి: మరి అందుకేగా.. అమెరికావాళ్ళు మన గోమూత్రం పై పేటెంటు హక్కులు సొంతం చేసుకున్నారు..
ఎల్లమ్మ: ఏందీ …పేషంటు హక్కా..
భూమి: పేషంటు కాదత్తా ..పేటెంటు.. ఆవు మూత్రం పై పేటెంటు..
రాఘవయ్య: సరే దాని కథ ఇంకో పాలి చెప్పుకుందాం కానీ ముందు ఈ ఎరువుల కథ ఇందాం. నువ్వు సెప్పు బుజ్జమ్మా.
భూమి: అ.. ఆవు మూత్రం అంటే గుర్తోచ్చినాది..పంచ గవ్య..అనీ..
ఎల్లమ్మ: ఏందీ..పంచామృతాలా...
రాఘవయ్య: ఛీ..ఛీ..పంచ గవ్యాలంటే పంచామృతాలంటావ్ ...
భూమి: ఒక రకంగా..అలాటిదేలే..పంచామృతంలో ఆవు పాలు, ఆవు పెరుగు, ఆవు నెయ్యి లాంటి తీపి వస్తువులు కలుపుతారు.. ఈ పంచగవ్యలో ఆవు నెయ్యి, ఆవు పాలు, ఆవు పెరుగు, ఆవు పేడ, ఆవు మూత్రం ఉంటాయి. వీటికి తోడు చెరకు రసం, కొబ్బరి నీళ్ళు, బాగా పండిన అరటి పండ్లు కూడా కలుపుతుంటారు. ఒక్కో సారి కల్లు, బెల్లం కలుపుతారు. ఈ మిశ్రమాన్ని కొన్ని రోజులు ఉంచి నేరుగా భూమికి కానీ, పలుచన చేసి పంటల మీద కానీ చల్లితే భూమి, మొక్కలు కూడా తిరిగి బలం పుంజు కుంటాయి.
రాఘవయ్య: మరి నువ్వు సెప్పినట్టు ఈ ఆవు పేడ, ఆవు మూత్రం యేస్తే ఎట్టాంటి భూమైనా సరే బంగారం పండిస్తదంటావా?
భూమి: అంటే మామా ఇది టానిక్కు లాంటిదనుకో. కానీ కొన్ని భూములకు కొన్నికొన్ని సమస్యలుంటాయి. అట్టాంటప్పుడు మనం ముందుగా వాటిని బాగుచేసుకోవాల.
ఎల్లమ్మ: భూములకు కూడా సమస్యలా...మనకే సమస్యలున్నాయనుకున్నాను..
భూమి: ఒక రకంగా భూముల సమస్య కూడా మన సమస్యే ..మన భూములను బాగు చేసుకుంటే మనమే బాగు పడతాం.
రాఘవయ్య: బుజ్జమ్మా ఇప్పుడు భూమిని చదునుగా కాక బోదెలు, కాలవలు లాగ సేయమంటున్నారు ఎందుకంటావ్?
భూమి: అది..మామా..నేల లోతు తక్కువగా ఉన్నప్పుడు అలా బోదెలుగా చేసి వాటి మీద పైరును నాటితే మంచిదంట. అయితే ఈ బోదెలు, కాలువలు భూమి వాలుకి అడ్డంగా చేయాలంట. . అదే నేలలో ఇసుక శాతం ఎక్కువ ఉందనుకో, వేసవిలో వర్షాలకు ముందే చెరువు మట్టిని తెచ్చి చేను మొత్తం పలచగా చల్లి భూమిలో కలియదున్నాలి. ఆ తర్వాత 200 కిలోల బరువు గల రోలర్ ను 5 -6 సార్లు నడిపించాలి. ఇలా చెరువు మట్టి వేయడం వలన భూమిలో బంక మన్ను శాతం పెరుగుతుంది.
ఎల్లమ్మ: అంటే మన్నుకు మన్నే మందన్న మాట. ఇసుక నేల దున్ని బాగుపడడు బంక నేల దున్ని చెడడు అని వదిలేయకుండా ఇట్టా చేస్తే మంచిదే
భూమి: సరిగ్గా చెప్పావు అత్తా..అందుకే అంటారు ఒకరకం నేల మరొక రకం నేలకు ఎరువని
రాఘవయ్య: బుజ్జమ్మా ... అంత బరువు రోలర్ను భూమి మీద దోర్లిస్తే నేల గట్టిపడి పోతుంది కదా..మరి భూమి గట్టిపడి పోవడం కూడా ఒక సమస్యే గాదేటి?
భూమి: ఇలా ఇసుక ఎక్కువగా ఉన్న నేలలకు అదే వైద్యం కానీ.. కొన్ని నేలల్లో అది నువ్వన్నట్టు పెద్ద సమస్యే .
ఎల్లమ్మ: మన నేలలో ఆ సమస్య ఉన్నదీ లేనిదీ మనకేట్టా తెలుసుద్ది?
భూమి: ఈ సమస్యను మనం తేలికగానే గుర్తించవచ్చు.
ఒక మీటరు వెడల్పు, పొడవు, లోతు గల గోయ్యిని తవ్వి చూస్తె భూమిలోపల గట్టి పొర కనబడుతుంది. గట్టి పొరకు పైన, కింద మామూలు మట్టి ఉంటుంది. చిన్న పాటి చాకును గుచ్చి ఈ గట్టి పొర ఉన్నదీ లేనిదీ తెలుసుకోవచ్చును. పెద్ద ట్రాక్టరుతో లోతుగా దున్నే నాగళ్ళతో దున్ని ఈ సమస్యను తగ్గించుకోవచ్చు. ఈ లోతు చాళ్ళను 60 సెంటీ మీటర్ల దూరంలో రెండు వైపులా తోలాలి. దీనితో బాటు ఎకరాకు 10 టన్నుల పశువుల ఎరువు లేదా 2 టన్నుల జిప్సం వేస్తే కూడా మంచిది. ఈ లోతు దుక్కి ప్రభావం 3 సంవత్సరాల వరకు ఉంటుంది. ఇటువంటి నేలల్లో ఎకరాకు 2 టన్నుల వరి పొట్టు గానీ లేక దంచిన వేరుశనగ పొట్టును గానీ పొలంపై చల్లి , పై పొరలో బాగా కలిసేలా దున్నాలి.
రాఘవయ్య: నువ్విట్టంటున్నావ్ కానీ బుజ్జమ్మా ఇప్పుడు కొంతమంది అసలు నేలను దున్ననే వద్దంటున్నారు.
భూమి: జీరో టిల్లేజ్ అనీ ..ఆ పద్ధతి కూడా ఉందనుకో ... అది ..ఆ యా పరిస్థితి బట్టి ఉంటుంది.
ఎల్లమ్మ: అంతేలే …పిడుక్కీ బియ్యానికీ ఒకే మంత్రం ఉండదుగా…మరి చౌడు భూములనెట్టా బాగు సేయ్యాల..
రాఘవయ్య: ఈ సౌడు భూముల సంగతి నాకెరికేలే ..అందిట్లో పాల చౌడనీ, కారు చౌడనీ ఉంటాయి..పాల చౌడంటే ఏసం కాలంలో నేలపైన తెల్లగా అగుపిస్తుంది. ఈ పేరుకొన్న చౌడును పారతో చెక్కి తీసి వేయాలి. పొలాన్ని చిన్న మడులుగా చేయాలి. ప్రతి మడిలో షుమారు 20 సెం. మీ. లోతు నీరు నిల్వ ఉండేటట్లు సాగు నీటిని పెట్టాలి. ఈ నీటిని మడిలో 4 లేక 5 రోజులు నిలువ ఉంచి ఇంకనీయాలి. తర్వాత మురుగు నీరు కాలువలద్వారా తీసివేయాలి. ఈ విధంగా ౩-4 సార్లు చేస్తే చౌడు తీవ్రత చాలా వరకు తగ్గుతుంది.
భూమి: మరి మామా, కారు చౌడును ఎట్టా బాగు చెయ్యాలి?
రాఘవయ్య: అదీ ఇట్టాగే ...కాకుంటే ఈ నేలల్లో నీరు ఇంకే గుణం తక్కువగా ఉంటాది. అందుకే మళ్ళ నుండి మురుగు నీరు పోయేలాగా మురుగు నీటి కాలవలు చేసుకోవాలి.
ఎల్లమ్మ: కారు చౌడంటే, భూమి మీద పొర నల్లగా ఉంటాదా?
రాఘవయ్య: అ.. బాగానే సెప్పావ్.. అయితే ఈ భూమిలో మనం జిప్సం ఎసుకోవాల. ఒకవేళ నేలలో సున్నం కనుక ఎక్కువుంటే పొడి చేసిన గంధకాన్ని వాడుకోవాల. తెల్లచౌడు ఒక మోస్తరుగా ఉంటే జీలుగను పెంచి మట్టిలో కలియ దున్నాలి. అట్టాగే ఆ నేల స్వభావాన్ని తెలుసుకుని దానికి ఏమెయ్యాలో తెలుసుకుని బాగు చేసుకోవాల.
భూమి: మామా.. భూమిని బాగు చెయ్యాలంటే అన్నీ ఏసేడమే కాదు.. కొన్నిటి ని తీసేయాలి కూడా..
రాఘవయ్య: ఓహో ..అట్టాగా...
భూమి: ఇప్పుడంతా కాలుష్యమయం కదా.. ఆ కాలుష్యం భూమికి కూడా పట్టుకున్నాది.. మరి దాన్ని వదిలించద్దూ
రాఘవయ్య: అ..వదిలించద్దూ మరీ.
భూమి: అందుకే కొన్ని రకాల చెట్లను, మొక్కలను పెంచి నెలలోని విషపూరిత కాలుష్య కారకాలను భూమిలోపలి నుండి బయటకు తెచ్చేయాలి. ఇలా చేయడాన్ని చేయడాన్ని ఫైటోరేమిదిఎషన్ అంటారు. ఇది ఇప్పుడిప్పుడే అభివృద్ది చెందుతున్న శాస్త్ర విజ్ఞానం. రాబోయే కాలంలో ఇది ఒక పరిశ్రమగా అవ్వచ్చంట. మా ఆయన వాల్లాఫీసులో దీని గురించే పరిశోధనలు చేస్తున్నారంట. అందుకే నాకూ తెలిసినదనుకో. ఈ మొక్కలు నేలలోని లోహాలను రవాణా చేసి తేలికగా కోయడానికి వీలుండే వేళ్ళు, కాండాలలో జమ చేస్తాయి. కొన్ని రకాల మొక్కలు కొన్ని ఆవిరి కాగల రసాయనాలను తొలగిస్తాయంట. ఆవమొక్కలుంటాయే అవి...అదేందీ .. అ..సిలీనియం ను ఇట్లా తొలగిస్తాయంట. మరొక పద్ధతిలో విషలోహాలు తొలగింపబడవు కానీ వాటి విషప్రభావం తక్కువ చేయ బడుతుంది.
రాఘవయ్య: అయితే మన భూమిని బాగు చెయ్యడానికి ఇన్ని రకాల కొత్తకొత్త పద్ధతులొస్తున్నాయన్నమాట.
ఎల్లమ్మ: ఆ భూమి గురించి అంతగా పట్టించుకునేఓడు మన భూమి తల్లిని పట్టించుకోట్లే దేంటి.

భూమి: సరే మామా ..అమ్మ కాసుకో నుంటాది .. ఎల్లొస్తా...అత్తా .. రేపు మన స్కూలు కాడ.. ఆఫీసోళ్ళు ఎవరో జీవన ఎరువుల గురించి చెప్తారంట. మర్చిపోకుండా తొందరగొచ్చేయ్.
• * * * * *
ఎల్లమ్మ: లచ్చమ్మా.. లచ్చమ్మా..
లచ్చమ్మ: రా ...రా ...ఎల్లమ్మా ..బాగున్నావా..
ఎల్లమ్మ: అ..బాగానే ఉన్నా గానీ..భోజనాలైనాయా..
సావిత్రమ్మ: అయినాయ్ గానీ..ఏదో పని మీదొచ్చినట్లున్నావ్...నువ్వూరికే రావు కదా..మా ఇంటికి.
ఎల్లమ్మ: అ..సావిత్రమ్మా బాగుండావా... ఏవో జీవన ఎరువులంట.. దాని గురించి చెప్తారు.. రమ్మంది ..మన భూమి.. కానీ నాకే తీరలేదు ..
సావిత్రమ్మ: మన భూమి ఎల్లిందిలే...ఇదుగో..నేనూ పోయొచ్చా ...రాకపోతే నా మనుమరాలు ఊరుకుంటుందా..
ఎల్లమ్మ: నువ్వు పోలేదా లచ్చమ్మా
లచ్చమ్మ: నాకెక్కడ కుదుర్తాది? అయినా ఈల్లిద్దరూ పోయినారంటే ..మనకు చూసింది చూసినట్లు చెప్తారు.
సావిత్రమ్మ: అదేం లేదులే ఎల్లమ్మా ..ఆ..వానపాము ఎరువు మనకు తెలిసున్నాదే కదా ..ముందు దాని గురించి చెప్పినారు.. ఆ తర్వాత ఇంక ఏవో స్సూచ్మ జీవులంట ..వాటి గురించి చెప్పినారు. అప్పుడర్ధమైనట్లే ఉంది గానీ.. ఆ పేర్లు చెప్పనీకి నాకు రాదే .. మన భూమిని రానీ..
అంజయ్య: ఎల్లమ్మత్తా..బాగుండావా..నేనూ ఎల్లానులే మీటింగుకి.. పాపం పని పాటా మనుకోనోచ్చినావు ...నేను సెప్తా గానీ ..
ఎల్లమ్మ: నువ్వు చెప్తే మంచిదే గదా అంజయ్యా
అంజయ్య: అదేందంటే అత్తమ్మా ..జీవన ఎరువులంటే సూక్ష్మ జీవుల కణాలు. ఇవి కోట్లాది సంఖ్యలో ఉంటాయి. నేలకు వేసినప్పుడు వీటి సంఖ్య ఎన్నో రెట్లు పెరిగిపోతుంది. ఇందులో చాలా రకాలుంటాయనుకో. బాక్టీరియా అనీ, శిలీంద్రాలు అనీ. మల్లేమో నాచు ఉంటాదే అది కూడా జీవన ఎరువే. ఇవి విడి విడిగా కానీ కలిసి గానీ భూమికి ఎరువుగా వేసుకోవచ్చు.
ఈ బాక్టీరియాల్లో కొన్ని నత్రజనిని స్థిరీకరిస్తాయి..కొన్నేమో భాస్వరాన్ని కరిగిస్తాయి. ఈ నత్ర జనిని స్థిరీకరించేవి మొక్కతో కలిసి జీవిస్తాయి. నాచు కూడా నత్రజనిని స్థిరీకరిస్తుంది. కాకపొతే ఇవి స్వతంత్రంగా జీవిస్తాయి.
సావిత్రమ్మ: అబ్బయ్యా..అదేందదీ..నీలి పచ్చ ఆకా..వరి పొలాల్లో ఎసుకోవచ్చు అన్నారు అదేంది?
అంజయ్య: నీలి ఆకు పచ్చ నాచు.. అది కూడా నాచే. ఈ నాచు ఎరువు 10 కిలోల సంచీలో లభిస్తుందంట. దీన్ని రైతులు కూడా పెంచుకోచ్చంట. సిమెంట్ తొట్టెలలో రంపం పొట్టు, బూడిద, సూపర్ ఫాస్ఫేట్ యేసి పెంచుకోవచ్చు.
ముఖ్యంగా ఏటంటే ..వీటి వలన వాతావరణ కాలుష్యం ఉండదు. నేలకు.. పంటకు ఎలాటి హాని ఉండదు.
ఎల్లమ్మ: అయితే వీటిని మిగతా ఎరువులతో బాటే యేసేయచ్చా?
అంజయ్య: లేదు.. వీటిని పురుగు మందులతో గానీ..రసాయన ఎరువులతో గానీ కలప కూడదు...
సావిత్రమ్మ: నీకు అన్ని ఇషయాలూ బాగానే గుర్తున్నాయిరా..అబ్బాయ్..
అంజయ్య: ఇవి గుర్తున్నాయే ..ఆటి పేర్లే గుర్తులేవు.. మన భూమి తల్లిని రానీ
లచ్చమ్మ: మాటల్లోనే వచ్చేసినాది మన భూమితల్లి ..నూరేల్లాయుస్సు..
అంజయ్య: అమ్మా భూమీ..ఆ జీవన ఎరువుల గురించి తెలుసుకోడానికి మన ఎల్లమ్మత్త వచ్చినాది.. యివరాలన్నీ చెప్పినా గానీ ..ఆ పేర్లే నాకు గుర్తు లేవు ...నీ కు గుర్తుండాయా
భూమి: నాకూ గుర్తులేదు నాయనా..వాళ్ళు ఆ ఇవరాలన్నీ రాసిన కాయితాలిస్తారంట. నేను పేర్లు మాత్రం రాసు కోచ్చినాను. చదవాల్నా..
అంజయ్య: చదువు..
సావిత్రమ్మ: ఇనుకుంటే..అనుకుంటే ..అవ్వే ఆలవాటౌతాయ్
భూమి: రైజోబియం ..
అంజయ్య: ఆ..రైజోబియం..ఇది చాలా సార్లు ఇన్నాలే
భూమి: అజటోబాక్టర్
సావిత్రమ్మ: అ.. అజటోబాక్టర్ .. అట్టంటిదే ఇంకోటి ఉన్నాది..ఏం దదీ
భూమి: అజోస్పిరిల్లం ..
సావిత్రమ్మ: ఆ..అజోస్పైరిల్లం
భూమి: అజోల్లా ..
సావిత్రమ్మ: అ..అజోల్లా..ఈ పేరు బాగుందే..సిన్న పేరు..
భూమి: నాయనమ్మా ..సంబర పడకు.. ఇప్పుడొచ్చేది పెద్ద పేరు..ఫాస్ఫోబాక్టీరియా ..
అంజయ్య: బాక్టీరియా..దాని ముందు ఫాస్ఫో చేరిస్తే అయిపోయే
భూమి: మైకోరైజ..
ఎల్లమ్మ: మైకోరైజ... ఆ...చాలానే ఉండాయి. అయితే అంజయ్యా ..మనం వీటి గురించి ఇంకా తెలుసుకుని ..మనం అందరమూ వీటిని వాడుకుంటే ... మనం, మన భూమి బాగుంటాం..అన్న నమ్మకం వచ్చేసినాదనుకో ...మరి నే వస్తా..
అమ్మా భూమీ ...ఇదిగో ..నీ కోసం ఈ పొడి చేసినా ...నూనె చెక్కలన్నే కలిపి చేసినా..నీ ఆరోగ్యానికి చాలా మంచిది..మామ నీకోసం చేను కాడ్నుంచి గోంగూర, తోటకూర, మునగాకు తెచ్చినాడు..అమ్మతోని కమ్మగా వండించుకుని తిను. త్వరలో మమ్మల్ని నీ సీమంతానికి పిలవాల…

రాఘవయ్య: అంజయ్యా ..అంజయ్యా ..ఇదుగో భూమి తల్లి కాడ్నుంచి ఉత్తరమొచ్చినాది ...నేను ఇటే వస్తుంటే మన పోస్టు ప్రసాదు ఇచ్చిండు.
అప్పుడు మన భూమి తల్లి చెప్పిన పద్ధతులన్నీ పాటిస్తే ..మన భూమి కొత్త పెళ్లి కూతురిలా కళ కళ లాడతా ఉంది.. జల కళ కూడా బాగా ఉంది. నీళ్ళు బాగా నిలిచి ఉన్నాయ్
అంజయ్య: రాఘవయ్యా మన భూమి తల్లి నీల్లోసుకున్నాది..
సావిత్రమ్మ: శుభం ...ఇప్పుడు మా ఇంట్లో పండంటి బిడ్డ పుట్టడం ఖాయం ...
రాఘవయ్య: ఇప్పుడు మా పొలంలో పుట్టెడు పంట పండడం కూడా ఖాయం ...

Sahajaahaar Cartoon

2010-10-14T23:50:00.000-07:00

By sugunasri | View this Toon at ToonDoo | Create your own Toon

Center for Sustainable Agriculture (CSA), AID-India and Sahaja Aharam
Cooperatives Federation together launched Sahaja Aharam, an organic food cooperative connecting farmers and consumers. The Public Launch took place on October 10, 2010 at Ravindra Bharati.

Sahaja Aharam Cooperative Federation is an initiative to create a platform
for Health-conscious and Eco-friendly consumers and farmers. The *Sahaja
Aharam* consumer cooperative has been registered to make food that is grown
and processed without the use of harmful chemicals available to consumers of
Hyderabad at reasonable prices. The cooperative runs a shop in Tarnaka
selling organic and pesticide-free food and other products.

In addition, the products reach many more through a mobile van, and product
racks placed in some stores in different locations in the city.

While contemplating about this function, I was humming to myself:

సహజం సహజం ఈ కధ సహజం
ఇది ధరిత్రి మెచ్చిన ప్రయత్నం
ఏ మందులు వాడని ధాన్యం ...

Perhaps my parody techniques has become too stale...and this time ...I tried the cartoon technique... Thanks ToonDoo, I could do it in just minutes. Great resource!

Training on the Tools of Governance

2010-09-28T19:46:00.000-07:00

Training+on+the+Tools+of+Governance

My news: ‘Bio mining' garbage for compost

2010-09-14T09:08:00.000-07:00

Bhavani Bio-Organics Pvt. Ltd. has been dredging into portions of an estimated 45 lakh tonnes garbage in Autonagar, L.B. Nagar, Hyderabad, dumped over a period of two decades to convert it into bio-compost. The entire garbage has been compacted to reduce fires, and foul smell was reduced after steps were taken to drain out the leachate.Compacted garbage is injected with air through perforated pipes and microbes with constant tossing and turning for a few days to convert it into the mineral rich compost. Eight unique blends are being manufactured to suit different soils and crops. Nagarjuna Fertilizers & Chemicals Limited (NFCL) has recently picked up a five per cent stake in this firm. The plant running with a capacity of 120-300 tones a day has no water connection and runs on generators. The firm recently started a plant at Pune and has plans to operate in 11 other cities. Naresh Kumar, MD of Bhavani Bio-Organics ventured into garbage management with support from persons like noted environment activist Almitra Patel and others.

(this is an abstract of the article, ‘Bio mining' garbage for compost by

V.Geetanath

e-karshak - the mobile applications picking up momentum

2010-09-14T07:05:00.000-07:00

I chanced to stumble upon another nugget of information while looking for Sugunamma's article in the eenadu archives - e-karshak a mobile application to monitor fertilizer distribution. In this system, the mobiles of representatives of fertilizer companies, distributors and retailers will be equipped with a special software. West Godavari district additional joint collector Miriyaala Seshagiri Babu developed this system. It is also going to be helpful for farmers and is going to be implemented soon on a trial nasis in the Tanuku Mandal of West Godavari district and will be linked to Kisan credit card service. Original artcle at http://www.eenadu.net/archives/archive-13-9-2010/panelhtml.asp?qrystr=htm/panel15.htm

SUGUNAmma surpasses in SRI vari saagu

2010-09-14T02:15:00.000-07:00

The default channel in our house is Bhakti channel, but during a family get together our folks were surfing channels and I chanced to see this news item - One woman farmer, Sugunamma got highest yields in SRI cultivation (Sri vari saagu)and was selected as one of the participants to attend a seminar in USA and immediately I thought that it should be posted on my blog. I tried to memorise this and my own name came to my mind as a convenient mnemonic.

The following day one of my friends called me and informed me about this Sugunamma and that an article about her appeared in EEnadu's Vasumdhara page. Thanks to her! I now have a link to more information. http://www.eenadu.net/archives/archive-13-9-2010/main4.asp

She could get an yield of up to 80 kg/acre with SRI system of rice cultivation.

SUNNAN comes in many colours

2010-09-06T22:19:00.000-07:00

I came to know about SUNNAN solar lamps through one of my translation/validation assignments. No wonder it caught my fancy - it comes in cute colours and has no cables attached. Another reason I liked it is that it is portable. Gives a lot more flexibility. But the reason I am posting it here is the social cause associated with it.

For every SUNNAN lamp sold, IKEA Social Iniative donates a lamp to UNICEF and Save the Children, to distribute to children in India and Pakistan to help them play, read, write and study after dusk. So far, over 500,000 lamps have been donated.

SUNNAN lamps combine low energy LED technology with solar cell panels. Since there’s no need for electricity it can be used anywhere indoors. The panel needs to be charged for 9-12 hours in the sun to get three hours of full lamplight.

“Dilemmas in Agriculture: A Personal Story”

2010-08-17T01:34:00.001-07:00

Thanks to the author of the article, "Naren's last testament" featured in Hindu, for letting us know about this committed individual and the inside account of organic farming, that is most authentic.

“Dilemmas in Agriculture: A Personal Story”. We persuaded Uma [Naren's wife]to update the volume, and add a few personal notes. The little book is ready and published by Vasudheva Kutumbukum ( kutumbukum@gmail.com). It is rich with wisdom and gentle insights about the predicaments of rural life in India today, but what makes it significant is that it is based on their own journey. The narrative begins in 1987, when Naren decided to leave his well-paid job in a Bank to return to his ancestral village Venkatramapuram in Chittoor, Andhra Pradesh, for a ‘life of organic farming and social work' - The author says and adds that it is "a passionate — even desperate — plea to save the Indian farmer from hunger, pauperisation and despair".

Kulsum Sayani

2010-08-17T01:19:00.000-07:00

“Each one, teach one”, one of the most effective schemes to promote education today was popularised by a woman few remember, but who was a pioneer in the field of adult literacy in India.

Kulsum Sayani's name might not ring a bell for many but her life and work are truly remarkable ...Her experience made her a part of several committees, ....But it was in spreading the word on education that she is best remembered. ...Her days are a mad rush of dashing to schools to enthuse children into teaching adults and her nights are spent dreaming up new schemes of literacy."...Another literacy initiative she initiated was reading out aloud. School students were encouraged to gather friends and adults and each one had to read out aloud. This, she believed, was necessary to improve the confidence and interest of neo-literates. ..."

- excerpt from Many facets of an activist by
DANISH KHAN Source:http://www.hindu.com/mag/2010/08/15/stories/2010081550330500.htm

(I must try this reading aloud technique with agricultural magazines)

Cadambi Minakshi

2010-08-16T22:26:00.000-07:00

Hey! This photo looks familiar!...looks like my mother.. rather like her in those college photographs. The same expression!! I looked intently at it ...tears clouding my eyes. As I read further the similarity continued, my mother's subject also being history. The mention of Prof. Nilakanta Sastri in the article brought back the memories of my mother talking about the eminent scholar with great reverence.

"Minakshi was an authority on Pallava history, a respected archaeologist and the first woman to get a doctorate from the University of Madras in 1936. Her scholarship was profound and her accomplishments astonishing. If only death had not come cruelly quick, when she was just 34 years old, Minakshi would have uncovered more of the precious past and be as well remembered as her teacher Prof. Nilakanta Sastri, the doyen of South Indian history" - excerpt from a tribute by A. Srivathsan.

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-sundaymagazine/article571477.ece

I thought that I should send this news clipping to her, but was wondering if the idea was foolish. And then the next paragraph in the article cleared by doubt. It says:
Minakshi maintained a calico covered scrapbook with ‘made in England' inscribed on it. “Mother and daughter collected every piece of paper that had anything to do with the latter; newspaper clippings, letters, manuscripts and invitations,” explained Mahalakshmi Gourishankar, a 75-year-old relative of Minakshi, who generously shared the book.

Just then my husband called saying that he was with my mother and if I had to say something. I asked him to buy and give that day's Hindu to my mother. He did and returned with an article on Stevia in Eenadu Sunday magazine! My mother warning me indirectly to cut down on my sugar intake...?!!

Antariksha Shaamtihi

2010-08-16T09:10:00.000-07:00

This independence day I attained freedom from a hurried morning cooking routine. I could spend two long hours reading each article in the Hindu at length. I found many articles interesting that I thought should be posted on my blog. The list got longer as I was turning to each page. I remembered the proverb `Kotta BichchagaaDu podderagadu'. Since I started the my news feature on my blog only the previous day I was rather extra enthusiastic about it. Usually what seems to be very important in the first instance ceases to be so with the passage of time. But this time although not very directly related to my current interests I could not do away with two great personalities of yesteryears..sorry decades! But should I clog my blog with all this stuff! Why not!! When so much of wasteful content over internet is polluting space and mind! Let postings about these great souls cleanse the cyber space. Let peace prevail. Antariksha shaamtihi!!!

What you throw is what you get

2010-08-16T06:40:00.000-07:00

I threw some knowledge! And I got three raw papayas!!
There's nothing great about these Three Papayas. But there were a couple of things that were nice about this papaya episode. The episode: our watchman has sent these three papayas to me through my maid. He is a farmer-turned-watchman (rural-urban migration). His farming instinct makes him plant some useful plants around our residential complex. We don't pin too much hopes on the produce but we find them handy for our children's science projects and for Vinayaka Chaturthi patri puja. Today morning he found these three papayas severed from the tree and had sent them to me. I was delighted to see the three papayas because:

* He remembered that I once told him that raw papayas are edible and serve culinary purpose.
* He bothered to send them to me. These days maids and watchmen have become highly commercial. Time is money for them and they can't afford to waste a minute. He could have easily dumped them somewhere.
* Anything related to food and agriculture, they are reckoning me. My ideas are finding acceptance.

But when he knows that a raw banana is culinary, why didn't he use it? What is not there in culture is not easy to imbibe. Perhaps people need a demo/workshop. No, I am not going to give one to them. It won't help many. I would rather wait for some formal project to popularise nutritious underutilized species, particularly tree species like papaya, drumstick and Sesbania. Naakoka project kaavalenu...

People, Places, Pictures and Projects

2010-08-14T05:38:00.000-07:00

When it was time to renew my subscription to Hindu daily, I just reminisced how the stories it carried enlivened each day in the past 6 months. It was a quick 15 minute escape into my world. More than the ephemeral news stories, there were interesting places which I would like to visit, books I would read and people whom I would like to meet and projects I would like to work for. Now and then I managed to rummage through them and retrieve items of my interest. I believe some of them might be interesting to others as well. Nevertheless, my own blog is the best place to store these clippings and go over them once in a while.

My News: People, Authors, Books

Driven by passion, not their degrees
Rashmi Bansal connects the dots, giving MBAs-turned-entrepreneurs a miss

http://www.hindu.com/mp/2010/07/28/stories/2010072850400100.htm

"A contemporary Indian author of instant recall thanks to her first non-fiction work, Stay Hungry Stay Foolish, Rashmi loves to tell us stories of entrepreneurs who've chosen lesser known paths.

Her first book encapsulated case studies of MBAs-turned-entrepreneurs. Her second, Connect the Dots, tells you why MBA is not a pre-requisite to be a successful entrepreneur."

Rashmi herself is an alumnus of IIM Ahmedabad. She reflects, “MBA was just an experience; it helped as a personality changing and building experience rather than the first step to find a lucrative job,” she says. Rashmi banked on her experience of writing for newspapers and started a youth magazine, JAM (Just Another Magajine). Through Connect the Dots, she intends to make youngsters think if they really require the big investment called MBA. The book chronicles success stories of 20 entrepreneurs in different age groups from different parts of India.

“We often hear people wondering how any business can flourish in Bihar. Interestingly, I found Satyajit Singh whose business of the makhana fruit and its products has helped many farmers in the region. Today, he is the President of CII in Bihar. Then, there is Kalyan Varma who traded a lucrative IT job for a career in wildlife photography (reminds you of Madhavan's character in 3 Idiots?),” she says. The choice of stories, Rashmi explains, is a mosaic where heads of Rs. 500 and 300 crore empires are placed against individuals. “Not everyone heads a company with 10,000 employees but can still have interesting, inspiring stories. There's a young woman who has a hand-made paper business, where the paper came from elephant dung!”

Safflower - Traditional preparations

2010-07-07T02:27:00.000-07:00

Satthemma fondly recalls traditional Safflower recipes and recreates the backyard charm in our balcony. I didn't notice the gentle crackling sound of the safflower seeds being pounded by the long wooden pestle, until my son came running to see what sound it was. Once my attention was drwan I found it very musical and very... natural! Like the earthen shades there seem to be earthen sounds too.

Stevia & Safflower Team up for Tea

2010-06-24T23:37:00.000-07:00

Dr. Sandhya Shenoy adds sugar to our safflower tea! A sweet person she is...an apt contribution to our herbal delight. She adds - Stevia ( Telugu name - madhu patri) . We had been trying safflower tea with various combinations - sugar (least recommended), honey and misri (కలకండ) and dates powder. For the first timers, we were adding only sugar so as not to mask the true flavour of safflower. But we are looking for a better alternative. And when Sandhya passionately narrated her tryst with Stevia, ...we got the missing link for a perfect complete herbal tea. Stevia leaf powder could just be added to the tea with the same ease as that of sugar. Stevia , a boon for diabetics ... is also good for others since it is better if people can cultivate the habit of using it instead of sugar - disaster preparedness!!

Safflower's new Avtar

2010-06-11T11:07:00.000-07:00

Ever since I adopted Safflower as my candidate crop for trying out various KMS approaches, I am on the prowl for nuggets of knowledge relating to safflower and Voila!!! Safflower is engineered to produce pharmaceutical products like Biosimilar Insulin and Apo A1 Milano, and food ingredients like Chymosin.

SemBioSys Genetics, a Canadian company based in Calgary, Alberta announced that it has produced human insulin in transgenic safflower, by inserting a human insulin gene into a safflower plant. The technology has led to the recovery of human insulin as the plant grows and seeds develop. The transgenic safflower was engineered to express an oleosin-human pro-insulin protein exclusively in its seed. Pro-insulin is the precursor to insulin which is converted into a type of insulin called SBS-1000. Tests have indicated that SBS-1000 is identical to human insulin. Existing commercial insulin production methods typically rely on yeast (Saccharomyces cerevisiae) or bacteria (Escherichia coli) that were genetically engineered to produce synthetic human insulin. These organisms are grown in large, steel bio-reactors and then insulin is extracted and purified for final formulation. The company says that it can produce one kilogram of insulin per acre of safflower production, which is enough to supply 2,500 patients for one year of treatment and that the world's total insulin demand in 2010 can be met by less than 16,000 acres of safflower crop. The company claims that this breakthrough in plant-produced insulin have the potential to fundamentally transform the economics and scale of insulin production. In that case it is certainly going to transform the economics and scale of production of safflower crop too.

The company has also modified safflower seed lines to express Apolipoprotein A1 and its variant Apolipoprotein A1 (Milano), collectively referred to Apo A1, which is a next-generation cardiovascular drug that targets the removal of atherosclerotic plaque from arteries. As a major component of the high-density lipoprotein complex ("good cholesterol"), ApoA-I helps to clear cholesterol from arteries. ApoA-1 Milano is a naturally occurring mutant of ApoA-I, found in a family descended from a single couple of the 18th century. Discovered by accident, the mutation was found to be present in about 3.5% of the population of Limone sul Garda, a small village in northern Italy. It has been traced to a mutation in a single man who had lived in the village in the 1700s and passed it on to his offspring. ApoA1 Milano was first identified by Dr Cesare Sirtori in Milan, who also demonstrated that its presence significantly reduced cardiovascular disease, even though it caused a reduction in HDL levels and an increase in triglyceride levels.

SemBioSys has extended its plant-based technology platform to non-pharmaceutical products as well and signed an option agreement with The Instituto de Agrobiotecnologia Rosario S.A. (INDEAR) based in Rosario, Argentina for producing Chymosin from transgenic safflower. Chymosin, also called rennet, is a natural enzyme used in the production of cheese obtained originally from calve stomachs. Bovine chymosin is produced nowadays recombinantly in E. coli, Aspergillus niger var awamori, and Kluyveromyces lactis as alternative resource to the one from the cows. SemBiosys says chymosin is significantly cheaper to produce using its proprietary plant expression system which is versatile, scalable and cost effective offering compelling economic advantages relative to traditional sources of chymosin enzyme.

Crop Biofactories Initiative, a joint venture between CSIRO and the Grains Research and Development Corporation, is developing of genetically modified safflower to deliver important fatty acids and oils for the chemicals industry as potential replacements for petrochemicals in the manufacture of industrial products. CSIRO chose safflower as its first biofactory platform crop because it is hardy, easy to grow, widely adapted and easily isolated from food production systems. It is widely adapted to Australian production regions; and has flexible production timing with potentially continuous supply scenarios.

The much neglected promising crop of the past is getting reincarnated as a profitable pharmaceutical and industrial crop of the future!

The incredible Safflower and its innumerable uses

2010-06-11T08:17:00.000-07:00

Safflower looks like a conflation of Saffron and Sunflower. Traditionally, the crop was grown for its flowers, used for colouring and flavouring foods and making dyes. But for the last fifty years or so, it is being cultivated mainly for its seed, which is used as bird feed and also for extracting edible oil. About 60 countries grow safflower, but over half is produced in India, mainly for the domestic vegetable oil market. Chinese use safflower florets in medicine as a blood herb. Safflower flowers are sometimes used as an adulterant for Saffron and hence referred to as "bastard saffron" or "false saffron". Safflower oil is also used in painting in the place of Linseed oil. The flowers are used as cutflowers and in dry flower arrangements. Tender stems and leaves are edible and the mature stems are used in particle borad making.

Safflower, having innumerable uses has another incredible fact to its credit - it is drought resistant!! It has a strong tap root which enables it to thrive in dry climates. It can be a boon for poor farmers of drought stricken areas, but awareness is the limiting factor. Even people who are familiar with the crop are reluctant to take up safflower, as they are not prepared to take the "pain" of its cultivation. Its leaves are spiny! But the good news is that several non-spiny varieties are now available for cultivation. Solar Petal collectors are also being developed.

I found this crop very interesting and the challenge is that of `knowledge sharing' among different stake holders along the value chain (which is almost non-existant at the moment). Both producers and consumers need to be familiarized with Safflower's production and uses. Herbal tea made out of Safflower petals is very good for health. The dried flowers are also used as a natural textile dye. Natural dyes derived from plants are not widely used in industry but oflate they are gaining significance world wide because of naturality and fashion trends. Now the task is to spread the word across and link farmers and consumers. Even urban people might try this crop on their real estate plots as safflower is very hardy and doesn't require much care. It could very well be the beginning of mainstreaming agriculture.

You are the Policy Maker! How eco-friendly can you make your birthday?

2010-05-09T01:24:00.000-07:00

You are the policy maker for your birthday and you have the full one year to conceive, contemplate and collect all that you need to make it a greeeen grand event. You also have year after year to make it greener and greener with each passing year.
Not celebrating a birthday is I think the most eco-friendly option. But why not take the day to champion the cause and showcase a day’s lifestyle that is in tune with nature. The possibilities are endless. There are innumerable ideas and tips on celebrating eco-friendly birthdays.
http://www.naturemoms.com/blog/2007/06/13/eco-friendly-birthday-party/
My protocol of a most eco-friendly birthday embraces changes in the venue, decorations, menu, cutlery, fun activities and most importantly, the gifts and the return gifts.
Be it a nearby park to which you and your friends walk down or a zoo to which you go cycling, it is the venue that sets the stage for the deviation you intend. Celebrating your birthday with grandparents at native villages is also a good thing to do. Sanctuaries, resorts, rivers and oceans, hills and mountains, valleys, deserts and the like are of course perfect locations. Even when you make it indoors, innovative decoration makes all the difference. A rich variety of leaves, flowers, feathers and shells adds color and life to a party. For example, Heliconia is a spectacular plant to make colorful festoons. In fact, it is when I first saw the Heliconia inflorescence that the idea of eco-friendly birthdays occurred to me. http://en.wikipedia.org/wiki/File:Heliconia_pendula1.jpg

Using such plants and flowers for decoration and having fun activities based on them could bring people closer to biodiversity. Children might find it more fascinating than the plastic toys to which they are used to since their childhood and the older generation might get a chance to reconnect to their nostalgic childhood. Fighting with Gulmohar (Flamboyant) stamens was no less exciting than beyblade fights and decorating a palm leaf puppet was no less engrossing than dressing up a Barbie doll.
Biodiversity based menus are a perfect fit for birthdays and children will slowly learn to develop a taste for the real good natural food. Asking a local organic store to organize a demo on a birthday is a win-win option. Choice of cutlery alone can make a huge difference, by just avoiding the plastic tumblers, plates, spoons and other disposable items. Edible cutlery presents an excellent alternative, especially when you are partying in natural environs, you needn’t have to leave the garbage around.
http://www.startupdunia.com/india-startups/go-green-with-edible-cutlery-2220
Even the theme of the birthday could be biodiversity. Asking people to recognize the seeds, flowers and leaves of unconventional and underutilized species could be a very meaningful fun game.

It is certainly an entertaining way to get to know the rich biodiversity and celebrate this year’s theme of the World Environment Day (WED) - ‘Many Species. One Planet. One Future.’ which focuses on the central importance to humanity of the globe’s wealth of species and ecosystems, and supports the UN International Year of Biodiversity.
http://www.unep.org/wed/2010/english/blogging.asp

Gifts and return gifts could be the most thoughtful ones that reflect your taste, passion and ingenuity with which you had collected them throughout the year. Traditional wooden toys, toys made of recycled or eco-friendly materials are ideal. Seeds, plants and pets are even better. Seeds – icons of beginning can very well mark the beginning of a birthday celebration in the form of plantable invitation cards. When it comes to invitation and greeting cards, the eco-friendly ones offer a stiff competition to their conventional counterparts.
http://www.custompaper.com/invitations.html

Every Book its Reader

2010-04-11T11:02:00.000-07:00

…says Dr. S.R. Ranganathan’s third law of Library Science.

I was struck by this picture while going through the LIESA Magazine (Now Farming Matters). It looked very familiar. The rear side of the apartment complex in which we live looks very much the same and the garden is somewhat similar to another place close by. It seemed to be the `real version’ of what has been hard wired in my mind for years, except that I envisaged more number of trees in the place of vegetable plots and a pond in the place of a glass house. Personally permacultural designs appeal to me more than the conventional rectangular plots of crops and nurseries.

This Cuban Urban Farm picture reevoked my tryst with City farming. It has of course been lurking in the corner of my mind ever since Chintu planted mint, which appears like a green dot from my balcony. I had been looking for an opportunity to encourage him and coax him and others to try out more. Now there is something concrete in my hand to approach them - an inspiring picture. I was sure that they would relate it to themselves … and I am right!

LEISA Newsletter got new readers (viewers?!).

The Farming Instinct

2010-04-11T04:01:00.000-07:00

Chintu, the 8 year old school boy takes to growing mint in absolutely harsh weather with the blazing sun baking the bare ground and temperatures soaring as high as 42° C. He is born into a farming family but he is raised away from farms in an urban settlement. His parents and even grand parents moved to Hyderabad in search of non-agricultural occupations leaving their 5-acre farm in Warangal district and bequeathing behind the culture and knowledge associated with it. Fortunately, the farming instinct seems to run in the family and somehow surfaces in Little Chintu.

Agriculture in urban areas is not considered to be an appropriate proposition, at least in terms of returns-on-investment. Many do not bother, and even those who do bother do not venture. It is more than just economics. It is a culture and it is the spirit that matters! And this is what exactly little Chintu displayed, however humble or modest the attempt is. In my opinion, the direction is more important than the magnitude. If we insist on the magnitude the direction may be throttled.

Crows in Cages

2010-03-23T10:56:00.000-07:00

Pindas are offered to crows during the funeral rites and also on death anniversaries (taddinam). If the crow comes and eats the pinda, it is believed that the atma of the person is satiated. If otherwise it means that the person's atma is unhappy and he/she has a wish to be fulfilled. It is a great source of unhappiness if crows fail to eat the pindas. But where to find a crow in metros? We tried to convince ourselves that pigeons are the city versions of the country crows. When the priests came to perform the masikam (monthy ritual), they told that even crows are for sale, specifically for these occasions, @ Rs. 1200/crow along with the cage. (I see a business oppurtunity there?) The crow is caged, made to eat the pinda and then let go off. What is the fate of that crow then?

Funeral rites and eco-concerns

2010-03-23T09:34:00.000-07:00

The funeral rites brought me closer to nature than ever before. Most of the rites were performed in the open. We had to spend most of the time outdoors as we were to observe a sort of religious seclusion. We were not supposed to use any footwear and walked barefoot on sand and stone and had to dwell along the river bank like people in the early civilization.

The priests were quite environmentally conscious and were careful enough to separate the 'darbha' (Imperta cylindrica, a kind of grass with sharp leaf blades) and throw it on to the bank instead of allowing it to get into the river water, showing concern to aquatic life.

During the shradhha karma three rice balls (pindas) are made to impersonate the three immediate ancestors.These pindas are either fed to a cow, offered to aquatic beings in rivers/lakes or burnt. Most often they are mixed in river/lake water. In Rajamundry it was not a problem, but Hyderabad, we decided to burn the pindas, as neither cows nor a good water source was available in the neighborhood. Our priest advised us to mix them in the nearby pond as he has done the same thing last year for someone in the neighborhood. But this year most of the pond is eutrophicated and the water got dirty. With this a discussion on the water bodies in Hyderabad upsurged.

Since decades the priests had been offering pindas to aquatic creatures in water bodies located in different parts of the city but now they find these water bodies missing one by one, year after year, in the much altered topography of Hyderabad. [no] Thanks to the real estate boom in the recent past. The pindas are basically made from cooked rice. But whatever is cooked in the house that day - the ceremonial 4 curries and 4 chutneys, dal, payasam etc. are also added to the cooked rice in small quantities. But one thing which is compulsorily cooked but not added to the pindas is `vada' (made of black gram dal and deep fried in oil). Vada is supposed to harm aquatic organisms. Likewise when the pindas are fed to a cow, vada is included but payasam is excluded. Any scientific explanation?

Serving the Soul

2010-03-20T02:33:00.000-07:00

I was all set to take charge of my aged father-in-law, reading `how to take care of aged' blogs & sites and by not accepting any new job contracts. He was to come to HYD around 20th Feb. But destiny was different. I had to travel to Rajamundry on 17th ... to be part of the elaborate rituals for his journey to heaven.

His own cute house in Rajamundry was certainly a better place for his departure with his friends - innocent looking squirrels and a variety of birds on the mango and jack fruit trees bidding farewell, and his grand children paying homage with hibiscuses from his own garden.

Articulate priests and artisanal washerman (washer couple!) took charge of the rest. I had to do several `things impossible', wear the saree in a traditional manner, take a dip in the holy waters of river Godavari, cook in an earthen pot on the river bank with firewood. To my own surprise I could do everything with ease. Thanks to our priest whose instructions were very clear and he literally provided `context sensitive help'. To me the whole exercise seemed to be like a well designed e-learning module. No wonder, we later learn't that the priest has been a faculty in Mechanical engineering. Although he entered this profession rather reluctantly, he now finds it spiritually satisfying and initiated even his sons into it. In fact I was also quite enthralled with the numerous concepts and terms and wished for a TOR to build a concept map for religion.

My memorable moments with Mr. Srinivas

2009-12-01T02:22:00.000-08:00

This is the most memorable moment. Mr. and Mrs. Srinivas enjoying my poem. (was it really a poem? Now it doesn't seem so. But at that time it was more than a poem. Very much exciting. One of the ingredients that made a very simple get-together a wonderful event for every one of us!)

Here is that poem (?!)

Oops! Not legible. I would try to post a better version asap.

People who make us happy...

2009-12-01T01:55:00.000-08:00

...when they are with us are the ones who make most unhappy when they part. It was a shock to know that Mr. Srinivas is no more. He is just 61. We took his longevity for granted, just as we take his kindness for granted. So unassuming! So very helpful!! No formalities...I could just be myself.

...He shared my arboretum dream. He always wanted to buy some land. It sounded as though he is going to buy it, to plant whatever I wanted. Thank God! At least we talked about it. Now I realize the true meaning of what some books would say - lead each day as though it is our last day. But what about our dreams, ideas and aspirations? For that matter - fears? They seem to be null and void when fate usurps all of them. Until that time we ought to have them as props to get through our lives!

Mainstreaming Agriculture - the first step

2009-09-05T20:47:00.000-07:00

Agriculture is a culture not an occupation. It should be integrated into ones life style. I admit that it is not easy. Even a watering a plant in a balcony is difficult. But people are doing many difficult and impossible things, if they are convinced. It is rather a question of will than way.

Agriculture should be weaved back into the cultural fabric of people. This could be the first step!

Figuring out FOAF

2009-08-08T06:28:00.000-07:00

When I chose not to join AME, I decided not to join any other formal job. If it is not this, nothing else kind of attitude. I took the risk of remaining a housewife but was planning to do something. I tried a few things I liked - greeting cards, handmade paper, city farming and even voice over, but didn't venture actually.

It was time to settle somewhere and I could convince my husband to buy a flat in an area close to the Agricultural University and other related institutes. Although distant, ICRISAT is also quite accessible from that area. My idea was to stay close to those institutes so that I remain in touch with my friends and profession.

I was rather an early bird to that place. There were already a couple of senior scientists in our apartment complex, but I could only elicit sympathy for having left a decent Government job. There was no professional knowledge sharing.

I joined the other women in the flat and we did many wonderful things, if not in the magnitude but in the spirit! More about it in another post..

I continued attending meetings and conferences and was getting some assignment or the other, because I was visible. Slowly my classmates and friends started flocking in the same locality. Friends of friends, relatives of friends, neighbors of friends - got to know more and more about people, projects and events. I could attend the alumni meeting...so thrilling it was! And more recently the `Say NO to BT brinjal' campaign.

It is exciting to know something different, yet relevant every now and then. Not that every idea or thought takes a concrete shape immediately ...

It took me seven years to discover the artists in the neighborhood. I could guess in the very beginning, when we joined our flat that some artists live in the next street, as I could see a different kind of clay, broken pieces of castings etc. on the road. I was asking several people about it but in vain. Years later, I stumbled upon them when my daughter joined clay modeling classes in summer with my new FOAF connections.

FOAF connections, as the FOAF Project puts it, "FOAF lets you share and inter-connect information from diverse sources, move it around, and use it in unexpected new ways."

So I am trying to figure out how this works to help me expand my network without actually taking much of each other's time. But I don't know how `on-line ready' my friends are!

Bookmarking the Bookmarks

2009-08-07T20:49:00.000-07:00

It looks that I am getting lost in the bookmarks. Unless I bookmark them here I might lose track of them, because this is one place I would surely return.

Bookmarks...I always loved them more than books. The 15 x 5 cm greeting card which I used as a bookmark comes to my mind. Why didn't I keep it? Perhaps we should waive our vow, "I will not accumulate stuff in the house" when it comes to things that are close to our heart.

I would try making a few bookmarks with the tailor waste that I had accumulated. Thank God I didn't discard it yet.

Bookmarks, old and new are fascinating!

The Alchemist ...

2009-07-18T21:31:00.000-07:00

...still haunting! I liked it in toto.. In fact it is not liking, it was a sort of self-identification. It was possibly because I didn't read many books or I happened to read that book when I was really ready to read something. Not exactly! The other books I came across didn't appeal me and I didn't even continue reading beyond a few pages.

...there is something that is very similar about the book and myself. Although I did not like the idea that I am similar to something that is just fiction, I have to admit that it is true! Dreams, Destiny, Universal language ...exactly my kind of stuff.

I cherish many sentences therein, but I don't have the patience to read it again, so I pick up those particular sentences I like and put them here, of course, with some concept classification. Habits die hard! A new kind of Content Indexing? Or perhaps very old...a concordance!

Dreams:
Dreams are the language of God p. 13

Whoever believes in dreams also knows how to interpret them p. 112

People are afraid to pursue their most important dreams, because they feel that they don’t deserve them, or that they will be unable to achieve them. P. 136-137 [I very much deserve my farm house dream. It might appear now that I may not achieve it at all. But I am waiting and watching for something to really happen! The Universe has to conspire to help me - the book says "When you want something , all the universe conspires in helping you to achieve it" p. 23. I trust it. It happened to me thrice before.]

Never stop dreaming…follow the omens. P. 64

“No heart has ever suffered when it goes in search of its dreams, because every second of the search is a second’s encounter with God and with eternity. p. [137 ?]

Why don’t people’s hearts tell them to continue to follow their dreams? ..Because that’s what makes a heart suffer most, and hearts don’t like to suffer p. 138

[There appears to be some contradiction in the above two sentences. Did I understand it right? But in experience, both are true. Suffering seems to be a continuum. We do suffer because of having dreams and at times, if not always, it is literally an encounter with God and with eternity. It is my form of worshiping God!]

There is only one thing that makes a dream impossible to achieve the fear of failure. P. 149 [also the fear of Success. May be I wish that it remains a dream and do not want it to become a reality. The moment it becomes a reality, it ceases to be a dream. Not only that the charm is lost, it becomes a burden. Dreams should never become true? I didn't join my dream job with AME because I didn't want to shatter it with real world problems]

I am not wrong ... the following sentences in The Alchemist also say something similar. That is why I liked this book. It is in tune with me.

I am afraid that if my dream is realized, I ‘ll have no reason to go on living p. 57

He had worked for an entire year to make a dream come true, and that dream, minute by minute, was becoming less important. May be because that wasn’t really his dream .may be it is better to be like the crystal merchant: never to go to Mecca, and just go through life wanting to do so. P.66 [Is it true with my farm house dream? It is hurting! I still have hope. Better late than never!]

The desert is a capricious lady, and sometimes she drives men crazy – p. 74
Arms are as capricious as the desert, and if they are not used, the next time they might not function. P. 113 [!? earlier it is compared to a capricious lady?)
In the desert disobedience means death p. 74
But the desert is so huge and the horizon so distant, that they make a person feel small, and as if he should remain silent. P. 76 [I remembered watching the sea from the ship (from Bombay to Goa in 1986)and the very next sentence in the book was this..]
Whenever he saw the sea, or fire, he fell silent, impressed by their elemental force. P. 76
Once you get into the desert, there’s no going back, said the camel driver, “And, when you can’t go back, you have to worry only about the best way of moving forward. The rest is up to Allah, including the danger. – p. 81 [yeah! true with marriage and kids and partly with profession as well!]
Maybe God created the desert so that man could appreciate the date trees, he thought. P. 91
The dunes are changed by the wind, but the desert never changes. That’s the way it will be with our love for each other. P. 102 [I change flavors in Complan but never the complan, in good old days. But now it is Coffee - jars changed by offers]

Here and there, he found a shell, and realized that the desert, in remote times, had been a sea. P. 104

He had heard people speak of mirages, and had already seen some himself. They were desires that, because of their intensity, materialized over the sands of the desert. P. 105
This time the desert was safe, and it was the oasis that had become dangerous. P. 105
If I could, I’d write a huge encyclopedia just about the words luck and coincidence. It’s with those words that the universal language is written – p. 73 [Even I have tales to tell about luck and coincidence. I very much agree that the universal language is written with these words]

They believe that if they have to know, someone will tell them about it. It happened many times before. But this time the person is you. P. 109

When I have been truly searching for my treasure, I’ve discovered things along the way that I never would have seen had I not had the courage to try things that seemed impossible for a shepherd to achieve. P. 137

..That’s the point at which most people give up. It’s the point at which, as we say in the language of the desert, one dies of thirst just when the palm trees have appeared on the horizon” p. 139

The boy remembered an old proverb from his country. It said that the darkest hour of the night came just before the dawn p. 139

Everything that happens once can never happen again. But everything that happens twice will surely happen a third time. (an Arab proverb) p. 164
Intuition is really a sudden immersion of the soul into the universal current of life, where the histories of all people are connected, and we are able to know everything, because it’s all written there. ..Maktub- p. 77
Everyone seems to have a clear idea of how other people should lead their lives, but none about his or her own. p. 16
When someone sees the same people every day,…they wind up becoming a part of that person’s life. And then they want the person to change. P. 16
People say strange things, the boy thought. Sometimes it is better to be with the sheep who don’t say anything. And better still to be alone with one’s books. They tell their incredible stories >at the time when you want to hear them. P. 20

Anyone who interferes with the destiny of another thing never will discover his own. P. 143

Simplicity:

It’s the simple things in life that are the most extra-ordinary; only wise men are able to understand them. P. 15

Master Work could be written simply on an emerald. But men began to reject simple things, and to write tracts, interpretations and philosophical studies. P. 133

When you possess great treasures within you, and try to tell others of them, seldom are you believed p. 141 [I don't know why I felt like putting this sentence under simplicity but somewhere I am convinced]

Incidents - dangerous and disastrous:

One day, the earth began to tremble, and the Nile overflowed its banks. It was something that I thought could happen only to others, never to me. P. 79 [I felt exactly the same way when earth trembled during Latur Earth quake and When we jumped out of the Burning Gautami Express]

All this happened between sunrise and sunset, the boy thought. He was feeling sorry for himself, and lamenting the fact that his life could have changed so suddenly and so drastically. – p. 41 [It reminded me of my Father's death. Everything was over in a single day! I have the same feeling whenever I see a road accident]

a Dash of ash ...and a Dot of silver!

2009-06-24T02:05:00.000-07:00

...to enliven a beautiful pink saree. Taking respite and retreat from routine with hobby ideas. Fabric painting is a sure way of reducing weight. Yes! You don't feel like going into the kitchen at all!
It is an ideal off-season occupation. Not only for me. Even for the farm women. It could be a good source of non-farm income for them and we can support them by buying/marketing! After all, such goods are not as perishable and as bulky as their farm produce!

Yet another edible wild plant ...

2009-06-14T23:49:00.000-07:00

I came to know of this just by accident. It is none other than our bright pink flowered coral vine. It's tubers are edible!

Its common names include Bellsima, Chain-Of-Love, Confederate Vine, Confederate-Vine, Coral Bells, Coral Creeper, Coral Vine, Corallita, Coralvine, Dilngau, Flores Ka'dena, Hearts On a Chain, Honolulu creeper, Kadena De Amor, Love Chain, Love-Vine, Mexican Coral Vine, Mexican Creeper, Mexican-Creeper, Mountain Rose, Mountain-Rose coralvine, Mountain-Rose Coralvine, Queen's Jewels, Queen's Wreath, Queen's-Jewels, Rohsapoak, Rosa De Montana, Sandwich Island Creeper

Thanks to Google Books ...

2009-06-14T23:47:00.000-07:00

...it helped me find the much required missing link, the taxonomic name. I only vaguely remember the Telugu name. Batani. But the term `batani' more commonly refers to garden peas and it has, as expected retrieved cookery websites. When I used bataani and flower it retrieved cookery websites which dealt with garden peas and plaintain flower used as a vegetable. But, there was one Google Book result - Biodiversity in India - which contained the term `batani teega'. Yes! that is the local name and when I searched with that term I landed on its scientific name - Antigonon leptopus, the key to the wealth of world's literature on the plant in question.

The mysterious gate and the bright pink flowers

2009-06-14T22:40:00.000-07:00

In an attempt to practice `substitution technique' (the one mentioned in TMWSF book and elsewhere, I turned to the Table Calender with Thomas Kinkade's paintings. This one was gifted by my sister years back. (kaam aata bolke!. I am spending minutes (hours?)getting myself diffused into the landscapes (lighscapes? for he is the Painter of Light).

The next day as usual when I went into the balcony, I noticed something new! New not because it wasn't there before, but because I noticed it anew. It was an Iron gate, exactly like the one in one of Kinkade's paintings,that too in the same angle as it was in the painting. But of course the similarity ends there.

I imagined planting beautiful creepers and shrubs near the gate. Showing this picture could I motivate those human pests, the children living in the park, to take to gardening. In case I gain some escape velocity to get myself to that spot and address the children, what plants would I recommend. Not something from the horticultural exhibitions. It has to be a wild one, to be sustainable. I thought of Clitoria ternatea with its beautiful wild blue flowers. Then I remembered the bright pink flowered creeper smothering the vacant plot adjacent to my sister-in-law's house. This has been my favorite plant during my childhood. I know it's name. It starts with A and it has letters n, t, ...h? No..

But I wasn't sure if it could be propagated by cuttings. I felt miserable. The much talked about `knowledge' is the limiting factor!

Ideas on ideas

2009-05-27T03:24:00.000-07:00

A set of 55 ideas on ideas at http://www.slideshare.net/rsm/55-ideas-on-ideas - I liked about 5 to 10 of them but this one - I liked most.

“If you have an apple and I have an apple and we exchange these apples then you and I will still each have one apple. But if you have an idea and I have an idea and we exchange these ideas, then each of us will have two ideas” George Bernard Shaw

My Incubating Ideas!

2009-05-20T07:53:00.001-07:00

As the new academic year is approaching, it is time for me to draft my own syllabus for the year and hence I took a re-look at my incubating ideas. With the Internet stage set for regional content, I considered my Telugu_Agriculture_Content ideas first.

Ready ...One ..Two..and Go!

**First ever Bibliographic Database of Agricultural Literature in Telugu **

I had actually started building it and I wanted it to be formally launched at S.V. Agricultural College, Tirupati, during our Alumini meet. But that Alumini meet didn't happen to date. I cannot incubate the idea any further and I am announcing it right here.

**"English to Telugu" and "Telugu to English" Dictionary of Agricultural Terms, with thematic arrangement.**

It is going to be a hybrid between a thesaurus and a dictionary.

This has been my idea since 2-3 years, and it has become partially real, with me getting the AGROVOC translation project. (people say watch your ideas, they become your actions. It turned out to be true). But this assignment was slightly different from what I had in mind. It was more like `AGROVOC in Telugu' rather than a `Thesaurus of Agricultural Terms in Telugu'. So, now I would take up the second one and I plan to include the regional and dialectical variations as well.

I propose to bring this out in two versions - a Concise Print Version and an elaborate & interactive Online Version. Since, I do not need any software support for the first one, I am starting it right away. It is going to be a handy reference tool for NGOs, Press and particularly to Scientists for their Radio & TV programmes and for their Farmer's meetings. The most probable user would of course be myself and I can speed up my translation assignments.

**Microblogging**

My distant, if not remote vision is that it forms the basis for microblogging (via mobiles) among farmers across continents. So that is another thing I dream of! To get farmers bitten by the `Blogging' bug.

And of course there are my regular seasonings - Puzzles, Posters, Parody songs, Puppet shows etc. to garnish these farmers' blogs.

**Animations and TV programmes**

Once I open this Pandora's box of `My ideas', two `jacks-in-the-box' are certain to pop up (1) 2-D animations showing the progress of a disease/damage, pest-predator interaction etc. and (2) the last but not the least idea is to have a TV show - `Raitu Mahila' with Suma style of anchoring.

This Summer ...Sundrop comes to my rescue...

2009-05-17T02:14:00.001-07:00

It comes to my rescue with its Peanut Butter! Rather with its Peanut Butter Jars!! It made one of the boring summer chores pleasurable...filling of water bottles! Although I managed to avoid it most of the time as a child, I could not do so as a house wife. In theory `yes', it could be done by children or other family members. But in practice, it is not the case always. In some homes where systems are rigidly followed, I saw children not emptying the bottle at all, as they are supposed to fill it as soon as they drank from them. That is more dangerous!

Somehow, I was never happy with regular plastic bottles. I couldn't be sure of their cleanliness. Earlier I was using earthen pots. Later I was using a small steel binde that could sit inside a fridge. I had two of them so that I could swap them in and out. Last year was an year of `tupperware' and I instantly fell for the square bottle (very easy to clean) with a lid of my favorite shade of blue. This year I took a vow not get lured by tupperware any more as my husband has dubbed it as `tappudu ware' as it is spoiling our economy. Also, the bottle holder in my refrigirator has broken long ago. It is easier to buy a new fridge than hunting for a spare part. I had to manage by some means and there they are...the cute little bottles with colorful no-nonsense lids and clarity close to glass bottles. They are short and could slip straight into any of the compartments including the deep freezer. So...convenient. Being wide mouthed, they could be filled easily from the water filter or even from the binde instead of managing bottles with narrow mouths and long necks. With the narrow ones, I used to make sure that I had a bucket below to contain my imperfection. Moreover these bottles are as good as glass tumblers and contain just enough water for one gulp. No question of those irritating half-filled bottles lying here and there or occupying the valuable fridge space.

An Oasis of Time ... in the desert of vacation!

2009-05-16T23:17:00.001-07:00

Vacation ...not for Mothers! For them, it is overtime with the additional duty to put up with the SOUND of cartoon characters on TV and the SIGHT of games on the computer, simultaneously. Suddenly the locusts (only two ...but meant a swarm to me)migrated to their aunt's place and I got ALL the Time and Space I wanted. I could watch whatever programme I wanted, do whatever I liked for whatever length of time and more importantly, could cook to my OWN preferences. But at the other end, there is a double-dose. I tried to console myself and I visualized my Sis saying `Problem Plus Problem = Solution'. So, could that be extrapolated to Children + Children = ...not necessarily ...at least not always!

(ever since, I read Alchemist I am interpreting everything in terms of dreams, deserts and oases. It is time to read another to undo the `Alchemist effect')

More about those vibrant beads...

2009-05-05T03:39:00.000-07:00

My friends who just returned from a trip to Nepal, told me that they saw all the married Nepali women wearing these vibrant beads in red or green. I started hunting for a good picture of these beads over net and to explore the significance of these beads and I thought the facts are worth sharing.

These beads are called Pote beads and are essential for almost every Nepalese woman. They come in a rainbow of colors, and are usually the supporting strands for a tilhari, either as a necklace or as a belt. The tilhari necklace indicates that its wearer is a married woman. The silver part of this necklace is called a tilhari. Tilharis always consist of seven finely worked beads, three of which are rounder and four are flatter. They may be of silver or of gold and are strung on a rod of metal or of wood.

On the wedding day the groom places a tilhari around neck of the bride, and it symbolizes the wish and prayer for his long life. It is called Resha & Tilhari ?? I guess Resha refers to the pote bead strands. Resha means rope (origin: Arabic) I learn't it from a baby names site.

Only Newari (and select few other Nepali tribes) brides are allowed to wear this to symbolize marriage.

The Wish Granting Beads!

2009-05-05T02:31:00.000-07:00

It is only a few years back that I came to know about Akshaya Tritiya as an auspicious day to start something new. Programmed by those gold shop ads on TV and newspapers, I too happened to buy some gold. It was fun to go to a gold shop on that particular day and share the spirit with other women over there. The first year I had been to my favorite Mujtaba jewellers, I bought only a pair of earrings. (I felt really sorry for the salesman who spent his time in showing things to my specifications. He deserved more!) But that was only a beginning, and I ended up buying a couple of necklaces later that year. Did Akshyaya Tritiya play the trick? Or it was just a coincidence that I, as a responsible mother was building some collection for my daughter. At least, I could take Akshaya Tritiya as an occasion (excuse?)to venture into a gold shop. But the situation soon changed with the hype getting more and more pronounced. There were media reports about the not so fair deals on that day, and we could go for gold shopping on any day other than the Akshaya Tritiya.

This year, the Akshaya Tritiya advertisements could not woo me. I resigned all of them with a more matured outlook and I was clear in my mind that now my priorities are yoga and acquiring a lot of positive energy. But after all, the day meant something special to me in last few years!

... my friend (more a philosopher and guide) presented me with a bunch of green vibrant multi-stranded beads form the Manokamna Temple, Nepal. Here they are! My wish granting beads, combining the concept of jewelry and energy, as an Akshaya Tritiya surprise, that too from (near) the Manokamna Temple.

My Thoughts on Semantic Networks

2009-03-28T07:59:00.000-07:00

I wasn’t sure if it was by some kind of intuition or just a wild guess that I discovered the Artist in Rufus Gurugulla, when I met him first at a painting competition. He was there to photograph the event. He is a crop artist and made several art works with seeds, including a portrait of George Bush. I am sure he would have completed Obama’s by this time.
During our conversation he asked me one simple question, “Do you know any plant producing blue coloured seeds?”. The moment `blue’ is mentioned, what flshed in my mind was `indigo’, soon followed by a train of doubts – is it the bark which imparts the blue colour, that also only after processing? Thenn what would be its seed colour? Could it be blue? Then leaves also could look little bluish green? Does it contain anthocyanin? Does anthocyanin impart blue colour? I was confused.
The question was addressed to me as I was perceived by him as an agricultural expert. But the question was received by the information professional in me. I took the earliest oppurtunityto look for it on internet.
The seemingly simple question was not all that simple. I did retrieve a few useful references but I definitely required a better way of searching, some search query like – (crops or trees or plants) and seed colour is blue. There it is! I am now convinced that the elaborate topic maps we were frantically trying to build are worth the effort. Hither to they seemed to be like elementary school English work books containing `is a’ and `has a’ kind of phrases. To be honest I had a feeling that people are unnecessarily complicating things. But of course technology advances only after several vain efforts have taken place.

That’s how the `blue seeds’ case has convinced me. But the `neem seeds’ case was far more than convincing. It was rather compelling. I so desperately needed a concept map that I got tempted to train someone and put on the job immediately. The story behind this `neem seeds’ case goes like this. One of our close relatives, a software engineer asked me if I can help him procure `neem seeds’. I tried my personal contacts and got a couple of useful links. But they were far from sufficient. My internet search yielded lists of addresses selling and buying various related products and raw materials. But I needed something more specific. Luckily I could manage to arrange a get together of the people I know, over the weekend and I remained a facilitator for the knowledge sharing to take place.
I was so glad that I could co-ordinate that mile stone event bringing people from different sectors together, like pieces of a jig-saw puzzle. A couple of them were software engineers looking for greener investment options, one was a dealer in agricultural inputs, another was agronomist, and the other person was a government official committed to the welfare of grass root level farmers and artisans. The others who followed the discussion with rapt attention represented the general public and expressed the concerns of the old, current and new generations.
The group was so heterogeneous that although the topic of discussion was the same, the viewpoints were very different. It was like the story of blind men and the Indian elephant. If only knowledge/information with each one of them is mapped and merged, a comprehensive picture would emerge, to which more and more content could be added like in snow-balling. Such a map, once developed would/should answer questions like, who is growing neem and who is selling neem and neem products, Are they growing in a small scale for local consumption or as a plantation, Or there is someone organizing neem seed collection and supplies them? If so, how much quantity and at what price? Such type of searching should be made possible by emerging technologies and initiatives. Building topic maps and concept maps with semantic relations is a step in this direction.
In these maps, each concept will be an entity and will be linked to all other related entities by means of semantic relations. For example, `neem’ is a concept, to be more specific – neem plant, neem seed, neem plantation etc. Biopesticides is another concept. Neem `isUsedAs’ a biopesticide. Biopesticides `areProducedBy’ `soandso company’. Mr. X `isDealerOf’ biopesticides `producedBy’ the company `Y’. Mr. X `has_degree’ in agriculture, `is a student of’ ANGRAU and `is_a_friend_of’ Mr.Z, who `isOwnerOf’ so and so company.

This is a very pragmatic approach and this is how people associate and discuss things during conversations. I saw the need for such mapping when there appeared to be some comedy of errors about an IIT guy (read it as person, the jargon and parlance have their own role in semantics) who turned to eco-friendly initiatives. They were in fact two different persons, one growing/gathering neem seeds and the other one needs them as raw material for a biopesticide unit. It is fine if they happen to know each other, but if they don’t there is a critical missing link.
I am not quite sure how searching could be based on such a map, but I would say that it is certainly a better format for `who is who’ in a particular domain at different levels. Such maps can be built collaboratively and can be updated during the `getting-to-know’ and `ice-breaking’ sessions of seminars and training programmes.

Coming back to the familiar literature search scenario, we once received a search request for `pests and diseases of neem’. It sounded very interesting to see if neem gets affected by pests and diseases. But it was not as easy as it was interesting. All we could do was to search the databse with something like (Neem OR Azadirachta) AND (Pests OR Diseases). We retrieved several thousand references and we didn’t definitely expect that many pests and diseases affecting neem. The thing is that the list includes references of pests and diseases of all crops wherever neem is used for plant protection. But somewhere tucked within this long list were a few tens of references where neem was the thing affected. Out of curiosity and also knowing that no other method would work, we ventured to scan titles of all the references, with our trained eye spotting the odd ones out. But this cannot be done every time and can no longer be the solution. We ought to have something like Neem `isUsedToPrevent’, `isUsedToControl’ so and so pest/disease or Neem `isAffectedBy’ so and so pest/disease.

This problem is no more an information professional’s problem. It is now everybody’s problem. The moment someone searches something on internet they face this situation. Many people and many companies are working towards a solution for this kind of `false drops’. Several projects are being funded like how in olden days kings used to support alchemists to convert iron into gold.
Semantic technology, however is an imperative in today’s context and breakthroughs are a must. In the domain of agriculture, AGROVOC has been taken as the starting point to develop an Agricultural ontology. There were several studies and attempts to convert AGROVOC into a concept server by employing some rules and models. But now FAO has decided to do it manually and assigned the task to ICRISAT. The task is to classify all the concepts into one (or sometimes more than one) Top Concepts such as Time, Measure, Activities, Substances, Location, Subjects, State, Objects, Organisms, Phenomena and entities. Some of these concepts are very much in tune with Dr. S.R. Ranganathan’s PMEST concepts. Later we discovered that this grouping is similar to the one that is followed by `Knowledge 2008’ portal.

Under each Top concept, the terms and concepts are organized into hierarchies. Existing hierarchies are reviewed and only those concepts that have either an `is a’ relation or an `is an instance of’ relation are retained in the hierarchy and others are placed under their respective super classes. Sometimes a third kind of relation `whole part’ is also given as a BT (Broader Term) / NT (Narrower Term) relation. Relations between hierarchies are defined by RT relations which are refined by means of semantic relations like `has synonym’, `has spelling variant’, `is used for’, `has goal’, `is object of activity’ etc.
There will be several terms describing a concept, of which one is the preferred form and is chosen to be the descriptor., while all others will be non-descriptors leading to a descriptor. But in the case of plant and animal names, both the taxonomic names and common names are given as descriptors in AGROVOC, and are linked by `is same as’ relation.

Barbequed Brinjal - vankaaya pulusu pachhadi - iguru pacchadi - a traditional dish of A.P.

2009-03-28T07:50:00.000-07:00

Select a large brinjal (big variety), wash and wipe, coat with oil, and barbeque it on kumpati ( a traditional charcoal stove) by turning it on its sides. After it becomes tender, remove from heat and peal it after a little while. Open to see if it is free from any insect damage and mash it. To this add little salt and turmeric powder. Mix this pulp in tamarind juice. Heat oil in a thick bottomed pan and first add a few (about 10 pieces) gummidi vadiyalu pieces (ash gourd fritters) and then half teaspoon fenugreek seeds, mustard seeds, 2-3 dry red chillies and a pinch of asafoetida. Also add finely chopped green chillies and cilantro leaves. Add the seasoning to the brinjal-tamarind mix and immediately cover the lid to conserve the flavour. Little jaggery can also be added as per taste of people with a sweet tooth. For people who either do not like or not supposed to eat tamarind or jaggery, the barbequed brinjal pulp may be seasoned with chitti vadiyalu (black gram fritters), a tea-spoonful of split bengal gram seeds, split black gram seeds and dried red chilles. Finely chopped chillies and cilantro may be added for extra taste and freshness.

Tradition won...at `Brinjal Festival'

2009-03-17T03:27:00.000-07:00

Tradition won! and We won!! ...with tradition!!! ...at the cooking contest conducted by the Centre for Sustainable Agriculture at the Regency College of Hotel Management on 7th March, as part of their `Brinjal Festival' held at Shilparamam on 8th March. It was very nice of Shri. Rajesh Reddy, Principal of Regency College of Hotel Management for allowing us (myself and my daughter to use our`kumpati' and allotting us a special area away from the hustle and bustle of the cooking lab crowded with stoves and people.

Kumpati is a traditional barbeque/stove made of iron or mud. Our friends bothered to bring it down from the attick when I floated the idea of traditional cooking concept for the cooking competition. Many were enthusiastic to take part in the cooking contest but could not make. I could not let the concept go and I myself ventured to participate and sent my recipe via e-mail just before the deadline.

photos are from www.sailusfood.com

The Monk Who Sold His Ferrari

2009-02-16T22:07:00.000-08:00

I hardly read books. But I heard about this book before. Not just heard, I even discussed about this book. But... When? With...whom? I am still struggling to recollect.
The concept is pretty familiar. In fact that is what I did years before, although I didn't sell any Ferrari. I did it in my own scale and did exactly the same what was outlined in the book (but for those food restrictions).What is special about this book is its style. A set of dry do's and don'ts convincingly and compellingly woven into the fabric of a fable. Use of stories is quite common, but in this book, the entire content can be decoded from a simple story, which serves as a mnemonic.
I am planning to narrate this story to children and ask them to paint it. Get ready to see the pictures here soon! If I commit here, I don't whack this idea!!

A gentle reminder ...

2009-02-16T21:45:00.000-08:00

...not to ignore myself and my family. Smt. Sundari, my friend, philosopher and guide, handed over me a book to read. Although little hesitant to take it considering my time constraints, I agreed to read it as I was anyhow planning to read Sai Saccharitra for my son's success in his ensuing exams. I felt happy that Baba knows that I would prefer to read a new book instead of the regular paarayana book. And I almost jumped with joy when that book turned out to be the Telugu translation of The Monk Who Sold His Ferrari.

Dry spell - in my blogging

2009-02-16T21:09:00.000-08:00

With the approaching deadline for the AGROVOC revision and refinement project, I kept myself away from blogging for over one month. The most interesting thing that happened during this period was my month long vacation in my own home. I had hired a cook (s)! One lady used to come in the late evenings and her daughter used to come in the mornings. The cook was introduced by our maid servant and they could co-ordinate with each other so that my intervention was not required. It saved lot of my time and the best part was that my daughter could communicate directly with the cook and got what she wanted. I devoted the time thus saved to loiter in my balconies and drawing room, tinkering with pranayama and yoga to restore my immune system which is on rocks in the recent past.

Sankranti was celebrated with puran poli's and the chill winter evenings had the warm flavor of garlic. Soon the winter subsided giving way to `sabu dana kichidi' with a delicate flavor.

I cannot imagine a world without Wikipedia!

2008-12-30T02:13:00.000-08:00

It helps me know a lot!
It is my `pedaraasi peddamma' - a mythical old woman knowledgeable in everything and willingly helps people (usually the prince in the folk tales) by sharing knowledge and information.

A proud moment

2008-12-22T00:21:00.000-08:00

It was indeed a proud moment for me when I received the packets of `hope', the cluster bean and lady's finger seeds from none other than Shri Ch. Sreerama Murthy, the owner of Kurnool-based Sri Rama Seeds Corporation. This ever enthusiastic and entrepreneurial farmer oozes confidence and readiness to try new things.

Is there any one to try `farming' at least after seeing `Real' people like Sreerama Murthy?!! I still remember the film `nuvvistanante nenoddantaana'. Films are not only for entertainment! They are for inspiration as well!!

When we visualize a farmer we would probably see something like this!

But, I and I am sure many others would like to see a farmer like this.

Mainstreaming agriculture!! Agriculture as a `CULTURE', as a lifestyle.

Natural ionizers

2008-12-09T05:55:00.000-08:00

...Salt Crystal Lamps

Salt crystal lamps release healthy negative ions from the surface as the lit bulb warms up the salt lamp, to cleanse and improve the quality and freshness of the air.
Our surroundings are dominated by the technology of so called 'conveniences' of computers, televisions, copy machines, printers, microwave ovens, air conditioners etc. These conveniences emit excessive amounts of positive ions into the air we breath, which can result in mental and physical exhaustion. Placing a salt crystal lamp near our computer helps to reduce fatigue and electromagnetic pollution created by all such equipment.

I read about these lamps in `eenadu' and had put this information together after some research on internet. In the wake of climatic change problems, we better turn to such solutions. `satakoti daridraalaki anantakoti upaayaalu'!!

I always think of the most eco-friendly way of celebrating a birthday, if not a wedding ...but a wedding anniversary could be. These lamps are an ecofriendly alternative for the usual gifts. It would be even more ideal ... when we want to say to someone..`get well soon'!

sayonara...Gudrun!

2008-12-09T05:02:00.000-08:00

We miss you!

No one can ever fell a tree ... if they see this

2008-12-01T15:24:00.000-08:00

I made time to post this at 5 a.m. or else I may lose track of it. It is still in the corner of my mind to hunt for THAT favorite cartoon of mine, the tree angrily uprooting a sky scraper in a mood of revenge. That was very hilarious. But this one is very heavy ...bleeding!

I found this picture and link at http://waffleanddaub.wordpress.com/:
The 2008 Ken Sprague Fund’s annual political cartoon competition was on the theme of of global warning and our threatened environment. This cartoon was one of the prize-winning entries, drawn by Tawan Chuntraskawvong of Thailand.

More pictures at
http://www.guardian.co.uk/environment/gallery/2008/jul/23/climatechange.scienceofclimatechange?picture=335854762

Patriotism Resuscitated

2008-11-28T10:09:00.000-08:00

`Atithi Devo Bhava' ...India could manage to send at least some of her guests back safely. India will now be remembered for terrorist attacks ... we can no longer invite any foreigner to our country nor we can take them around here confidently.

It is high time that all of us unite and take responsibility of our own land instead of leaving it in the hands of politicians. We were engaged in selfish pursuits. Teaching values became out of context. Talking about patriotism became out of fashion. What has all this resulted in? Lack of seriousness! Apathy!!

Youngsters are whiling away time in entertainment and wasteful indulgences. Middle aged people are weak and more sick than the old. All sorts of problems are falling upon us. Natural disasters, road accidents and terrorist attacks are threatening our lives. `Living' has become even more threatening.

Transformation is imperative. Let us all take up the onerous responsibility of inspiring the young generation to plunge into action. Instill a spirit of heroism. It has nothing to do about academics or degrees. To save people around, one needn't be a police officer clearing all the competitive exams.

Preparedness, attitude and some amount of training are required. We may not be able to stop or avoid destruction, but we may face situations with courage.

November ...too eventful

2008-11-26T15:48:00.000-08:00

...to post something. There were too many things and too less time. Ms. Gudrun's visit to ICRISAT, together working on terms and concepts adding more and more to the already long list of bookmarks. They are by no means just`book marks'. They are `foot prints' to follow. Working with her was a wonderful experience. I particularly liked her style of working. I can't help it! I talk only about her these days and it has become a household name and everyone around me know her by name, including my friends and my daughter's friends, for she too had the chance to spend a day with her when we took Ms.Gudrun to Birla mandir (temple), Kala mandir(shopping mall, Shanbag (Hotel) and Mangatrai (THE pearls shop - my favorite places. (AGROVOC habits die hard! I couldn't resist adding those qualifiers, especially when Birla Mandir and Kala Mandir sounded similar when placed side by side.

Coming back to working with Ms. Gudrun...It is really wonderful. Just how it used to be ... years back while working with Prasannalakshmi and Dr.Nwanze on Busseola fusca project.

The Award Winning Woman Farmer

2008-10-07T06:35:00.000-07:00

For the last couple of days, I was contemplating how I would celebrate Dussera this year. Eureka! What else would be more apt than featuring a successful woman farmer to mark the occasion of Vijayadasami (The Tenth day of victory) and worshipping Goddess Durga (embodiment of feminine and creative energy)!

By the time Karra Sakuntala was awarded the States Best Woman Farmer Award, she had only one year of experience in Agriculture. She resigned her government job as a Teacher and started working on thier 20-acre farm. She has a vermicompost unit and conducts awareness programmes at her own cost to other farmers in aspects of sweet lime cultivation. She headed the District Sweet lime Growers association and was also awarded by several agencies. She says that she is not interested in wasting her time applying for bank loans.

Following is the newsclipping from Eenadu Tuesday Oct. 7 2008

The plant which drives snakes away

2008-10-07T00:02:00.000-07:00

While I was fancying the idea of living in an arboretum, becoming one with nature spiritually (but sharing knowledge in the real world scenario) ... hisssss `snakes' jolted me to the ground reality. However, I was trying to make a case in favour of my arboretum lifestyle, convincing myself, that if at all one has to die, dying of a snake-bite is far more eco-friendly and non-violent than getting crushed in a road accident.

In the meanwhile, when my son was narrating the beautiful monsoon landscape of Karimnagar I was very happy that he started admiring the outside world, with his head turned from computer monitors and TV screens. Although the fear of snakes was lurking inside, I tried to remain silent till he himself mentioned about `snakes' during one of those landscape description sessions over the cell phone. He coming face to face (feet to face!) with a snake threw chills over my spine and I promptly asked him to stop going to that place.

As it usually happens with most teenagers, he comforted me that his friend has planted `some tella usiri ' plant in and around his house and it is quite safe being there. That gave me a clue and in my Internet search I found a news story in Hindu paper describing its use in Adilabad area. Thanks to that news item as it also gave the scientific name of the so called snake repellent plant.

It is Trifolium repens. Now I have the key to the worlds knowledge of this plant. This is the power of the `binomial classification' coupled with today's communication technology.

Use of this plant against snakes is not overwhelmingly reported, although it is mentioned on a few occasions. The plant is also associated with bees. . . Also ..with L.U.C.K. It is lucky to find one with a fourth leaf... I didn't share this nugget of information with my son.. for obvious safety reasons.
(The plants my son saw were said to be more bushy and big-sized than those seen in the Trifolium repens pictures on the net. Could it be a different species or subspecies.. or just a geographical variation?)

Ref. Many lives lost due to snakebites S. Harpal Singh
Lack of awareness in rural societies believed to be reason for the fatalities
http://www.hinduonnet.com/2008/01/02/stories/2008010257090300.htm

More about the luck aspect at http://www.wisegeek.com/what-is-a-four-leaf-clover.htm

Prickly pear is edible!

2008-09-14T09:55:00.000-07:00

Yes. If not for humans, it is so for cattle. But the fruit of course is edible. Recently I read about this particular kind of Opuntia which is thornless. To my delight, I found this plant standing green and healthy in the Dharma Vana Arboretum nursery and I believe that this plant has great potential in providing nutrition security to semi-arid regions as it can sustain cattle. I found a lot of literature on the possibility of using this plant as a livestock feed while looking for a suitable photograph to accompany this post.

The above photograph is from the blogspot, (http://mesilla.blogspot.com/2007/04/spineless-cactus.html) which gave a very nice account of the plant and also Luther Burbank, "The Plant Wizard." Burbank was born in 1849 and had no schooling beyond 6th grade, but he did have an intense fascination with plant breeding. He is credited with creating over 800 strains and varieties of plants, including the "impossible" plumcot, which he called "a cross which man said could never be made."

Mr. William Frederick Durr all set to plant his dream

2008-09-14T07:40:00.000-07:00

My visit to the Dharma Vana Arboretum Nursery, turned out to be a memorable experience, with Mr. William Frederick Durr, Director of the Arboretum taking us around and showing us various interesting plants with utmost patience and passion. The nursery itself looked like an arboretum as he is preparing to plant over 400 acres of land earmarked for an arboretum devoted to semi-arid tree species.

We were first greeted by heaps (hillocks) of compost derived from coconut shells and we felt very happy to see coconut waste being utilized productively. Our attachment to coconuts stems from the fact that we hail from Godavari district famous for coconut plantations. Coconuts are `currency' for us. We saw several kinds of several plants. We saw bamboos planted color after color making a sort of `tunnel'. Lotus and water lillies are grown in cement rings placed in a water tank. Each variety is planted in a ring to maintain isolation. Already there are white, yellow and purple ones. It would be a marvelous sight when the entire tank is filled with colorful lillies in circles.

Dr. Durr scouts mountains and valleys for the `lost species'. He rediscovered several species that are once declared to be extinct and saved them from real extinction. His mission is indeed a great and timely effort in the wake of people talking about `climatic change' and species extinction.

My Arboretum ideas

2008-09-12T09:13:00.001-07:00

My Arboretum Ideas

From: sugunasrimaddala, 5 minutes ago

My Arboretum Ideas

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: services sharing)

SlideShare Link

My Arboretum ideas

2008-09-12T09:05:00.000-07:00

The thought of my visit to Dharma Vana Arboretum has spurred some new ideas with respect to knowledge building and sharing as well as mainstreaming of trees.

The new avatar ... of Teaching

2008-09-07T21:35:00.000-07:00

When I saw my daughter prepare Teacher day greeting cards, I just discovered that the day doesn't relate to me in any way as my days with teachers seemed to be a very distant past. I didn't take `Teaching' as my profession either. I don't teach my children either (they are not teachable?!). So, I rather try to `Inspire' than to `Instruct'.

I had put an end to my contemplation with a deep sigh and continued with my duties. And at the end of the day, `The Teachers Day' did relate to me - when my boss asked me to prepare a quick ppt based on-line turorial to train the new team members of the project we are working 0n.

My news- Radio down to earth

2008-08-28T08:06:00.000-07:00

Surge in FM use came after mobiles began to provide radio facilities

Narender pulloor 2008 Deccan chronicle August Wednesday 6th p. 2.
AIR introduced an exclusive programme for farmers named - Kisan vani - sponsored my Ministry of Agriculture with the assistance of ...
7.15 top.m. to 8.15 pm.

News bulletins, Phone-in programmes, quiz, weather reports, market rates and interviews of progressive farmers

Telangana dialect

Regional Sugarcane institute and Rice research station of Rudrur in Varni mandal interact with farmers through FM radio.

Mr. L. Jalapathi Rao - Senior agricultural scientist

Mass media wing of the agriculture department is provoding training to FM radio personnel

Quiz programmes and gifts to winners.

`Praja Rajyam' swells!

2008-08-28T06:42:00.000-07:00

The results count for `Praja rajyam' increased to 28,700 in about just 24 hrs!

Praja rajyam - Preme Lakshyam, Seve Margam - Tag line

2008-08-27T09:27:00.000-07:00

To me, the Tag line Preme Lakshyam, Seve Margam [ love is the goal, service is the path], is half disappointing and half convincing. More than convincing. `Seve margam' is very apt! Succinctly describes his `blood donation' campaign and also reflects Mother Theresa's approach, on whose birthday he announced the party's name.

It should have been `Pragate Lakshyam' (The goal is development' and the next component is perfect!

Phenomenally overwhelming!

2008-08-27T08:50:00.000-07:00

My goodness! 6,840 results for `praja rajyam' google search! 425 blog posts! It is not even 30 hrs that the word is known to public. I was late by about 30 hrs, although I grabbed the earliest possible opportunity to share Chiranjeevi's photo, sorry Painting. Nevertheless, this exercise helps me gain the pulse of public and how they use ICTs to communicate and respond. This insight helps me to fine tune agricultural ICT programmes.

Three, Two and One! The party name is ... Praja Rajyam

2008-08-27T06:32:00.000-07:00

Everyone around me was counting days, and then got glued to Television on the evening of 26th. Excitement and suspense were in the air and more so for Chiranjeevi's fans! My thought went to my classmate who was a die hard Chiru fan and challenged me once to paint his picture on the cover of a weekly in her hand, while I was busy painting the pests affecting sugarcane crop. We used to display information on crops and pests in the village, during our RAWE (Rural Agricultural Work Experience Programme) programme.

And the party name is 'Praja Rajyam '. More details available on net.

From that day onwards, portrait painting has become a handy way of expressing my concerns and/or contribution to any event.
(This is the portrait of DR. S.R. Ranganathan, considered to be the Father of Library Science', whose books we used to like more than novels. His ideas were so contemporary - or rather timeless - that they hold good for times to come.
I believe that Semantic Technologies find a way to march forward with his clue of PMEST - Personality, Matter, Energy, Space and Time.

Urban meets Rural!

2008-07-15T02:52:00.000-07:00

ISRO facilitated Video conferencing between ICRISAT and AMS for DD national video recording program on 11^th July, 2008. The VC started at 11 am on 11^th July, 2008. The concept of Drought vulnerability maps was explained to the farmers of AMS by Ms. Priyanka. Farmers were encouraged to speak about the prevailing drought conditions and the measures they are undertaking to combat drought. Ms. Supriya explained the Vermicomposting procedure to the farmers.

Participants discussed the growing concern for issues relating to `drought', `climatic change' and `global warming'. It was felt that drought is not just the problem of farmers any more and that even urban people have to pay a price for it. Farmers are suggested to take up non-farm income-generation activities in order to supplement their income during the periods of crop-failure as well as to invest in infrastructural facilities like drip-irrigation. Urban people need to be encouraged to buy these products to support the cause.

The session went on well particularly because of the interactive elements included. Farmers solved the Think-out-side the box puzzle! The puzzle itself was introduced slowly building suspense and was first given in a more familar Rangoli (a pattern drawn on the floor/ground comnnecting dots) format. However, they couldn't recognize Mickey mouse - world's most recognized symbol. Probably the younger generation would have recognized it.

Plant introduction - Talinum goes places

2008-07-09T10:15:00.000-07:00

I always wonder why I don't find Talinum in Telangana and Rayalseema areas of Andhra Pradesh. Of course I do find this plant occasionally even in these regions, but only in my relatives places who hail from Andhra region.

I strongly believe that this plant has an answer for nutrition security in semi-arid regions as it is highly resistant to drought. The plant thrives well in wet areas but it survives most harsh environments. We are very much attached to it and I managed to have this plant even when I had a very limited growing space.

But when I once had to part with all my plants, I have given all my plants along with the containers to my friends. I have given them for adoption to those who can look after them better than me. But I threw a couple of broken pots containing a few Talinum plants on to the ground from the fourth floor balcony as if I was trying to break my attachment towards them.

An year later, when I was standing in the balcony and looking down at the weeds that germinated after the first showers, I SAW them. I cannot mistake them, bright green oblong succulent leaves of Talinum. They survived the long and hot summer months without a drop of water! They came back to life even though I threw them ruthlessly!!

That moment, I decided to work towards popularizing this plant. I was very happy to see that this plant is listed in Plants for a future database and several others. I was also very much delighted to see this plant finding the first place in my sisters garden, who returned to India and wanted to recreate the domestic garden of our childhood times in the ultra modern Hitech city.

When I was informed that I was to go to Adakkal, this plant came to my mind, and I preferred to carry a Talinum plant in a designer pot instead of my lap top. I collected this plant from one of my friends who adopted my plants a couple of years back.
The plant was well received by Adakkal farmers and I was very much pleased with their reaction. Even if that particular plant dies, the idea or notion of such a plant has taken roots in that area. I will take every opportunity to collect and distribute more such specimens. I wish my future assignment could be popularizing underutilized plants like this. For that matter I like to see all plants listed in the Plants for a future database find a place in a biodiversity park exclusive to such species and promote ecotourism so that entire world (is it too ambitious? Its just a wish! Target population is that. Its O.K.) to know and grow them!!

Alumini meet unexpextedly

2008-07-08T21:36:00.000-07:00

While I was still thinking of and planning our Alumini meet at Tirupati, the Alumini meet of the students of all batches of S.V. College of Agriculture came as a pleasant surprise that too without much waiting because it happened on the very same weekend.

We were invited to come along with families and my instant reaction was to take my sister as she was the one who shared my days at that college along with the larvae I was rearing during that time. Finally I went there with my daughter along with Madhavi's family.

The meeting was held in the beautiful Kidwai cottage. The place is far from pollution, unusual serenity brought by age old trees and lotus filled ponds. Although the rest of the things were as expected, introductions, conversations it was thrilling to see how each of us have aged.

Children ...Children...

2008-07-04T22:53:00.000-07:00

A view at my blog after posting my messages revealed all children photographs. I asked myself! Why do children figure more on my blog? Do I like children that much? Honestly, No! Then ..?!
Uhm! I too like what children like!!

Global warming song goes places!

2008-07-04T21:57:00.000-07:00

To my delight global warming song gets good response! May be because of the theme which is a thrust area now. Dr. Padmaja of ICRISAT got the idea to get the summer camp children sing the song during their valedictory function, when I casually mentioned that I had set a parody song to the tune of `gallo telipotonde' song. The song was being played in the staff bus that time.

When the idea was put forth, children liked it instantaneously. They readily and confidently agreed that they would also come up with an accompanying power point presentation. Although I couldn't make time to attend the function, I now have a few photographs.

Sakti, the NGO with which I was associated earlier, also liked the song and are planning to include it in their Climatic change awareness sessions in rural areas.

Dharitree Dinotsavam - Earthday 2008 at ANGRAU, Hyderabad

2008-07-03T04:05:00.001-07:00

Children participated with enthusiasm in the painting competitions held at the ANGRAU Auditorium during Earth Day Celebrations by the Agromet Division of the University. The atmosphere was filled with excitement incited by the Tare Zameen par Phenomena.

Even the senior scientists from different departments and research centers who gathered to address children looked very much excited and seemed to have been gripped by the nostalgic memories of their own childhood.

In spite of a formal stage setting, an unusually informal and cheerful atmosphere prevailed.

Each painting was looked into by the members on the stage, as if they were trying to figure out what the younger generation is trying to convey; the ideas are discussed and the participants are encouraged.

I chanced to witness this charming event when my class mate and friend, Dr. Madhavi invited me to take part in the event. She is now a Senior Scientist at ANGRAU and has been entrusted the responsibility of organizing this event by Dr. Raji Reddy, Head, Agromet Division.

My contribution to the event was the Earth day Song - a parody song with the `gallo telipotonde' tune of Jalsa movie.

Global warming Puzzle

2008-06-22T22:59:00.000-07:00

Looks like that `Climatic change and Global warming' are the new buzz words of this decade. It used to be `Sustainability' and `organic agriculture' a couple of decades ago. But this time the concept is gaining momentum and is taking the shape of a revolution possibly because of its applicability to the world at large and increased awareness made possible by enhanced communication technology. Its bearing on the `fuel sector' is probably the major driving force for driving many-a-player into the arena.

Although my role in the big picture is minimal, my own way of doing things has some significant contribution in inspiring the younger generation and spreading the awareness. On the menu are my usual two items - Cross word puzzle and a Parody song. The parody song is set to the tune of `Gallo telipotonde' song from Jalsa and was first presented at ANGRAU during the Earth day celebrations. The same song was developed by the participants of the summer camp by adding an accompanying power point presentation. SAKTI is also planning to include the puzzle and parody songs in their Climatic change awareness programmes.

My First Creations on Fashion maker

2008-06-20T01:49:00.000-07:00

My first creation is to Lord Sai Baba who helped me to rediscover myself. It suited him very well! My next one was for my doll's doll.

Then the dupatta converted Curtain!

With these few things I handed over my spirit to Baby Vandana and her creations will be seen here soon!

Finally I made up my mind!

2008-06-20T01:22:00.001-07:00

At last I ended up having a `Fashion maker'. I always wanted to have it but was not sure if I could make optimum use of it. But now `Tailors' have become so much `sought after' and won't be available for me, WHEN I need and more so for THINGS I need! - For converting discarded pieces of cloth into something useful/fanciful. Suddenly I might need some stitching to be done for my fancy dress or puppet show preparations. Then Tailors don't come to my rescue.

Pay THAT MUCH money for these PETTY things! Well, passion and joy cannot me measured in terms of money!!

ఎన్నో తెలుగు వెబ్ సైట్లు - అన్నిటికీ వందనాలు

2008-05-30T04:00:00.000-07:00

ఇంటర్నెట్లో తెలుగు చాలా ఎదిగిపోయింది. అప్పుడే పట్ట శక్యం కావట్లేదు.
వీటిలో రైతులడుగు పెట్టి పంటలు పండించే కాలం ఎప్పుడో !
రైతులేంటీ .. . ఇంటర్నెట్ ఏంటీ అనుకుంటున్నారా!
కారెవరూ ఇంటర్నెట్ కి అనర్హం!!